Mag het wat minder Alexander en Rutte?

Het vakantiehuis van koning Willem-Alexander en koningin Maxima in de Zuid-Griekse plaats Kranidi.Beeld anp

Willem Alexander wil in 2018 gaan wonen in het paleis waar hij met zijn ouders begin jaren tachtig woonde (Ten eerste, 27 mei), maar dan moet het wel worden 'aangepast' aan het gezin: kosten: 60 miljoen. Die 'paar containertjes' (premier Rutte) in de achtertuin van zijn privébezit 'de Eikenhorst' in Wassenaar kostten ook nog eens zo'n 400 duizend euro en niet te vergeten die grond voor het veiligheidshek bij de villa in Griekenland (461 duizend euro, marktwaarde 35.214 euro) plus een pied à terre voor Beatrix van zo'n 1 miljoen! Volgens mij kan je beter asielzoekers laten wonen in Huis ten Bosch; mooi met lover omringde omgeving zodat de Bezuidenhoutse elite er geen last van zal hebben. WA en zijn gezin hebben zo langzamerhand genoeg woonplekken en 'pretprivileges'.

Carel Akemann, de Knipe

Trendbreuk

In de Volkskrant van 26 mei lezen wij zowaar een pleidooi van minister Ploumen om hulp te geven aan Afrikanen in eigen land om te voorkomen dat deze ons aan het strand zonnebrillen verkopen, die niemand wil hebben.

Allereerst moet mij de opmerking van het hart dat hier sprake is van een trendbreuk. Ontwikkelingshulp is opnieuw uitgevonden! Niet uit ethische overwegingen, maar uit welbegrepen eigenbelang. Nederlandse ondernemers die in Afrikaanse landen iets willen ondernemen, verdienen volledige steun. Hierbij geen opmerking over de mogelijkheid dat daarmee mogelijke banen voor Afrikaners worden ingepikt. Vrije concurrentie immers, dus niet zeuren over ongelijke uitgangsposities.

Is er al eens berekend wat het opnieuw optuigen van ontwikkelingshulp de Nederlandse belastingbetaler eigenlijk kost? 50 miljoen is natuurlijk een behoorlijk bedrag, maar mogen wij ons op de borst kloppen als er in de afgelopen jaren miljarden zijn wegbezuinigd?

Zou het trouwens echt helpen de vluchtelingenstroom in te dammen of onze buurlanden aan te zetten gelijksoortige hulp te geven? Zullen ze zich niet eerst afvragen in welke mate Nederland de afgelopen jaren zijn verplichtingen is nagekomen?

D. Verbaan, Gouda

'Bommen op Rotterdam'

De schandalige antisemitische teksten vanuit de Bunnikzijde geuit tijdens de laatste Utrecht-Ajax zijn door de KNVB-rechtspraak terecht beboet. Daarbij werd niet alleen de club, maar werden ook de supporters aangepakt. Buitengewoon terecht.

In Amsterdam en daarbuiten zal met instemming op de uitspraak zijn gereageerd. Toch vraag ik me af of hier geen sprake is van toeval en een zekere willekeur.

Immers, tijdens de laatste Ajax-Feyenoord had het Arena-'sfeervak' 410, dat altijd zo enthousiast en zeker 'negentig minuten lang' de club aanmoedigt, weer een aardige nieuwe variant bedacht op het Tulpen uit Amsterdam-Bommen op Rotterdam-lied. Waarschijnlijk vanuit de wetenschap dat de gebeurtenis dit jaar precies 75 jaar geleden is, zweepte de trommelaar met een stuwend en dwingend staccato het stadion tot ver buiten het vak minutenlang op.

Een vondst die zijn uitwerking niet miste: 'Als het lente wordt gooien wij bommen op Rotterdam' werd tenslotte door vele duizenden in het stadion meegehumd.

En de speaker zweeg, de club vermeldde het nergens, de KNVB ondernam geen actie.

Ton Kohlbeck, Oegstgeest, seizoenkaarthouder Ajax en voorzitter Stichting Dodenherdenking Leiden

Speltheorie

De onlangs overleden wiskundige John Nash wordt geroemd om zijn speltheorie over het (rationele) gedrag van spelers bij onderhandelingen, maar het gestuntel van de Griekse minister van Financiën Varoufakis, hoogleraar in de spel-theorie, laat zien dat deze theorie geen soelaas biedt wanneer deelnemers - de EU-landen - geen zin meer hebben om mee te spelen en bereid zijn hun verlies te nemen om een speler die eerder de regels van het spel aan z'n laars heeft gelapt - Griekenland - een lesje te leren (Economie, 26 mei).

Peter Jamin, Utrecht

Heilige fietser

'Machtige scooter' is de kop van de ingezonden brief (O&D, 27 mei). Onmachtig zou een juistere term zijn. Opgejaagd en in een negatief daglicht gezet in de pers, door de (lokale) politiek en de Fietsersbond. Incidenten met scooters komen zeker voor, het gaat echter te ver om de scooterrijders te bestempelen als onbeschofte snelheidsmonsters.

De fietser is heilig en heeft de macht. Haar asociale verkeersgedrag dat andere deelnemers aan het verkeer niet alleen ergert, maar ook in gevaar brengt, wordt haar vergeven. Verkeersregels gelden niet voor fietsers, en de overheid - onmachtig als zij is - weigert die regels te handhaven.

Dus als fietser rij je door rood, tegen het verkeer in, op de stoep, pleur je je fiets overal neer en zwabber je mobiel bellend of whatsappend over de weg. Bellend en soms zelfs scheldend jaagt de snelle fietser andere fietsers opzij. Met je brede bakfiets - op weg naar school - versper je het fietspad tot grote ergernis van anderen.

De machtige fietser is erin geslaagd de lokale politiek voor haar karretje te spannen en zelfs politiek Den Haag moet eraan geloven. De zebra op het fietspad wordt straks afgeschaft. Veel te gevaarlijk om te stoppen als fietser, is het argument.

Je mobiel gebruiken in de auto is terecht verboden. Mobiel bellen op de fiets verbieden, vindt politiek Den Haag zinloos. Niet te handhaven volgens de politiek. Het verbod voor de automobilist afschaffen, zou een logische vervolgstap zijn.

Dat de verkeersveiligheid moet wijken voor de lobby van de fiets is een trieste zaak. De maatschappelijke praktijk laat zien hoe machtig de fietser is en hoe onmachtig de politiek en de wetgever daarop reageren.

Arno Bakker, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden