Interview Suzan Cornelissen

Lobbyist bij Schone Kleren Campagne: ‘Leefbare lonen in de kledingindustrie moet je afdwingen’

Verreweg de meeste kledingmerken betalen hun arbeiders niet genoeg om van te leven, rapporteert Schone Kleren Campagne.

Clothing factory in Vietnam Beeld Ton Koene

Waarom staat het er zo bedroevend voor?

‘Al in 2014 verzekerden meerdere merken ons dat ze werk maakten van leefbare lonen. Maar nu blijkt slechts één van de twintig ondervraagde kledingmerken, Gucci, voor een deel van zijn productie een leefbaar loon uit te betalen. Bedrijven wachten op elkaar, omdat ze vaak een lage oplage hebben per fabriek. Zo laten ze zo’n 8 tot 12 procent in één bepaalde fabriek produceren, waarin meer merken kleding laten maken. Nu overheerst de gedachte: als wij een leefbaar loon gaan betalen en dus meer gaan betalen aan de leverancier, dan moet een ander merk dat ook doen, anders is het niet eerlijk. Er is weinig transparantie over productlocaties, waardoor kledingmerken ook weinig van elkaar weten. Zij moeten de stap zetten om te onderzoeken met wie ze op dezelfde locaties produceren en gezamenlijke afspraken maken.

‘Bedrijven verschuilen zich ook achter het argument dat het heel ingewikkeld is om een leefbaar loon te betalen, want wat is nu het leefbare loon in bijvoorbeeld Bangladesh? Maar er zijn verschillende benchmarken die dat berekend hebben. Zelf werken we bijvoorbeeld met Asia Floor Wage Alliance, een netwerkorganisatie waarbij lokale vakbonden zijn aangesloten, dat voor zes Aziatische landen leefbare lonen heeft gedefinieerd. Er zijn meerdere benchmarken die iets verschillen, maar het gaat erom dat een bedrijf er in ieder geval eentje kiest en aan de hand daarvan zijn inkoopprijs herberekend. Dat is verder niet heel ingewikkeld, en kan een merk gewoon vanaf volgende maand doen.’

Welke stappen richting leefbare lonen worden wél genomen?

‘We hebben gekeken of bedrijven hebben toegezegd dat ze een leefbaar loon willen uitbetalen, of ze daar een maatstaf voor hebben gekozen en of er een gedetailleerd plan is om dat te bereiken, bijvoorbeeld door gezamenlijke projecten in fabrieken. Je ziet dat een aantal merken al wel bezig is met dergelijke projecten, maar feit blijft dat geen enkel merk volledig kan aantonen dat het leefbare lonen betaalt.

Suzan Cornelissen Beeld Rosa van Ederen

‘Bij Schone Kleren Campagne vragen we ons af hoelang we blijven wachten tot er eindelijk echt iets gebeurt op het gebied van leefbaar loon. We hebben er wel de mond vol van, zoals in het Convenant Duurzame Kleding & Textiel, waarin leefbare lonen in 2020 zijn vastgesteld. Maar zulke vrijwillige initiatieven zetten geen zoden aan de dijk. Daarom moeten we serieus nadenken over dwingende maatregelen. Een voorbeeld is het Bangladesh Akkoord. Dat is alleen gericht op Bangladesh en veiligheid, maar omvat wel bindende, transparante en concrete afspraken. Als fabrikanten zich daar niet aan houden, volgen er sancties. Zoiets kan je ook opstellen voor leefbare lonen. Daar kunnen kledingmerken zich dan vrijwillig bij aansluiten, wat ze onder druk ook wel zullen doen, maar wel met duidelijke sancties als gevolg.’

Voor consumenten lijkt duurzaam en eerlijk voedsel steeds meer een vanzelfsprekende keuze. Waarom gaat dat proces moeizamer bij kleding?

‘Met voedsel is de afgelopen tien jaar een enorme slag gemaakt, de consument heeft nu veel meer keuze. In de kledingindustrie blijft het nog bij een aantal kleinschalige merken, zoals Armedangels, MUD Jeans en Kuyichi. Bij een aantal grotere ketens zijn er goede ontwikkelingen, zoals C&A en Zeeman die hun productielocaties openbaar maken, maar ook zij betalen nog geen leefbare lonen uit. Toch is het consumentenbewustzijn er wel, we krijgen veel vragen over waar mensen eerlijke kleding kunnen kopen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden