BrievenDit schrijven onze lezers

Lezers over kernenergie, Halbe Zijlstra, Duits idealisme, mobieltjes en corona-déjà vu

De ingezonden brieven van zaterdag 26 september

De kerncentrale van Ascó in de Catalaanse provincie Tarragona. Beeld NurPhoto via Getty Images

Brief van de dag: ogen sluiten lost geen problemen op

Vijfenvijftig jaar geleden deed ik mijn ogen dicht en dacht ik dat mama me niet zag. Mama hield mijn veronderstelling in stand door te zeggen: ‘Hé, waar is Ruben nou?’ Ik giechelde het uit. Het was een leuk spel. Eén keer sloot ik mijn ogen bij het oversteken van een drukke weg. Toen werd mama boos, want automobilisten willen doorrijden, geen spelletjes doen.

Ik werd ouder, er kwamen inzichten. Ik leerde dat als ik mijn ogen sloot een ander mij nog prima kon zien. En ik leerde meer. Omdat ik het interessant vond dingen te weten, tegen elkaar af te wegen en me dan een mening te vormen, of niet.

Ik leerde dat het sluiten van ogen helpt als je wilt slapen, maar niet als je een probleem wilt oplossen.

De laatste tijd zie ik op verschillende media jongvolwassenen met grote maatschappelijke invloed die vroeger hetzelfde spelletje speelden als ik, maar aan wie nooit is uitgelegd dat het een spelletje was. Dat je jezelf en anderen een probleem bezorgt als je midden op een drukke verkeersweg blijft staan. Dat een virus gewoon doorknaagt als je je ogen sluit.

Rappers, zangers, bodybuilders en dansers. Ik weet zeker dat ze voors en tegens zorgvuldig hebben afgewogen, om daarna tot het besluit te komen dat ze niet meer mee willen doen aan de overheidsmaatregelen tegen ­corona. Maar hun argumenten zijn persoonlijk. En dat begrijp ik.

Zij beargumenteren anders dan ik, want hun plezier, hun werk is weg, en ik zit in een risicogroep. Ik doe straks mijn ogen dicht en dan kan mama mij weer zien.

Ruben KorfmakerSneek

Kernenergie

De gedragsveranderingen die nodig zijn om je CO2-voetafdruk te verlagen zijn ­ingrijpend en ze komen zeer langzaam op gang. De wereldbevolking groeit nog hard door en al die mensen zullen steeds meer gaan uitstoten. De wereld ligt ­totaal achter op het klimaatakkoord van Parijs.

De huidige methoden om groene energie op te wekken zijn niet voldoende om aan alle energiebehoeften te voldoen. De toekomst brengt vast prachtige nieuwe technologieën met zich mee, maar oplossingen voor het klimaatprobleem zijn niet gegarandeerd. Kernenergie is nu beschikbaar en kan de CO2-uitstoot verlagen om de temperatuurstijging te beperken.

Kernenergie is een oplossing voor de korte termijn, met problemen voor de lange termijn in de vorm van kernafval. Echter, met de huidige koers, zal de wereld op een gegeven moment wel in korte termijnen moeten gaan denken, om überhaupt een leefbare, lange termijn voor toekomstige generaties mogelijk te maken. Kernenergie is niet de oplossing voor het klimaatprobleem, kernenergie geeft de tijd om het klimaatprobleem op te lossen.

Ruud BernsenEindhoven

Kernenergie (2)

Tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen kreeg de VVD (met steun van CDA, PVV, FvD en SGP) een motie aangenomen om kernenergie een prominente rol te laten spelen in de toekomstige energievoorziening. Volgens VVD-­Kamerlid Mark Harbers is kernenergie nodig om de klimaatdoelen te halen.

Als reactie daarop moest ik onwillekeurig denken aan het doordenkertje van Kirsten Hubbard: ‘Waar het verleden je heeft gebracht, is een gegeven. Hoe je verder reist bepaal jezelf’. Een ­(politieke) levensles die niet alleen ­opgaat voor elk mens afzonderlijk maar bovenal voor de mensheid als totaliteit.

Politiek gesproken, staan de Verenigde Naties daar model voor. Vandaar dat de vraag of kernenergie nodig is om klimaatdoelen te halen níét op Haags niveau (tijdens de jaarlijkse Algemene Politieke Beschouwingen) gesteld moet worden, maar op VN-niveau (tijdens de jaarlijkse Algemene Vergadering), indachtig het beginsel van de subsidiariteit.

Voor Nederland, dat zich graag voordoet als ‘gidsland’, lijkt mij hier een uitdagende taak weggelegd. Hopelijk durven onze Haagse politici deze met elkaar te klaren, in het belang van het algemeen.

Wouter ter HeideZwolle

Kernenergie (3)

Kernenergie mag dan minder CO2-uitstoot opleveren dan steenkool en gas, het proces blijft afhankelijk van eindige en dus niet duurzame bronnen zoals uranium. Het opvallendste in de positieve verhalen over kernenergie is het ­totaal ontbreken van het woord ‘kern­afval’. Zo ook in de bijdrage van Marco Visscher.

Dat is geen toeval, want het afvalprobleem van kernenergie is ook na tien­tallen jaren nog niet in de buurt van een oplossing. Proeflocaties voor ondergrondse berging in Duitsland en Finland zijn geen succes gebleken. Eigenlijk kunnen we ook zonder proeven al de conclusie trekken dat veilig opbergen van ­radioactief afval gedurende duizenden jaren niet mogelijk is. We hebben immers geen idee hoe de verhoudingen in de wereld de komende duizenden jaren zullen veranderen en welke technologische mogelijkheden er dan zijn die het ondergronds afval bedreigen.

Het is te vergelijken met radioactief ­afval dat de Egyptenaren ooit in het woestijnzand hebben begraven en dat met heel veel geluk door alle volgende beschavingen met rust gelaten blijkt te zijn. Welke partij, links of rechts, wil daar nu op gokken?

Marcel GrobUtrecht

Kernenergie (4)

Bij het bepalen welke energiemix het beste is spelen onder andere zaken als kosten, milieubelasting bij bouw, gebruik en sloop een rol. Hierbij moet ­milieu breed getrokken worden. Denk ook aan de vogels die omkomen ten ­gevolge van rotorbladen van de windmolens en wat te doen met het toekomstige afval van de zonnepanelen en diezelfde rotorbladen. Kernafval is potentieel gevaarlijk, maar de CO2 in de lucht die wij inademen heeft nu al vele overlijdens tot gevolg.

Het aspect ‘kernafval’ is een onderdeel van een breed spectrum van voor- en nadelen. Een aspect hieruit pikken en bepalend laten zijn voor het geheel leidt niet tot een evenwichtige discussie. Tot een beter alternatief voorhanden is, zullen wij moeten accepteren dat de beste oplossing ook belangrijke ­nadelen heeft.

Jos de BeukelaerOssendrecht

Déjà vu

Oplopende besmettingscijfers, een ­tekort aan testen, persconferenties en de grijze baard Jaap van Dissel. Als een déjà vu flitsen de nieuwsberichten en podcasts aan mij voorbij. Ik heb het ­gevoel alles eerder te hebben gezien en dat klopt. Het is september, maar het had net zo goed maart kunnen zijn.

We zijn wederom niet goed voor­bereid. Dat gaat mij dit keer mooi niet overkomen: tijd om een bezoekje aan de kapper te plannen en wc-papier in te slaan.

Maarten de LeeuwUtrecht

Halbe first

Toen Halbe Zijlstra twee jaar geleden af moest treden was het omdat hij zichzelf in de datsja van Poetin groter maakte dan hij daadwerkelijk was geweest.

Dezer dagen maakt Halbe Zijlstra zich bewust kleiner dan hij daadwerkelijk is geweest in het granuliet-dossier en bracht daarmee minister Cora van ­Nieuwenhuizen in verlegenheid.

Parallel in beide aangelegenheden is dat de heer Zijlstra vooral aan zichzelf lijkt te denken, hoe hij er het best uit ­tevoorschijn komt (datsja), dan wel mee weg komt (granuliet).

Twee keer een geval van ‘Halbe first’.

Jan LantinkNijmegen

Duits idealisme

In het artikel waarin Sterre Lindhout probeert te verklaren waarom Duitsland zoveel ruimhartiger is in de ­vluchtelingenkwestie, mis ik een element. Veel Duitsers hebben zelf in hun vroege jeugd moeten vluchten, of zijn de kinderen van vluchtelingen. In de laatste oorlogsmaanden en de jaren daarna zijn veel Duitsers vertrokken uit Midden- en Oost-Europese gebieden waar hun families eeuwenlang hadden geleefd. En vanaf de jaren vijftig is er een constante stroom mensen uit de DDR naar West-Duitsland gevlucht.

Ik ken geen Duitser die niet uit eigen ervaring of uit de verhalen van ten minste een van de (groot)ouders weet hoe het is om je geboortegrond achter te laten, elders opnieuw te moeten beginnen en te merken dat je daar eigenlijk niet welkom bent.

Anne PekAmsterdam

Mobiele telefoons

Tijdens debatten in de Tweede Kamer zijn zowel bewindslieden als volks­vertegenwoordigers regelmatig met hun mobiele telefoons in de weer. Waarom? Is hetgeen de volksvertegenwoordiger ter sprake brengt niet interessant? Bij een debat zou men de ­beleefdheid moeten hebben om aandachtig te luisteren. Het zou de discussie ten goede kunnen komen.

Wanneer jongeren in het voortgezet onderwijs hun mobiele telefoons uit moeten zetten bij het binnengaan van het klaslokaal en soms in een apart kluisje moeten opbergen, dan kunnen Kamerleden daar een voorbeeld aan nemen.

Kamervoorzitter, zie er op toe. Orde!

Gustaaf VossenaarDriebergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden