Lees de Koran zoals ik hem lees of ik sleep je voor de rechter

Er zijn momenten dat ik niet weet of ik moet lachen of mezelf moet opknopen

Om dit dilemma op te lossen, lach ik me dan maar dood. Maar eerlijk gezegd erger ik me dood.
Natuurlijk volg ik het proces tegen Geert Wilders. Er zijn spannende momenten langsgekomen, ook al lijkt het geheel soms geregisseerd door Andrej Tarkovski in slowmotion. (Geen kwaad woord trouwens over deze meesterregisseur.) Het wrakingsverzoek was wat men noemt een plotwending.

Uitstraalt
Wat mij fascineert aan de rechtsgang is het archaïsche dat zij uitstraalt. Het voert mij terug naar de 18de en de 19de eeuw. Het is een literaire aangelegenheid.
Van Apuleius (ca. 125-180), de schrijver van de verlokkelijke schelmenroman De gouden ezel, is zijn pleidooi tegen de beschuldiging van magie overgeleverd en dat was hoogwaardige literatuur. Emile Zola’s J’accuse hoef ik nauwelijks te noemen, maar ik doe het toch, omdat ik het beter vind dan enig ander boek dat ik van hem gelezen heb. En dan hebben we nog Shakespeares monologen (de bekendste is natuurlijk die in Julius Caesar), om over de vele Amerikaanse rechtbankdrama’s maar te zwijgen. Zie bijvoorbeeld het slotpleidooi van de advocaat in A time to kill (1996).

Retoriek is alles bij deze en andere schrijvers. Maar in het proces tegen Geert Wilders gaat het om grammaticale definities. Dat liet Moszkowicz zien door te wijzen op de door hem gewraakte zin van rechter Moors. De raadsman had gelijk. Taal is er om nauwkeurig te worden gebruikt, zeker bij zulke formele gelegenheden en er zou dan achteraf geen gelegenheid moeten zijn voor verontschuldigende relativeringen.

Rechter
Refererend aan wat de media over Wilders schrijven, namelijk dat hij goed is in het poneren van stellingen en het ontwijken van discussie (alsof dit land niet ten onder gaat aan discussie), voegde de rechter daaraan toe: ‘Het lijkt er een beetje op dat u dat nu weer doet.’ Dat ‘nu weer’ duidt erop dat hij er bij voorbaat al vanuit gaat dat wat er over Wilders wordt beweerd klopt. Ik vond echter dat het – grammaticaal gesproken – over het gebruik van het woord ‘lijkt’ had moeten gaan. Moors had ‘schijnt’ moeten gebruiken. De wrakingskamer viel hier echter niet over. En het woord ‘weer’ is inderdaad belastender.

Taal is prachtig en complex en kwetsbaar. Maar in een rechtszaak is het wel het enige voertuig naarobjectiviteit. Advocaten zouden goede redacteuren of goede critici zijn. Dat verdient alleen stukken minder.

Ik begin hierover omdat mijn tenen kromden, mijn wenkbrauwen naar mijn kruin emigreerden, mijn ogen mangaproporties aannamen, toen ik de rechter de aangiftes hoorde voorlezen. Ik zal de verongelijktheid van de moslimaanklagers laten voor wat zij is, want die verongelijktheid kennen we maar al te goed – zij is als de bult van de dromedaris.

Dankbaar
De verongelijkten zouden Wilders wel dankbaar mogen zijn. Zonder hem zouden ze niks hebben om verongelijkt over te zijn. Dan moeten ze zelf iets bedenken en dat is keihard werken.
Denk aan het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) dat nu een beroep doet op de ‘liefdadigheid en barmhartigheid’ van de christen-democratie. Dat kan ik mij voorstellen.

Illegalen, daklozen, asielzoekers worden wel opgenomen door de kerk, maar door geen enkele moskee. En Allah is nog wel zo barmhartig!
Klagen is makkelijker dan de hand in eigen boezem steken (daar zit immers geen geldbuidel). En het moet gezegd worden dat de Nederlandse regering deze houding al te lang al te gemakkelijk heeft gemaakt. Ik denk dat het historische schuldbesef (vanwege het kolonialisme en de Tweede Wereldoorlog) al lang geleden heeft plaatsgemaakt voor – nee, niet voor angst, maar voor lafheid.

Bestoken
Als de islam doet wat ze in mijn ogen aan het doen is, namelijk de grondslagen van de democratie bestrijden en bestoken, dan zal die democratie moeten beseffen dathaar intrinsieke waarden niet voor niets zijn behaald en dat deze superieure waarden niet zonder strijd zijn
bereikt.

Sterker nog: zonder deze democratische verworvenheden zouden de bekende schreeuwers niet kunnen schreeuwen. Noch verongelijkt zijn, waar geen reden tot verongelijktheid is. Zij zijn als het roofdier dat zich voordoet als prooi.
Waarom wordt de halsstarrigheid van moslims gezien als trouw aan een religie, maar de verdediging van westerse waarden als extreemrechts of racistisch?

De opmerking van Hans Jansen tijdens zijn verhoor – dat het bevreemdend is dat de rechtbank zich bezig houdt met de exegese van de Koran – is raak. Nog meer bevreemdend vind ik het dat de aangiftes niet zijn gecontroleerd op historische feiten. Een enkeling probeerde zijn vage, ‘emotionele’ redenen voor de aangiftes te onderbouwen met ‘feiten’.

Waar de aangiftes op neerkomen, is dit: ‘De Koran en de islam betekenen voor mij iets anders dan in de interpretatie van Wilders en veel anderen. En dat mag niet, want dat kwetst mij. En daarom zaait Wilders haat.’

Vredelievend
Met andere woorden: lees de Koran zoals ik hem lees of ik sleep je voor de rechter. Ik ben een moslim en ben dientengevolge vredelievend, daarom bestrijd ik u. Ik leef volgens de regels van de Koran en ik vorm geen bedreiging. Daarom doe ik aangifte.
Groucho Marx, waar bent u?

En wat de historische feiten betreft, iemand, een Marokkaan, heeft er echt op gewezen dat Marokkanen tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gestorven voor de ‘vrijheid van Europa’.( Daarom voetbalden blagen natuurlijk met de kransen tijdens de Dodenherdenking: Marokkanen zijn gewoon wat uitbundiger in het feestvieren.)

Waarom geen onderzoek naar de historische feitelijkheid van deze bewering? We weten al een tijdje dat Marokkanen Nederland hebben bevrijd, maar heel Europa? Geert Mak, kom er maar in.
Waarom wordt zo vaak gevraagd om dankbaarheid voor en erkenning van zaken van eeuwen geleden en waarom wordt er woedend gereageerd op het huidige failliet? Wat men steeds vergeet, is dat de teksten van de Griekse filosofen en wetenschappers toentertijd niet door moslims, maar door christenen zijn vertaald.

Al die ‘zich Nederlands voelende allochtonen’ ten spijt, die opkomen voor hun ‘trotse afkomst’ (al weet ik niet hoe je trots kunt zijn op iets wat niet je eigen verdienste is); niet zij zijn slachtoffer, hoe lief zij die situatie ook hebben – het is Nederland dat in de goot ligt. Hoe treurig is dit alles.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden