Column

'Lege accu's, lichaamsdelen van mijn ex; in het vuilnis kan van alles zitten'

Columnist Erik Jan Harmens blijft de vuilnis aandrukken tot de zak niet meer te zien is onder de gescheurde koffiefilters, La Vache Qui Rit-folietjes en lekkende kwarkbakken. 'Het grijs plastic puntje vind ik terug als een handje in het puin na een aardbeving.'

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Ik wil het met u hebben over de zak in mijn vuilnisbak. Die zit goed vol, maar als ik de boel een beetje aandruk kan er nog best een hoop bij. Dat aandrukken blijf ik doen tot de boel echt niet meer meegeeft en zelfs gaat opbollen. Dan zie ik ook niets meer terug van de zak zelf, die is door het rijzende vuil aan het zicht onttrokken, dus moet ik eerst de bovenliggende gescheurde koffiefilters, La Vache Qui Rit-folietjes en lekkende kwarkbakken eruit halen voor ik ergens een grijs plastic puntje terugvindt, als een handje in het puin na een aardbeving.

'Premium'-segment
Bij het omhoog sjorren van de zak valt er nog van alles op de grond en altijd op z'n kop, zoals een boterham met pindakaas ook altijd met het beleg naar beneden op de vloer neerkomt. De onderkant van de zak is trouwens ook vies, omdat ik nadat ik de vorige uit de bak had gewurmd was vergeten er een nieuwe in te doen, waarna ik die eerste uren mijn afval gewoon zo op de blote bodem flikkerde. Toen ik daar achterkwam schepte ik alles er met mijn handen weer uit maar had ik geen zin om de nattigheid droog te deppen, dus ging de nieuwe zak hup bovenop het plasje, onder het motto: wat je niet ziet bestaat niet. En nu laat het topzware geval vieze natte kringen achter op het dambordzeil.

Natuurlijk moet ik hiermee ophouden en vuilniszakken gewoon in de grijze bak gooien zodra ze enigszins vol zitten. Mijn werkwijze matcht niet met de Van Dale-definitie van het woord efficiënt: 'zó dat het de minste inspanning kost'. En om het geld kan het ook niet gaan, een rol kost 1,29 euro. Dan zit ik dus al in het 'premium'-segment, dan heb ik het over de producten van Komo, en dat merk staat zoals we allemaal weten bekend als de Rolls Royce onder de vuilniszakproducenten.

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

'Rien ne va plus!'
Misschien voer ik dit onzinnige ritueel wel wekelijks uit omdat ik me op een of andere manier identificeer met de man van de gemeentewerf, de 'milieustraat' waar ik ook met mijn huisvuil terecht kan, bijvoorbeeld als mijn rolcontainer vol zit. De beheerder draagt altijd dezelfde feloranje broek met grijze reflectiestrepen en bedient de perscontainer. Dat is een machine waar je zo- en zoveel vuilniszakken in kunt werpen tot hij vol zit. Dan steekt de man zijn hand de lucht in als een croupier: 'Rien ne va plus!' En dan moeten wij gebruikers onze vuilniszakken voor ons op de grond zetten en gaat de perscontainer eerst al het tot dan toe ingeworpen vuil 'verdichten'. Zo noemen ze dat in de wereld van 'waste management': verdichten. Als de container geen geluid meer maakt, knikt de man en mogen we onze vuilniszakken weer oppakken. Niemand controleert overigens wat er daadwerkelijk in die zakken zit. Afgewerkte olie, lege accu's, diverse lichaamsdelen van mijn ex-vrouw, het kan van alles zijn. 'If it walks like a trash bag and it talks like a trash bag, then it probably is a bag filled with trash,' dat zal de gedachtengang zo ongeveer zijn.

De man in de oranje broek rook trouwens wel onraad toen ik een keer vier dozen vol poëziebundels die ik niet had weten te verkopen op Koninginnedag bij het oud papier wou gooien. 'Wat zijn dat?' vroeg hij, de mond bewegend op een denkbeeldig stuk kauwgom. 'Boeken', zei ik. 'Zet daar maar neer', zei hij, en knikte met zijn kin naar een grote container vol in onbruik geraakte huishoudelijke apparaten. En dat deed ik, want op de gemeentewerf is de man in de oranje broek met grijze reflectiestrepen de baas.

Erik Jan Harmens is dichter. Zijn nieuwste bundel Open mond verscheen in oktober bij Lebowski. Twitter: @ErikJanHarmens

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden