ingezonden brieven

Lezersbrieven: ‘Waarom wordt Orbán wel, en Macron niet aangesproken?’

De lezersbrieven van woensdag 30 juni.

Macron (r) verwelkomt Orbán in het Élysée in Parijs, oktober 2019. Beeld Getty Images
Macron (r) verwelkomt Orbán in het Élysée in Parijs, oktober 2019.Beeld Getty Images

Brief van de dag

De Hongaarse premier Orbán maakt een antihomowet. Terecht dat Europa dat niet accepteert en er in regenboogkleuren volop wordt gedemonstreerd tegen homohaat. Op het topoverleg van EU-regeringsleiders wordt Orbán uitgedaagd om uit de EU te stappen (Ten eerste, 25 juni).

‘Française veroordeeld voor moord op misbruikende stiefvader, en vrijgesproken’, was de kop boven een stuk in deze krant (Ten eerste, 28 juni). Nergens in Europa worden meer vrouwen vermoord door hun partner of hun ex. Waarom wordt op de EU-top de Franse president Macron niet aangesproken op het feit dat in zijn land een cultuur van vrouwenhaat kan blijven bestaan?

Valérie Bacot werd vanaf haar twaalfde verkracht, was slachtoffer van huiselijk geweld waar ze nog net niet dood aan ging en werd gedwongen tot prostitutie. Haar moeder deed er niks tegen en de politie hielp niet toen haar kinderen hun vader wilden aangeven. Zo leerde Bacot dat hulp vragen niet helpt.

Dat in een westers land deze vorm van mishandeling een dagelijks leven kan zijn en onbestraft blijft. Dus moest Bacot zelf het probleem oplossen. Voor haar kinderen.

Waar zijn de bloedrood gekleurde stadions om hiertegen te protesteren?
Waar zijn de regeringsleiders die laten zien hoe flink ze écht zijn?
Waar is het gezag, de cultuur die leert dat vrouwenhaat fout is?

Agnes van der Pol, Breda

E-bikes

In onze fietsstraat zie ik dagelijks ouderen op hoge snelheid voorbij komen. Man voorop, vrouw met hondje achterop er achteraan. Het gaat nogal eens maar net goed. Mijn tip voor e-bikers op leeftijd: als het in het hoofd langzamer gaat, moet je niet sneller willen fietsen. Blijf eventueel op een gewone fiets rijden. Doe ik als 70-plusser ook.

Henk Algra, Delft

Gelukkig

Joost Prinsen zei in zijn interview zaterdag: een moeder is zo ongelukkig als haar ongelukkigste kind (Magazine, 27 juni).

Volgens Unicef zijn Nederlandse kinderen de gelukkigsten van een heel aantal westerse landen. Misschien geldt Prinsens uitspraak ook wel vice versa: een kind is zo gelukkig als zijn moeder is. De ene moeder wordt gelukkig van een 32-urige werkweek en heeft de bijkomende onrust in huis daarvoor over. De andere moeder wordt gelukkig van veel tijd met de kinderen doorbrengen.

De kinderen van nu zijn de volwassenen van de toekomst. Laten we vaker naar die kinderen kijken en niet alleen naar wat ze kosten. Laat de economen voor wat ze zijn en vraag de pedagogen naar hun mening. Reken maar dat die stabiele kinderen het later voor ons gaan terugverdienen.

Hilde Vredenburg, Uitgeest

Kilometerprijzen

Verstandige woorden van Martin Kroon en Henk Wardenaar in hun betoog, waarin zij uiteenzetten dat iedereen een steentje moet bijdragen bij het terugdringen van de CO2- uitstoot (O&D, 28 juni). Uiteraard begint dit met bewustwording van het grote publiek, maar ik ben bang dat we wat dat betreft nog een lange weg te gaan hebben. Neem bijvoorbeeld iets simpels als de motor uitzetten als je staat te wachten. Als ik om mij heen kijk, zie ik dat tegenwoordig een grote meerderheid van de mensen de motor juist laat draaien. Het kan vast geen kwaad de automobilist een beetje de goede kant op te sturen.

Ik stel voor dat politici tijdens de formatie geen kilometerbelasting invoeren, maar een starttarief per rit gaan rekenen. Zo’n starttarief zal velen stimuleren korte ritjes te vermijden. Dat zijn bij uitstek ritten die in de directe woonomgeving overlast en luchtvervuiling veroorzaken.

Mensen die zijn aangewezen op de auto voor bijvoorbeeld hun werk, krijgen daarentegen een relatief kleine prijsstijging, die we nog zouden kunnen compenseren door de accijns op benzine met enkele centen te verlagen. Dit zal effectiever zijn dan kilometerbeprijzing.

Bob Veldt, Eindhoven

Fuck

Geweldige column van Asha ten Broeke (O&D, 29 juni). Ik ben het helemaal met haar eens dat de staat van de wereld vaak aanleiding geeft om ‘fuck’ te zeggen.

De theorie van Mariek Hilhorst dat je als je ‘fuck’ zegt ‘iemand zonder toestemming wilt penetreren’, dat het woord seksistisch en homofoob is, vind ik onzinnig en vergezocht. Het woord fuck heeft allang meerdere betekenissen én het heeft ook de betekenis ‘to have sex’. Dat is echt iets anders dan verkrachting.

Dit lijkt me een overgevoeligheid en monsters zien waar ze niet zijn. Als overtuigd feministe en tegenstander van discriminatie blijf ik fuck zeggen als daar, helaas, aanleiding toe is.

Jeb Beelen, Amsterdam

Bestrijding rups is geen gunst

In deze krant las ik vorige week twee artikelen waarin wat smalend werd gesproken over de eikenprocessierups. De indruk die ik bij de column van Bert Wagendorp (20 juni) kreeg en de slotopmerking van Margriet Oostveen (25 juni) was dat mensen niet zo moeten zeuren over die rups (‘Daar is-ie weer, de eikenprocessierups, voorbode van een lange hete zomer’).

De toon van Bert Wagendorp was badinerend (‘Het wachten is op een vraag over de nucleaire optie’), terwijl Margriet Oostveen vol ongeloof meldde dat ‘we drones gaan inzetten. Tegen de eikenprocessierups’. We moeten er kortom maar aan wennen.

Zo dacht ik er eerlijk gezegd zelf ook over toen ik nog in de Randstad woonde. Dan zorg je toch dat je niet in de buurt van eikenbomen komt? Maar even een tijdje niet in het bos lopen. Net zoals je in de zomer je best moet doen om wespen, muggen en ander zomers ongemak te vermijden.

Inmiddels woon ik sinds een paar jaar in een bosrijk Brabants dorp en weet ik beter. Er valt niet te ontkomen aan de eikenprocessierups: mijn dorp, net als alle dorpen in de omgeving, staat vol met eikenbomen. Sterker nog, mijn tuin grenst aan een perceel van de gemeente met daarop een achttal flinke eikenbomen. Twee jaar geleden zaten er liefst 35 nesten van de processierups in die bomen. Mijn gezin en ik hadden last van flinke huidklachten, geïrriteerde slijmvliezen, hoofdpijn, benauwdheid en zelfs oogontsteking.

Als de inzet van drones kan helpen, fantastisch. Net als stoppen met het planten van nieuwe eikenbomen en het ophangen van mezenkastjes. Wat mij betreft is de bestrijding van de eikenprocessierups bittere noodzaak. En zeker niet een overdreven tegemoet-­koming aan verwende burgers.

Marie-France Admiraal, Vught

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden