LezersbrievenMaandag 21 september

Mannen in Moria verdienen ook onze steun

De lezersbrieven van maandag 21 september.

Afghaanse vluchtelingen op het Griekse eiland Lesbos.Beeld Nicola Zolin

Brief van de dag

Sinds de brand in kamp Moria op Lesbos staan 13 duizend vluchtelingen, vooral Afghanen, op straat. Wie hoopte dat de vreselijke brand als een wake-upcall zou werken, kwam de afgelopen week bedrogen uit. De reactie van Europa, met uitzondering van Duitsland, is tot dusverre koel en berekenend. Alleen alleenstaande kinderen, en een klein aantal gezinnen, kunnen op steun rekenen. Over de vaak alleenstaande mannen wordt niet gesproken. Maar die verdienen onze steun net zo goed.

De aandacht voor alleenstaande kinderen speelt in op de primaire gevoelens van veel Europeanen. Een Nederlandse vrouw die slaapzakken naar Lesbos stuurt verwoordde het in het journaal als volgt: ‘Ik ben een moeder. Als ik kinderen op straat zie slapen, moet ik iets doen.’ Dit is een natuurlijke menselijke reactie, maar van de politiek verwacht ik dat ze voorbij het sentiment kijkt.

De focus op kinderen suggereert dat alleen zij kwetsbaar zouden zijn. Het is een goedkope maar effectieve truc die 400 vluchtelingen in de schijnwerpers zet om de aandacht af te leiden van de bijna 13 duizend anderen die in vergelijkbare omstandigheden leven. De wanhoop en moedeloosheid van iedereen in Moria is dramatisch, zo bleek mij ook vorig jaar tijdens mijn bezoek aan Lesbos.

Daarnaast steunt de focus op kinderen op een tegenstelling tussen onschuldige en onbetrouwbare vluchtelingen. Kinderen worden net zoals vrouwen verondersteld onschuldig te zijn. Volwassen mannen, en vooral alleenstaande (jonge) mannen worden daarentegen met argwaan bekeken. Mannen worden meer geassocieerd met daders dan met slachtoffers. Zo niet van oorlogsgeweld dan van seksueel geweld tegen vrouwen. Ook worden ze vaker gezien als ‘gelukszoeker’ of ten minste als sterk genoeg om in hun eigen onderhoud te voorzien.

Het is echter een mythe dat mannen onze sympathie niet verdienen. In oorlogssituaties hebben mannen de meeste kans om geweld te ervaren – moord, marteling, willekeurige arrestatie, gedwongen recrutering in een regulier of rebellenleger raakt vooral mannen. Eenmaal gevlucht lopen ze voortdurend tegen het vooroordeel aan dat zij geen hulp nodig hebben. Veel tienerjongens zien geen andere uitweg dan zich te prostitueren om in leven te blijven.

Alle steun en solidariteit reserveren voor alleenstaande kinderen is misleidend. Beleid moet worden geleid door asielwetgeving, niet door het manipuleren van valse tegenstellingen. Alle vluchtelingen in Moria, ongeacht geslacht of leeftijd, moeten hun verhaal kunnen vertellen. Allemaal hebben ze recht op menswaardige opvang. Al hun verhalen moeten in de juiste procedures worden gehoord, zonder vooroordelen.

Thea Hilhorst, Utrecht

Mannen en vrouwen

Waarom schrijven minder vrouwen dan mannen brieven aan de krant? (Meelezers, 19 september) Als één van de vrouwen die wél van tijd tot tijd brieven schrijft, waarvan een aanzienlijk deel daadwerkelijk geplaatst wordt, voel ik mij door deze vraag aangesproken. Vroeger heette het: ‘De krant is een meneer’. De kranten werden volgeschreven door mannelijke journalisten over mannelijke onderwerpen en voor de vrouw was hooguit één pagina gereserveerd, met huishoudtips, mode en roddels. Die tijden liggen gelukkig ver achter ons.

Of misschien nog niet. Ik prijs mij gelukkig met een opvoeding waarin van alle kinderen verwacht werd dat zij deelnamen aan de tafelgesprekken en overal een mening over hadden, maar misschien was dat minder vanzelfsprekend dan ik altijd dacht. Dan hebben ouders, opvoeders én docenten nog een hele taak.

Want daar begint het mee: dat meisjes (en überhaupt alle mensen) worden grootgebracht met het idee dat hun mening ertoe doet.

Marlies Jansen, Oegstgeest

Mannen en vrouwen (2)

Drie kwart van de ingezonden brieven in De Volkskrant is van mannen, slechts een kwart is door een vrouw geschreven. Enerzijds ben ik daaraan medeschuldig ,want mijn brieven komen regelmatig door de selectie. Anderzijds wordt de helft van ‘mijn’ onderwerpen door mijn vrouw aangedragen; dat trekt de verhouding weer recht.

Niek van Dijk, Mont Saint Jean (Frankrijk)

Strafblad

Als argument tegen de stelling dat een minister van justitie met een strafblad niet goed meer kan functioneren, zou ik een variant op een bekend gezegde willen inbrengen: ‘Met boeven vangt men boeven’.

Frank Vester, Amersfoort

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden