Lowtech-terrorisme, PvdA-mastodonten en nieuwe stemmen bij kunst

Bahram Sadeghi volgde de route die Anis Amri aflegde na de aanslag in Berlijn

Bahram Sadeghi

In de week dat de Volkskrant stilstond bij de aanslag in Brussel, een jaar geleden, met twee uitstekende stukken van België-correspondent Leen Vervaeke, moest Patrick van IJzendoorn in Londen op zijn fiets springen om zich naar Westminster Bridge te spoeden. Alweer een aanslag. Het went nooit; de overlevenden in Brussel vertellen hoe groot het effect op een mensenleven kan zijn. Maar de waarheid is ook dat dit soort geweld tot de Europese normaliteit begint te horen. Dat klinkt door in de houding van de mensen die op vliegveld Zaventem werken: 'Dit kan je overal overkomen.' En: 'Je mag je niet bang laten maken, anders hebben de terroristen gewonnen.'

Ons wapenen tegen dit lowtech-terrorisme is heel moeilijk. Bahram Sadeghi maakte voor het V-katern een bijzondere reconstructie van 4.676 woorden van de tocht die de aanslagpleger op de Berlijnse kerstmarkt, Anis Amri, aflegde: van de straat waarin hij een vrachtwagen kaapte tot de plek in Milaan waar hij werd doodgeschoten. Sadeghi herhaalt zelf de vlucht van Amri, destijds de meest gezochte man van Europa, door Duitsland, Nederland, Frankrijk en Italië, in dezelfde bussen en treinen, met hetzelfde halfbedekte voorkomen. Op de hele tocht wordt hij één keer gecontroleerd. Als Sadeghi aan een Berlijnse buurtbewoner vertelt hoe makkelijk ook hij net de cabine van een wachtende vrachtwagen is binnengekomen, spreekt de Berlijner wijze woorden: 'Een terrorist kan overal en op elk moment toeslaan. We kunnen ons dagelijks leven toch niet ineens overboord gooien?'

Bahram Sadeghi herhaalde de vlucht van Anis Amri

Ronald Plasterk

Ik vind dat we maat moeten houden met de exegese van de PvdA-nederlaag. Andere politici zijn nu relevanter. Maar het is wel een drama van ongekende omvang, wierp men tegen in de vergadering. Dat is natuurlijk ook waar, dus bleef het napruttelen deze week.

Het begon met een prikkelend stuk op Opinie van demissionair PvdA-minister Ronald Plasterk, in zijn tijd als wetenschapper jarenlang columnist van de Volkskrant. Nu vond hij dat de PvdA-fractie (waar hij niet meer in zit) zich maar moet aansluiten bij GroenLinks. Het drieste plan werd meteen afgeschoten door Asscher (chef politiek Raoul du Pré legde de volgende dag goed uit waarom). De mastodonten bleven komen.

Rob Oudkerk meldde zich en werd met zijn uitspraak 'Me als voorzitter van de PvdA kandideren? Lijkt me niet eens een heel raar idee' de risee van de sociale media. Veel mensen vonden het juist wel een heel raar idee; columnist Max Pam sprak van een 'nachtmerrie'.

Naast Oudkerk had de opinie-redactie een oproep van een jonge PvdA'er geplaatst: 'Felix, Rob en Bram, jullie hebben ooit van de PvdA gehouden. Hou daarom nu de eer aan jezelf.' Begrijpelijk, maar mastodonten hebben een goede kant: ze zijn eerlijker dan actieve politici. Plasterk is dat al terwijl hij nog regeert. Vrijdag dook hij op in de Voetnoot van Arnon Grunberg, met een voorspelling over de nooduitgang waarop de nieuwe coalitiepartners zullen loeren: 'Voor iemand als Buma zijn de verkiezingen helemaal niet zo goed verlopen. Hij wil premier worden. Hij zal wachten tot Rutte genoeg verzwakt is en dan zijn slag willen slaan', vertelde Plasterk aan Grunberg. Wil hij terugkeren als columnist?

Ronald Plasterk liet zijn mening horen over de nederlaag van de PvdA Beeld anp

Merlijn Kerkhof en Herien Wensink

Als u zich afvroeg waarom u laatst een heel stuk heeft uitgelezen over barokcomponist Telemann: dat kan komen door de onorthodoxe aanpak van Merlijn Kerkhof, een enthousiaste jonge freelancer die sinds november voor ons schrijft over klassieke muziek. Hij stelde een gelegenheidsjury van kenners samen die een Telemann-top-11 uitkoos. Eerder ging hij op bezoek bij de beiaardier van de Domtoren, gaf hij zes redenen waarom de Hohe Messe misschien wel Bachs allerbeste is, en schreef hij een heerlijk stuk met Moskou-correspondent Tom Vennink over de ijzersterke (en dictatoriale) Russische pianoschool. Ik laat me graag enthousiasmeren door Merlijns onorthodoxe stijl. Hij is er een uit de stal van NRC Next, in zijn bloeitijd een vrolijk en vernieuwend journalistiek experiment.

Nog iemand met wortels daar is op weg naar de Volkskrant: Herien Wensink. Bij haar sollicitatie naar de functie van theaterredacteur bleek ze het zeer met ons eens dat kunstjournalistiek niet te veel naar binnen gericht moet zijn, maar juist nieuwe vormen moet zoeken om een breder publiek te inspireren. Dat ze daar gevoel voor heeft, laat ze al jaren in NRC zien. Maandag tekende ze haar contract. Ik verheug me op haar komst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden