Column Sheila Sitalsing

Lieve Koning,

Wanneer u straks de Ridderzaal weer binnen schrijdt – néém het ervan, majesteit, in die pronkzaal voordat-ie 23 jaar dicht gaat voor een onderhoudsbeurt waar ministers en architectenreputaties op zullen sneuvelen – zult u vermoedelijk terugdenken aan die ene Prinsjesdag elf jaar geleden.

U was nog een vrij man, uw moeder deed het nog. Er was een ronkende miljoenennota in elkaar gezet vol zoet dat na het zuur kwam (sorry, ik verzin die metaforen niet, ik zou niet durven). En toen, daags voordat de Gouden Koets zou uitrukken, viel Lehman Brothers.

Niemand die hardop durfde te zeggen dat Miljoenennota en Troonrede de papierversnipperaar in konden. Niemand die het lef had het geleuter in de prinsjesdagdocumenten over koopkrachtplaatjes en ziektekostenpremies te vervangen door een bondig briefje ‘HELP en SOS. Doe eerst uw eigen zuurstofmasker om voordat u een ander helpt.’

Daar zat uw moeder, dubbel voor paal, met niet alleen uitgelekte cijfers op haar blaadje, maar met uitgelekte, achterhaalde cijfers uit een wereld die voorbij was gegaan.

Zo zult u straks namens het kabinet gezwatel over gouden beloften voor ‘de middenklasse’ oplezen, terwijl u daarnet bezorgd op uw smartphone heeft zitten turen. Naar nieuws over vernielde Saudische olie-installaties, olieprijsschokken, hele en halve oorlogsverklaringen, hogere risicopremies en herinneringen aan de eerste Golfoorlog. En naar een boeiende kop in het Financieele Dagblad (‘Voor de wereldeconomie komen droneaanslagen wel heel slecht uit’), die u heeft doen concluderen dat er kennelijk ook góede drone-aanslagen kunnen zijn, op momenten die minder lullig uitkomen. En u zult zich ongerust afvragen: zit ik hier een nutteloos ornament te wezen uit een wereld die niet meer bestaat?

Maar u zult braaf doorlezen, want daar bent u voor ingehuurd.

U zult de zaal inkijken en u zult ze zien zitten. De ministers die zo druk met zichzelf zijn, die zeggen dat die infantiele rapportcijfers die de pers dezer dagen uitdeelt natuurlijk volstrekt onbelangrijk zijn, en vervolgens met rode koontjes opzoeken wie het hoogst heeft gescoord. En wie het laagst.

U zult zich afvragen waar de Judas zit, degene die dit jaar alles gedoseerd heeft laten uitlekken. Om de publieke opinie te masseren, om de boodschap te regisseren.

Uw blik zal blijven rusten op Eric ‘Ik ben er ook nog’ Wiebes die maandag liefst twee kranten inschakelde om aan het ganse volk uit te leggen dat het zíjn idee was geweest, van ‘een groeiagenda’ en van ‘investeren in de economie’ zoals ze geld uitgeven noemen in Den Haag. En niet dat van Wopke Hoekstra.

Waarop de brigades van Hoekstra tegen diezelfde kranten gingen sissen dat Wiebes niet alleen ‘jokt’, maar ook nog eens het prinsjesdagembargo heeft geschonden door een dag te vroeg tegen de kranten te tetteren over de plannen voor het komende boekjaar. Waarop u tegen Máxima iets mompelde over vage flauwekulplannen en een hoop clichés waar weinig aan te verklappen valt. En iets over kleuters.

U zult de zaal uitlopen en u zult ze zien staan. De vakbondsleiders die geen leden meer hebben, maar niettemin nog altijd hele meneren zijn, als Jan zonder Land.

En u zult het willen uitschreeuwen. Maar u zult het niet doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden