Lezersbrieven

Lezersbrieven: Dit is echt de 'toekomstige elite' waar ik op zit te wachten

Volkskrant-lezers zijn kritisch over de misstanden bij studentenvereniging Vindicat uit Groningen. 'Wat is het verschil tussen het 'tuig van de richel' uit Zaandam en onze toekomstige elite uit de studentencorpsen?'

Beeld anp

Toekomstige elite

Het studentenverenigingsleven in Nederland vervult volgen Pieter Caljé een belangrijke functie: jonge mensen krijgen er een persoonlijkheidstraining. En zo te lezen is die training hard nodig: wat voor persoonlijkheid heb je als je je seks met kippen laat opdringen, water uit een toiletpot accepteert en zelfs fysieke mishandeling ondergaat?

En durven deze mensen op te staan en hun mond open te doen als anderen vernederd en gepijnigd worden? Blijkbaar niet, getuige de zwijgcontracten die aspirant-leden ondertekenen. Dit is echt de 'toekomstige elite' waar ik op zit te wachten. Volgens Caljé leren de studenten op deze manier 'macht ondergaan en macht uitoefenen', de vraag is alleen wat voor soort macht.

Het wordt tijd voor de eerste universiteitsbestuurder die de beurzen beëindigt van studenten die denken boven de wet te staan (waarom heb je anders een eigen rechtsspraak?) en die deze verwerpelijke ontgroeningsactiviteiten organiseren en coördineren. Wat mij betreft een universiteitsbestuurder met persoonlijkheid.

Anouk ten Peze, Haarlem

Tuig van de richel

Kan iemand mij vertellen wat het verschil is tussen het 'tuig van de richel' uit Zaandam en onze toekomstige elite uit de studentencorpsen, zijnde 'ons immaterieel erfgoed'? Het verschil tussen plagerijtjes en uitdagen van de gevestigde orde en machtsmisbruik en geweld door onze toekomstige elite? De corpsen hebben gesponsorde vrijplaatsen, waar verregaand grensoverschrijdend gedrag wordt getolereerd. Het 'tuig van de richel' heeft alleen de straat.

En dan het meten met tweematen. 'Pleur op' versus goedpraten en toedekken. Durft onze premier het aan om krachtig stelling te nemen tegen geweld binnen de corpsen? Bloemlezing uit de Volkskrant van 30 september: 'Jonge mensen krijgen er een persoonlijkheidstraining', 'in de kern leren jonge mensen macht ondergaan en macht uitoefenen', 'de vraag is of het zin heeft het te verbieden.'

En dan ook nog dit: 'Deze corporale cultuur is diep geworteld in Nederland, dat krijg je er niet zomaar uit.'

Ik hoop niet dat van de jongens uit Zaandam wordt verwacht dat zij de waarden en normen van de corpsen overnemen.

Inge de Jong
, Lent

Straatterreur

Ik ben elke keer weer verbaasd met welk gemak en gretigheid ontsporingen zoals bij Vindicat bij de ontgroeningen op één hoop worden gegooid met die in bijvoorbeeld Zaandam en Maasluis. Bijna vergoelijkend voor straatterreur. Ik vind dit een belediging aan het adres van mensen die, vaak al langdurig, leiden onder straatterreur.

Het lijkt mij nogal duidelijk. Ontsnappen aan de corpsballenterreur tijdens ontgroeningen, een terreur die bovendien slechts een tot twee weken duurt, is simpel. Het staat iedereen vrij al dan niet lid van zo'n club te worden. Geen lid worden dus.

Ontsnappen aan straatterreur van bepaalde groeperingen, een terreur die vaak structureel is, is welhaast onmogelijk als de overheid niet adequaat optreedt. Slechts verhuizen uit de wijk waar je mogelijk al tientallen jaren woont is dan de enige oplossing.

Probeer dat maar eens als je ook nog eens een laag inkomen hebt.

Cees Hoogvorst, Heerhugowaard

Hypocriet

Een ranking met knappe meiden die openbaar wordt, een klap die resulteert in een ziekenhuisbezoek, ja dit zijn zeker af te keuren zaken en erg spijtig voor de betrokkenen. Maar is het niet erg hypocriet om de studentenverenigingen nu massaal aan de schandpaal te nagelen?

Het gaat hier om verenigingen met duizenden leden, waar overal in het land helaas wat rotte appels tussen rondlopen die kwalijk gedrag vertonen. Is dit niet op iedere school, sportclub of vereniging van wat voor aard dan ook het geval? Mij maak je niet wijs dat deze incidenten louter te linken zijn aan ontgroeningsrituelen of alleen de gang van zaken is op studentenverenigingen.

Ik - en ik denk velen met mij - hebben gelukkig hele goede herinneringen aan een studentenvereniging met originele tradities, een ontgroening waar een enorm saamhorigheidsgevoel gesmeed werd en waar een goede dosis zelfspot, relativeringsvermogen en zelfvertrouwen opgebouwd werd.

Ik vind de reactie van de RUG, Hanzehogeschool en de Gemeente Groningen zwaar overtrokken. Pak de daders hard aan, laat verenigingen regelementen opstellen en leg hen sancties op als het in de toekomst nog eens misgaat (royeren van leden, aftreden van besturen en intrekken van beurzen). Maar laat de studentenvereniging zelf bepalen op wat voor manier zij hun introductietijd wensen in te vullen.

Anne Gmelig Meyling, oud-lid R.K.S.V. Albertus Magnus, Groningen, Glimmen

Achterhaald idee

In elk artikel over de misstanden bij studentenvereniging Vindicat uit Groningen, wordt over corpsleden gesproken als 'de toekomstige elite'. Waarom zouden juist corpsleden tot de elite van de toekomst behoren? Waardevolle contacten met getalenteerde medestudenten worden ook bij andere verenigingen gelegd, of buiten het verenigingsleven. Door het belachelijke en achterhaalde idee van het corps als een unieke kweekvijver voor succes steeds maar weer op te rakelen draagt ook de krant bij aan de aantrekkingskracht van deze onfrisse organisaties.

Allert van Westen, Utrecht

Zo zijn onze manieren

In de diverse reacties op de gebeurtenissen bij Vindicat wordt vooral aandacht besteed aan de ontgroeningrituelen en de directe gevolgen daarvan. Waar ik mij nog wel meer zorgen om maak, is de corpscultuur die dit mogelijk maakt. Als een volleerd minister of bankdirecteur kondigde praeses Stijn Derksen al een 'grondig intern onderzoek' aan naar de gebeurtenissen binnen zijn vereniging. Een term die grote mensen meestal gebruiken om iets in een doofpot te stoppen en te zorgen dat het er nooit meer er komt.

Wat binnen de corpora gebeurt blijft namelijk binnen de corpora. Het zorgelijke hieraan is dat een aantal van deze jongens (en heel soms meisjes) over een paar jaar onze banken besturen en ministerposten bekleden. Als je dan vanaf je 18de geleerd hebt dat werkelijk alles mag, zolang het maar niet naar buiten komt en vrouwen alleen geschikt zijn voor seks, verklaart dat misschien voor een deel de bestuurcultuur die hier zowel bij overheid als bedrijfsleven ontstaan is: een cultuur waarbij graaien de norm is, je alles mag doen als het maar binnenskamers blijft en voor vrouwen geen plaats is aan de top.

Bernard van Raaij, Nijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden