Lezersbrieven over ‘publishing on demand’-boeken: ‘Uitgever is zo goed als zijn slechtste redacteur’

Schrijver en recensent Taede Smedes riep in de Volkskrant recensenten op om geen publishing on demand-boeken te bespreken. Volgens hem ‘verziekt’ de pod-constructie de boekenmarkt ‘doordat de kwaliteitsbewaking volledig uit het oog wordt verloren’. Zijn betoog stuit op veel kritiek, veelal van zijn collega-schrijvers.

Bezoeker bladert door boeken van de StudyStore die ondertussen is gesloten. Foto: Dolph Cantrijn/Hollandse hoogte Foto HH

Verder ‘shoppen’

Taede A. Smedes had zich beter eerst even goed moeten informeren alvorens zijn bevooroordeelde artikel te schrijven. Onlangs verscheen mijn boek Het Oneindige Conflict  - De Literaire Verbeelding van 9/11 bij uitgeverij Boekscout, met een voorwoord van Maarten van Rossem. Niet in eigen beheer, maar volledig voor rekening van de uitgever. Mijn manuscript is door de redactie beoordeeld en er zijn verschillende suggesties gegeven en verbeteringen aangebracht. Ik stuit regelmatig bij boekhandels en lezingen op het vooroordeel dat Boekscout alleen maar ‘in eigen beheer’ zou uitgeven, hetgeen onjuist is. Het artikel van de heer Smedes versterkt dit.

Eerder heb ik mijn manuscript bij diverse gerenommeerde uitgevers aangeboden. Zij vonden het bijzonder interessante materie en goed geschreven, maar durfden het toch niet aan omdat zij een bepaalde oplage nodig hebben om uit de kosten te komen. Wel raadden zij mij aan verder te ‘shoppen’. Zo ben ik uiteindelijk bij Boekscout terechtgekomen. In één ding heeft de heer Smedes wel gelijk. Een meesterwerk zal altijd komen bovendrijven. Maar dat wordt lastiger als recensenten bij voorbaat bepaalde uitgaven uitsluiten. Over een bubbel gesproken.

Berry van der Ende, Noordwolde

Lolita

Recensent Taede A. Smedes pleit ervoor geen boeken meer te bespreken van ‘on demand’-uitgeverijen, zoals Uitgeverij Aspekt. Dit om de auteurs te ontmoedigen hun boeken te publiceren. Waarom eigenlijk? Er bestaat altijd een kans dat er een meesterwerk zit tussen de vele manuscripten die de uitgevers toegestuurd krijgen. Nabokov kreeg nul op het rekest van tal van uitgevers voordat een kleine uitgever het aandurfde Lolita op de markt te brengen. Dus auteurs: ga vooral door met ploeteren en trek u niets aan van al die negatieve recensies. Ooit rolt er een Lolita uit uw pen.

Rob Scherjon, Rotterdam, auteur bij Uitgeverij Aspekt

Harry Potter

Het eerste Harry Potter-boek van J.K. Rowling, u allen welbekend, is, voordat Bloomsbury het uiteindelijk accepteerde, door twaalf uitgevers geweigerd. Als publishing on demand toen had bestaan, had de auteur daar misschien al na de derde afwijzing voor gekozen.

Miriam Wesselink, Wassenaar

Geld speelt geen rol?

Goed dat boekenrecensent Taede Smedes onbetrouwbare uitgevers als Aspekt buitenspel wil zetten. Een slecht boek uitgeven, alleen om er zelf rijk van te worden, vervuilt de (boeken)wereld. Toch kun je je afvragen of reguliere uitgevers zo zuiver op de graat zijn. Gaat het bij hen ook niet steeds meer om geld verdienen dan om de liefde voor de literatuur?

Een voorbeeld. Drie jaar geleden gaf ik in eigen beheer mijn Tsjaikovski-roman uit (De dood van Pyotr Ilyich), met een website, een boektrailer en mooie recensies (Maarten 't Hart: ‘Verbluffend gedocumenteerd en goed geschreven’). Overal waar Tsjaikovski’s muziek klinkt, treed ik op en maak ik reclame voor mijn roman. Maar toen Arthur Japin zijn Tsjaikovski-roman Kolya publiceerde, claimde zijn uitgever bij concerten en in publicaties het alleenrecht om daar te verschijnen. De reus tegen Klein Duimpje. Overigens stuur ik Smedes graag een recensie-exemplaar. Het is natuurlijk een van de miljoen manuscripten, maar wel een waarover een lezer schrijft: ‘Er is niets zo fijn als een boek lezen waarvan je hoopt dat het nooit meer ophoudt!’ Soms speelt geld écht geen rol.

Rien Schraagen, Hilversum

Internetuitgeverijen zijn nachtmerrie geworden

In Nederland heb je meer schrijvers dan lezers. Vroeger was dat geen probleem, want manuscripten onder de maat bereikten het publiek niet. Door de internetuitgeverijen is dat veranderd. In het begin was ik er nog blij mee. Als iemand met een ondermaats manuscript naar me toekwam, verwees ik hem daarheen met de opmerking dat hij dan het verhaal in een boek had, niet vreselijk diep in de buidel hoefde te tasten en geen driehonderd niet te slijten exemplaren in zijn kelder had staan.

Nu zijn die uitgeverijen een nachtmerrie geworden. De markt wordt overspoeld met bagger tussen twee kaftjes en de boekwinkels worden belaagd door auteurs die zelf hun boeken aan de man moeten brengen. Heel veel mensen schrijven kinderboeken en ze geloven allemaal in hun product. Als ik hen laat zien waartegen hun boek moet concurreren, alleen al qua vormgeving en prijs, zie ik vaak de schouders zakken. Blijkbaar hebben ze niet over de andere boeken nagedacht, hebben ze die zelfs nooit eerder bekeken.

De waarde van een goede redacteur is enorm en reguliere uitgeverijen hebben daarmee precies datgene te bieden wat die internetuitgevers missen. Een uitgever is zo goed als zijn slechtste redacteur. Op internet staan al die eigen uitgaven zonder onderscheid tussen de titels van reguliere uitgeverijen. Boekhandelaren kunnen de kaf van het koren scheiden. Hou ze in ere en in leven door er gebruik van te maken.

Hanneke Koene, Noorbeek,  nog een paar maanden Kinderboekhandelaar

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.