Lente!

Ik wil u graag feliciteren

De lente is aangekomen en strooit weer haar bloemen. Ik zocht naar een passend gedicht om jullie naar Perzische traditie te feliciteren met de komst van de lente. Het is geen vreemde gewoonte, wij doen het al zo’n 3.000 jaar, de grote Perzische koningen feliciteerden hun volk altijd met oude klassieke gedichten.

Op de ruïnes van de Perzische paleizen zie je nog altijd de afbeelding van koning Dariush, die met een paar verse bloemen in zijn hand de andere koningen ontvangt die hem geluk komen wensen met de lente.

In plaats van een oud Perzisch gedicht pak ik een gedicht uit de middeleeuwse Nederlandse poëzie. Het gedicht doet je denken aan schilderijen van de Hollandse meesters uit de 16de eeuw. De lente heeft haar werk gedaan, iedereen is zijn verdriet vergeten:
Vanden Kaerelen:
‘Men siet opden dorre ouwen
Avonts lustelic douwen.
Ridders, knapen, heren, vrouwen,
Ploegers die haer acker bouwen,
Scepers die haer beeste scouwen,
Boschers die walt gaen houwen,
Plesers die haer pelsen touwen,
Louwers die haer leder bouwen,
Ende elker malc vergheet zijn rouwen...

In het gedicht is het erg druk in het middeleeuwse dorp, iedereen is op de been: de ridders, de knapen, de heren, de vrouwen, de ploegers, de herders, de houthakkers, de pelswerkers, de leerlooiers, de meisjes die met hun kruiken water gaan halen, de vissers die hun netten open rollen en de lammetjes die achter hun moeder aan rennen om te drinken.

Vroeger waarschuwden mensen elkaar al lang van tevoren dat de lente onderweg was, de vrouwen lapten de ramen en de mannen repareerden het huis. Er werden nieuwe kleren voor de kinderen gekocht, en men stuurde elkaar lentebrieven: Ay, al es nu die winter cout. Cort die daghe ende die nachte langhe..., ach, hoewel de winter koud is, de dagen kort en de nachten lang, straks brengt de hazelaar ons mooie bloemen (naar Hadewijch).

De sites van Perzische weblogschrijvers en de profielen van de Perzen op Facebook staan deze dagen vol met klassieke lentegedichten. Op de pagina’s bloeien digitale leliën en vliegen zingende vogels betoverend rond. Het is de tiende lente van de 21ste eeuw, iedereen geeft een kusje, iedereen krijgt een kusje.
In het Nederland van nu zal dit misschien raar klinken, maar de lente is niet slechts een simpele wisseling van de seizoenen. In voorbije tijden werden juist op deze dagen grote politieke daden verricht. De koningen, de keizers en sultans wisten dat de lente nieuwe mogelijkheden bood. Om die reden gaven ze hun raadgevers de opdracht om oude conflicten opnieuw te behandelen.
De tijden van de oude traditionele Nederlandse koningen zijn voorbij. Nu zijn de gemeenteraadsleden van Rotterdam, Almere, Den Haag en Amsterdam aan de beurt. Laat ze even stoppen, laat ze om zich heen kijken, misschien zien ze nieuwe kansen toch samen te werken.
Het is lente.
So hebbent ir willen
Die vogele und singen,
Alda si gnoz,
Want ir blideschft ist groz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden