Column Max Pam

Magikjekwakkiedan is een belediging van mijn sperma

Soms stuit je op raadselachtige stukken. Zoals dinsdag dat Volkskrantstuk met de kop: ‘Geen zaad is voor hetero dus wel oké’. Het was een citaat, want het stond tussen aanhalingstekens. Meestal vat een kop kort samen waar het over gaat, maar dit keer had ik geen idee. Ik keek er nog eens naar, sprak hem vervolgens hardop uit, maar nog altijd begon niets te dagen.

Kennelijk werkt de menselijke geest zo dat wanneer je iets niet begrijpt, je juist begint te lezen. Al snel las ik zinnen, waarvan de een nog mooier was dan de andere. Bijvoorbeeld: ‘Het ontbreken van een man is geen medische indicatie’. Ook over die zin moest ik lang nadenken. Kennelijk is er een tijd geweest dat het ontbreken van een man wel degelijk gold als een medische indicatie. Ik probeerde me een situatie voor te stellen waarin die zin waar zou zijn. Man is met de noorderzon vertrokken, heeft vrouw en kinderen achtergelaten. Dit heeft zoveel stress opgeleverd dat de verlatenen ziek zijn geworden.

Maar daar ging het niet over. Het stuk, zo begon ik te begrijpen, ging over de onrechtvaardigheid dat lesbische stellen en alleenstaande vrouwen een behandeling met kunstmatige inseminatie niet vergoed krijgen, terwijl een man die geen zaad kan produceren maar die samen met zijn vrouw wel een kinderwens heeft, die behandeling van de zorgverzekeraar wel vergoed krijgt. Ik hoop dat ik het goed uitleg, want zo heb ik het uit het stuk begrepen.

Bijkomstig probleem is dat lesbische stellen niet meer zo gemakkelijk aan zaad kunnen komen. Sinds kinderen het recht hebben om hun afkomst te kennen, zijn mannen huiverig geworden om zich in de wachtkamer met pornoboekje af te rukken. Wat schaars is, wordt duur – ook zaad. Het lesbische stel dat in het Volkskrantstuk aan het woord komt, overweegt dan ook aan ‘crowdfunding voor een kind’ te gaan doen. Het dagblad Het Parool laat elke zaterdag een Amsterdammer aan het woord met een wens, die door gulle giften van lezers in vervulling kan gaan. Nieuwe gordijnen, voetbalschoenen, een fietsreparatie, voor een paar honderd euro ben je klaar. Maar aan een kind ben je zo een paar duizend euro kwijt – misschien kunnen de lezers van deze krant de helpende hand bieden. Ook heeft het lesbische stel een campagne op touw gezet, compleet met carnavalsschlager: #magikjekwakkiedan. Inmiddels ook op YouTube te beluisteren.

Twee jaar geleden schreef ik op deze plek een bekritiseerd stuk over de man als ijsbeer, die moet toezien dat zijn territorium steeds kleiner wordt. Intussen blijkt hij geheel te zijn gereduceerd tot ‘je kwakkie’. Zelfs als het lesbisch stel in declaratie-opzicht een groot onrecht is aangedaan, dan nog vraag ik me af of je mannen met zo’n lied enthousiast maakt om hun zaad te doneren. Het gaat toch om een levend wezen dat op de wereld wordt gezet. Magikjekwakkiedan is een belediging van mijn sperma. En van het sperma van alle mannen met mij. Wie kan het nog gek vinden dat de ijsbeer zo hard mogelijk wegzwemt, nu hij geen ijsschots meer onder de voeten heeft?

Het Volkskrantstuk riep bij mij ook de vraag op in hoeverre een mens recht heeft op een kind en in hoeverre de overheid – dus wij allen – dat recht moet faciliteren en honoreren? En bestaat hier een grens? Als de mens recht heeft op één kind, heeft diezelfde mens dan ook recht op twee, drie, vier of vijf kinderen? De onlangs overleden Belgische filosoof Etienne Vermeersch (1934-2019), die een heldere geest was zoals wij die in Nederland niet kennen, heeft al sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw betoogd dat het recht om net zo veel kinderen te nemen als je wilt, volkomen onhoudbaar is geworden. Volgens Vermeersch kun je niet praten over de ecologische problemen van klimaat en milieu als je daarbij de bevolkingsgroei buiten beschouwing laat. Nog een miljard mensen erbij, is de CO2 erbij die door dat miljard mensen wordt veroorzaakt. Het heeft geen enkele zin om het dagelijks douchen tot vijf minuten te beperken als buurvrouw en buurman elk jaar weer een kind erbij fokken. Vermeersch zag de katholieke kerk, die weigert anticonceptie te aanvaarden om de wereldbevolking te beperken, alleen al daarom als een criminele organisatie. Hetzelfde geldt voor elke religie of instelling die grote gezinnen predikt. Gaat heen en vermenigvuldig u is het Horst Wessellied van deze tijd geworden.

‘You can’t always get what you want’, zongen The Stones. Maar dat wordt steeds moeilijker te aanvaarden in een tijd dat alles voor het grijpen ligt, en zelfs het ontbreken van een man wordt beschouwd als een medische indicatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden