ColumnPeter de Waard

Mag de gehaaide taxman volstaan met één euro korting voor snelle betalers?

null Beeld .
Beeld .

Omdat The Beatles love, peace en ­gelijkheid omarmden (‘Stel je een wereld voor zonder bezittingen (...), zonder hebzucht of honger (...), waarin we alles delen’, zong John Lennon later) konden ze hun afkeer voor de belastingdienst niet verhullen. George Harrison schreef in 1966 het cynische nummer Taxman, waarvan een van de verzen luidt: ‘Als je een auto rijdt, belast ik de straat. Als je wilt zitten, belast ik de stoel. Als je het te koud krijgt, belast ik de warmte. Als je een wandeling maakt, belast ik je voeten.’ In die tijd was de hoogste schijf van de Britse inkomstenbelasting nog 95 procent – ‘negentien voor jullie, één voor mij’, aldus Harrison.

Inmiddels is de belastingdienst – ook die in Nederland – allang niet zo’n grote schrokop meer. Maar dat neemt niet weg dat ze continu wordt neergesabeld. Als het geen brute deurwaarder is, zoals in de toeslagenaffaire, is het wel een gehaaide zakenman. Sinds de rente negatief is geworden, maakt de fiscus veel minder haast met invorderen. Het geld in de schatkist kost ook geld. Minister Wopke Hoekstra kan beter schulden maken, daar krijgt hij geld op toe. In januari zendt de Belastingdienst altijd voorlopige aanslagen naar belastingplichtigen die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid in het lopende jaar over verwachte inkomsten belasting moeten afdragen. Dit jaar blijkt de fiscus 140 duizend minder van deze aanslagen te hebben verzonden aan mensen die moeten betalen: 1,29 miljoen in vergelijking tot 1,43 miljoen een jaar geleden. De fiscus legt liever een navordering op als het geld echt nodig is.

Belastingplichtigen worden ook niet meer verlokt een voorlopige aanslag zo snel mogelijk te betalen. Wie zijn voorlopige aanslag van vele duizenden euro’s in één keer betaalt, mag, zoals verschillende lezers hebben ervaren, ‘één euro van de verschuldigde belasting aftrekken’. Het zinnetje alleen al heeft tot een woede-uitbarsting geleid bij veel Nederlandse belastingplichtigen, want in voorgaande ­jaren kon er altijd nog een korting van enkele honderden euro’s worden gerekend.

Nu kan de Belastingdienst er zelf weinig aan doen. Die heeft in opdracht van de Tweede ­Kamer een verlaging van de zogenoemde invorderingsrente van 4 naar 0,01 procent moeten doorvoeren. Dat is een voordeel voor degene die schulden heeft bij de Belastingdienst, maar een hard gelag voor degene die er geld van tegoed heeft. Het voelt onrechtvaardig, omdat de Belastingdienst nog wel blijft uitgaan dat op spaargeld een rendement van 4 procent wordt behaald. Dat laatste is een soort verkapte vermogensbelasting.

Wat de fiscus wel kan verbeteren, is iets van de service, want de Belastingdienst vergeet nogal eens het tweede deel van de slogan uit 1993: ‘Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker’. Voor wie niets van de veranderingen snapt, wordt in de aanslag een telefoonnummer vermeld. Daar staat onder: ‘U krijgt geen medewerker aan de lijn.’

Helaas bestaan The Beatles niet meer om ze dat in te peperen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden