Lezersbrieven Dinsdag 30 oktober

Maak alleen van de zomertijd zomertijd

Genieten van de lange zomeravonden op een terras in Rotterdam. Beeld ANP

Brief van de dag

Het kan niemand ontgaan zijn, de discussie rond zomer- en wintertijd. Tijdens de zomertijd is de geologische tijd, het moment waarop de zon op zijn hoogste punt staat, een kleine twee uur verwijderd van de tijd op de klok.

Als de zon op zijn hoogste punt staat, het midden van de dag, geeft de klok kwart voor 2 aan. Kortom de dag is tijdens de zomertijd, speciaal in Nederland, erg asymmetrisch. Als we de zomertijd het hele jaar zouden toepassen zou de zon in de winter om kwart voor tien opkomen. Arme bouwvakkers die om 7 uur op hun werk moeten verschijnen. Iemand zei het zo ‘je moet je voorstellen dat wij ­dezelfde tijd hebben als in ­Oekraïne’. Bovendien is de ­zomertijd met zijn zeven maanden (van eind maart tot eind ­oktober) de dominante tijd in het jaar. Dit zal wel te maken hebben met dat de zomertijd beter bekt en we onszelf graag het hele jaar door op terrasjes zien doorbrengen.

Nu is de zomertijd ook best prettig, maar dan wel, zoals het woord zegt, in de zomer. Waarom zouden we niet alleen in de maanden juni, juli en augustus de zomertijd toepassen. Ik ben er zeker van dat het heen en weer schuiven van de klok in die lichte maanden veel zorgelozer zal verlopen. De rest van het jaar noemen we gewoon ‘jaartijd’. Ik snap niet waarom deze optie niet wordt genoemd. Het jaar wordt weer een beetje meer symmetrisch. Zoals symmetrie belangrijk schijnt te zijn in de beoordeling van de schoonheid van een gezicht, zo is ze dat misschien ook voor de tijd.

Arjan Hebly, Delft

Hazes

Onbegrijpelijk dat de Volkskrant van maandag 29 oktober niet opende met het optreden van Hazes in Ahoy. Pas op pagina 3 las ik dit belangwekkende nieuws. En die foto’s hadden ook wel wat groter gekund. Zo wint u het nooit van De Telegraaf.

Koos van der Bruggen, Oegstgeest

Foute namen

Wat een briljante strip van Sigmund door Peter de Wit op 29 oktober over de Jan Pieterszoon Coenstraat, de Van Riebeeckstraat en de Van Heutszlaan. Met maar drie plaatjes en tekst zo helder laten zien waarom je zulke namen niet moet afschaffen!

Henk Schmidt, Bergen

Complimenten

Mijn complimenten voor de uitstekende (onderzoeks)journalistiek in de krant maandag. In Ten eerste: hoe door ­ besluiteloosheid en het gebrek aan te nemen verantwoordelijkheid de overheid een milieuvriendelijk en praktisch middel voor het vervoer van kinderen van en naar kinderdagverblijven om zeep helpt.

Kennis en kunde om eventuele technische problemen op te lossen en de Stint nog veiliger te maken is volop voorhanden.

Wat Pieter Barnhoorn beschrijft op Opinie & Debat over vertrouwen past ook zeer goed in dit verhaal.

Interessant is tevens het artikel (Economie) over de gegarandeerde deelauto: een duurzamer, goedkoper en flexibeler alternatief voor de vervuilende dieselbusjes die nu als alternatief voor de Stint worden ingezet.

Zo’n krant lees ik graag.

Tillon Paanakker, Steensel

Vertrouwen

Pieter Barnhoorn houdt in het artikel ‘Vertrouwen schenken maakt de wereld mooier’ (Opinie, 29 oktober) een pleidooi om artsen vertrouwen te schenken en er daardoor beter van te worden. Hij gaat eraan voorbij dat vertrouwen en ook respect moeten worden afgedwongen.

Blind wantrouwen is inderdaad abject, maar blind vertrouwen evenzeer. Als een dokter geen vertrouwen afdwingt, en dat kan voorkomen, is het heel verstandig – liefst in samenwerking met deze dokter – een ander om zijn of haar mening te vragen. Een ­second opinion is (nog) geen overname van de behandeling.

Het leven is misschien maar ten dele maakbaar, maar als er middelen zijn om de maakbaarheid te ver­groten, moeten deze aangegrepen worden.

Wil je je als patiënt de adviezen van mijn collega Barnhoorn opvolgen, dan moet je toch wel erg met je hoofd in de wolken lopen.

Jan Hulshof, Leiden

Ergernis

Ik ga me steeds meer ergeren aan dat in mijn ogen idiote besluit van de Volkskrant om genderneutraal te zijn. In tip 5 van Michel Behre (V5, 29 oktober) wordt Salzmann een Duitse schrijver genoemd, maar blijkt ze een vrouw te zijn. Een paar zinnen verder gaat het over de actrice Sophie Hoppener. Waarom dan niet acteur?

Kan iemand me dat uitleggen?

Stance Rosier (89), Leiden

Meten is niet perse weten

Naar aanleiding van het mooie verhaal van Sanne Bloemink (Opinie, 27 oktober) over diagnose: als jeugdarts heb ik met veel ouders gesproken over zorgen die ze over het gedrag van hun kinderen hebben. Als er een diagnose gesteld wordt, zijn ouders in de eerste plaats opgelucht. Hun zorgen worden erkend.

Die diagnoselabels zijn bedoeld om klachten van kinderen te classificeren, in te delen dus, of om die klachten een naam te geven. De labels worden echter, door ouders maar ook door veel professionals, geïnterpreteerd als oorzaak van die klachten. En daarmee lijkt dan ook de prognose, de toekomstverwachting van het kind met die diagnose, vast te staan. Dat is onjuist en beschadigend. De oorzaken van de klachten, en daarmee ook de prognose, zijn per kind verschillend.

Ze hebben bij ieder kind zowel met de aanleg als met omgeving van het kind te maken. Zo is de prognose per kind met een label dus verschillend. De betekenis van een diagnose is niks meer en niks minder: uw kind heeft, op dit moment in zijn of haar leven, veel of een beetje, ondersteuning ­nodig bij het leren lezen, rekenen, contact maken, voor zichzelf op­komen, zich concentreren.

Anne Emans, jeugdarts, Bergeijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden