LezersbrievenDonderdag 7 mei

‘Maak van mij geen wilsonbekwame kleuter’

De lezersbrieven van donderdag 7 mei. 

Mensen zwaaien naar elkaar in een verpleeghuis in Den Bosch.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Brief van de dag

Het verhaal van Wilma de Rek (V, 6 mei) is me helemaal uit het hart gegrepen. Ik ben net 70 jaar geworden en ben een van de ouderen over wiens vermoede gevoelens zij schrijft.

Van de ene op de andere dag lijkt door de coronatijd met de afgekondigde maatregelen mijn identiteit als zelfstandige, krachtige en kerngezonde vrouw afgenomen te zijn en voel ik me inderdaad gedegradeerd tot een ‘kwetsbare 70-plusser’, die als een ‘wilsonbekwame kleuter’ tegen zichzelf beschermd moet worden. Dat voelt wrang, de absoluut beste bedoelingen ten spijt.

Doordat ik ineens in die kwetsbare groep geduwd ben, zonder dat ik ook maar in de verte aan de kwalificatie ‘met onderliggende problematiek’ voldoe, voel ik me weggezet. Iedere individualiteit om zelf keuzes te kunnen maken, is verdwenen. Dat wringt vooral bij het dwingend advies de kleinkinderen niet te bezoeken. Dit terwijl wij toch allemaal opgevoed worden met als doel en plicht dat wij altijd zelf verantwoordelijk moeten zijn voor de eigen keuzes die we in het leven maken.

Ik ervaar deze betuttelende, beschermende houding, die eigen verantwoordelijkheid en keuzes bijna onmogelijk maakt, als zeer invaliderend.

Trix van Lieshout , Utrecht

Euthanasie

In hun bijdrage ‘Hoge Raad miskent wil van dementerende’ (O&D, 6 mei) wijzen de auteurs op de noodzaak van het bepalen van de actuele wil bij een euthanasieverzoek van mensen die dementerend zijn, en hen niet op voorhand als wilsonbekwaam te beschouwen.

De wilsverschuiving waar zij over spreken, is het resultaat van een slopende, de geest uitmergelende ziekte. Mijn vader was bij zijn overlijden nog maar een schim van de man die, meer dan zeventig jaar lang, vol wilskracht zijn leven bij elkaar boetseerde. De eigenzinnige en autonome keuzes gedurende die zeer lange tijdsspanne definieerde hem als mens. Ik mis mijn vader, maar niet de vreemdeling die hij de laatste jaren van zijn leven, buiten zijn wil om, geworden is.

Als de wetenschap afdoende argumenten heeft om de wilsfunctie van een ernstig dementerende patiënt gewicht toe te kennen, dan moet dat verder onderzocht worden, maar ik hoop oprecht dat de levenslange, gezonde wilsuitingen altijd het zwaarst zullen blijven wegen.

Roland Hoven, Breda

Wijze woorden

Na de wijze woorden die bij Dodenherdenking werden gesproken, is het tijd mijn boosheid over het provinciebestuur te uiten. Wegkijken was zowel bij Arnon Grunberg als voor onze koning een belangrijk onderdeel van hun toespraak. Wegkijken gebeurt nu ook in de Provinciale Staten van Brabant. Dat het CDA daar gaat regeren met het Forum voor Democratie maakt me bezorgd, boos en bang.

Onze provincie wordt gekenmerkt door de vele, soms zeer grote, boerenbedrijven die een enorme hoeveelheid slechte, ongezonde lucht uitstoten. Dit heeft gevolgen voor de gezondheid, zoals al door artsen en onderzoeken is bewezen.

Momenteel wordt er een onderzoek ingesteld naar de situatie rondom Uden, een regio die al geteisterd is door veel Q-koorts slachtoffers, en waar recent abnormaal veel doden en slachtoffers door het coronavirus vielen. Is dit toeval? Dat zal uit dit onderzoek moeten blijken.

Als boerendochter steun ik boeren die op een verantwoordelijke manier met dieren, milieu en schone lucht omgaan. Daar is bij veel van deze grote biobedrijven geen sprake van.

Wat kunnen we verwachten van de verbintenis tussen het CDA en FVD? Beide staan achter de boeren, zij het vanuit een verschillende kijk naar belangen en maatschappijvisie. Van FVD weten we dat de partij er niet voor schuwt om bepaalde groepen in een slecht daglicht te zetten. Het landelijke bestuur van het CDA kijkt weg, zij vinden dat de provinciale tak van de partij het in Brabant zelf maar uit moet zoeken. Ik zie het somber in. Daarom hoop ik dat de Brabantse bevolking kritisch zal kijken naar het toekomstige beleid. En niet zal schuwen te reageren, al of niet in het stemhokje. Niet wegkijken dus.

Maartje van der Neut, Helmond

Gebruik een scherm, geen mondkapje

Het is verbazingwekkend hoe volhoudend er in en door de media geroepen wordt om het gebruik van niet-medische mondkapjes in de open ruimte, terwijl zo goed als alle experts van mening zijn dat ze niet helpen tegen de verspreiding van covid-19 in de bevolking. Mondkapjes beschermen dragers niet tegen het besmet raken, en reeds besmette personen kunnen door verkeerd gebruik het virus juist meer verspreiden.

Een prima alternatief lijkt het gebruik van gezichtschermen te zijn. In een recent artikel in het Journal of the American Medical Association, één van de bekendere medische tijdschriften, wordt zeer overtuigend betoogd dat gezichtschermen vele malen effectiever zijn in de open ruimte dan mondkapjes.

Plastic gezichtschermen zijn eenvoudig en goedkoop te maken zonder aanslag op de professionele medische hulpmiddelen, beschermen zowel de drager als de omgeving, zijn veel comfortabeler in gebruik, zijn veel hygiënischer en makkelijker schoon te maken en te desinfecteren, en laten ons ook nog zien of de drager huilt of lacht.

Kortom, het wordt tijd om de bakens te verzetten en het gebruik van gezichtschermen in de openbare ruimte te propageren als middel om veiliger uit de lockdown te komen.

Han van den Bosch, Boxmeer

Kapper

Zullen we bij het eerste kappersbezoek dubbel tarief betalen? Dubbele uitgroei, dubbel zo lang haar. Wij blij, de kapper blij.

Irma Smit, Enkhuizen

ECB

ING-econoom Carsten Brzeski laat duidelijk merken dat hij op de middelbare school niet heeft opgelet bij de behandeling van de Trias Politica van Montesquieu (Ten eerste, 6 mei). ‘Zal het ook gebeuren dat centrale banken nu rechtbanken gaan vertellen dat ze hun besluiten niet onderbouwen?’ vraagt hij zich af.

Aanleiding was het besluit van het Duits Constitutioneel Hof dat het opkoopprogramma van staatsobligaties door de ECB onder Mario Draghi deels ongrondwettelijk was. Banken behoren ‘slechts’ tot de zakelijke dienstverlening. Daarbuiten hebben banken de publieke taak ervoor te zorgen dat zwart geld geen wit geld wordt. Verder zouden ze mede een bufferende functie moeten vervullen als het een tijdje slecht gaat met de economie. Is het niet beter om daar eerst maar eens werk van te maken, voordat de bank zich gaat bemoeien met onze rechtsstaat?

Kees de Jong, Utrecht

Goedpraten

Niet wegkijken. Niet goedpraten. Niet uitwissen. Niet apart zetten. Niet normaal maken wat niet normaal is. Haal die verweesde kinderen uit het vluchtelingenkamp. We zien het allemaal en kunnen niet zeggen dat we het niet wisten.

Leny van Wijk, Rotterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden