Opinie Brieven

Leraren hebben heus niet zoveel vakantiedagen

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 7 november.

Deelnemers aan de onderwijsmanifestatie op de Dam. Beeld ANP

Brief van de dag

In Opinie&Debat van 6 november geeft Nico Wiersma (oud-docent en oud-rector) zijn kijk op het onderwijs. Ik herken mij hier niet in, zeker niet waar het gaat over de ‘elf of twaalf weken vakantie’. Waarschijnlijk heeft Wiersma de invoering in het onderwijs van de normjaartaak in 1998 niet meer meegemaakt tijdens zijn werkzame leven.

Deze normjaartaak bedraagt voor leraren 1.659 klokuren op jaarbasis. Uitgaande van de genoemde twaalf weken ‘vakantie’ werkt een leraar 41.5 klokuren per week.

In het (openbaar) onderwijs zijn leraren gewoon ambtenaar; een ambtenaar heeft een werkweek van 36 klokuren en dus werkt een leraar 5.5 klokuren per week over. Wat per jaar neerkomt op 220 klokuren. Deze overuren delen door de 36-urige werkweek van een ambtenaar levert zes weken en één dag overwerk op.

Dit overwerk wordt gecompenseerd tijdens de twaalf weken ‘vakantie’ die Wiersma noemt. Geen zestig maar 29 vakantiedagen dus, waar ook nog de christelijke feestdagen e.d. onder vallen, iets wat in bijna geen andere cao het geval is. Zo bekeken zal, naast salaris, status, werkdruk, het aantal vakantiedagen waarschijnlijk ook al geen reden meer zijn om voor een baan als leraar te kiezen.

Frank Bruyninckx, Roosendaal

Niet meer van deze tijd

700 duizend abonnementhouders hebben een ‘persoonlijke’ mail van de Nederlandse Spoorwegen ontvangen waarin verkapt staat beschreven dat zij nog meer geld aan de reiziger gaan verdienen. Met mooie benamingen als ‘flexibiliteit’ en ‘minder ingewikkeld’ wordt geprobeerd af te leiden van de daadwerkelijke boodschap. Des te schrijnender is het dat de algemene uitleg nog minder begrijpelijk is: ‘Het geven van korting in de spits is niet meer van deze tijd’.

In deze tijd waarin met man en macht wordt gewerkt aan stikstofuitstoot, verduurzaming en klimaatdoelen pretendeert de grootste spelverdeler van klimaatneutraal reizen dat het beter is in de spits de trein te mijden. Het alternatief laat zich raden. Of voorziet de NS dat we allemaal de fiets nemen voor ons woonwerkverkeer? Alleen dan zou de trein niet meer van deze tijd zijn in de spits.

Anne de Grauw, Dordrecht

Capaciteit

De NS beweert meer capaciteit te creëren door de prijs te verhogen. Dat zou net zo’n wonder zijn als de melkprijs verhogen waarbij het literpak (capaciteit 1 liter) vanzelf groter wordt. Denkt men nog wel eens na voor men dit soort onzin debiteert?

Theo de Klerk, Bussum

Bregman

Mensen moeten kunnen lezen wat je schrijft. Ze moeten kunnen begrijpen wat de schrijver wil overbrengen. Hoogleraar Lotte Jensen ergert zich aan de stijl van het boek De meeste mensen deugen van Rutger Bregman (Wetenschap, 6 november). Zijn zinnen zijn te kort en hij gebruikt tussenzinnetjes die beogen de lezer aan de hand mee te voeren. Tot overmaat van ramp legt hij ook nog de nadruk op persoonlijke ervaringen.

Jensen kent ongetwijfeld de classificatie van taalbeheersing en schrijfniveaus in het Nederlands. Deze categorieën lopen van A1 via A2, B1, B2, C1 tot C2, waarbij A1 het laagste niveau is en C2 het hoogste. Bij A1 schrijf je een tekst die iemand met alleen lagere school en verder geen opleiding kan lezen en begrijpen. Op C2 niveau schrijf je een tekst als een academisch gevormde persoon die het Nederlands uitstekend beheerst.

Bregman schrijft op B1 niveau. Als je een middelbare school hebt doorlopen, kan je zijn boek lezen. De regering heeft besloten dat alle overheidscommunicatie op dat niveau moet plaatsvinden. De burger moet begrijpen wat de overheid wil overbrengen. Hierbij gaat het vooral om de inhoud van de boodschap. Die inhoud moet op een duidelijke manier worden overgebracht.

Bij De meeste mensen deugen gaat het in om de inhoud van de boodschap en niet om de stijl. Ik ben blij dat de stijl waarin het boek geschreven is zo eenvoudig is dat velen van de inhoud kennis kunnen nemen. Overigens is op B1 niveau schrijven voor veel ambtenaren pittig.

Jan Bouman, Zeist

Beschaafde samenleving

Frank Hermens uit Beek pleit ervoor om IS-strijders te laten zitten waar ze zitten (O&D, 6 november). Ten onrechte meent hij dat ze vrijwillig zijn afgereisd om mensen te martelen, verkrachten en onthoofden. Het was hun doel een Islamitische Staat te vestigen. Hun middelen waren verwerpelijk, maar in de Middeleeuwen deden wij als kruisvaarders hetzelfde: vechten voor je geloof.

Ik geloof echter dat we die mensen en hun kinderen nog verder radicaliseren door ze aan hun lot over te laten in die barbaarse omstandigheden. Dat kan alleen leiden tot meer haat en verbittering. De aanpak die psychiater Joop de Jong voorstaat (O&D, 5 november), past bij een beschaafde en volwassen samenleving die ingewikkelde vraagstukken niet uit de weg gaat, maar op een fatsoenlijke manier probeert ze af te handelen.

Jacques van der Borght, Tilburg

Nederlands

Max Pam schrijft dat de populariteit van het Nederlands tanende is (O&D, 6 november). Hij citeert Karel van het Reve die een student, die moet kiezen tussen Tolstoi en Tsjechov antwoordt: ‘Van mij hoeft u niets te lezen’. Broer Gerard Reve, de grote volksschrijver, sprak eens de profetische woorden: ‘Na mijn dood word ik op de scholen tien jaar vrijwillig gelezen en daarna nog eens tien jaar verplicht. Dan noemen ze een straat naar me. En dan ben ik helemaal vergeten. Niemand weet toch meer wie Tweede van der Helst was?’

Arjen Boswijk, Groningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden