Lezersbrieven Dinsdag 3 september

Leer er maar mee leven dat we naar 20 miljoen inwoners gaan

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 3 september. 

De uitgeprocedeerde asielzoekers van We Are Here moeten hun gekraakte woningen in de Amsterdamse Rudolf Dieselbuurt verlaten. Beeld Hollandse Hoogte

Brief van de dag: 20 miljoen inwoners beter dan wij-zij-denken

Martin Sommer doet een poging de hete migratie-aardappel te demonteren (Opinie, 31 augustus). Een onderzoek naar gewenste en ongewenste immigratie heeft weinig zin. Dat levert ­adviezen op voor nieuwe beperkende maatregelen en, na invoering bij wet, een nieuw kat-en-muisspel tussen ons land en de migrant. Zo’n insteek is namelijk gebaseerd op het concept dat een natie zelf kan bepalen wie hier mag zijn en wie niet. Die tijd is voorbij. De mensenstroom gedraagt zich al decennia zoals de internationale economie: kansen zoekend over landsgrenzen heen.

Wat we er ook van vinden, zolang Nederland werk biedt, veilig is en een zekere bestaansbeschaving garandeert, blijven er mensen komen. Het is nuttiger daarop voorbereid te zijn en ruimte te maken voor die diversiteit dan ertegenin te gaan. Zoals de Kameroenees Bonaventure Soh Bejeng Ndikung in Volkskrant Magazine zegt: ‘We moeten het idee van een natie of staat deconstrueren, want het heeft Europa de ultrarechtse kant op geduwd. Het begrip natie is een exclusieve entiteit geworden in plaats van een inclusieve, omdat het voor velen niet draait om wie erbij hoort, maar om wie er níét gedoogd worden. (…) We moeten ons op een andere manier verhouden tot onze medemensen.’

Ook ik ben voor grenzen. Maar die kun je beter zitten in een voorzieningenstelsel dat toelaat of uitsluit dan in een geografisch criterium. Leer er maar mee leven dat we naar 20 miljoen inwoners gaan, of eroverheen. Misschien niet altijd leuk, maar beter dan een wij-zij-klimaat. Als die boodschap ook in EU-verband van de grond komt, is er fysieke ruimte genoeg.

Thomas Hessels, oud-rijksambtenaar immigratie en integratie, Amsterdam

Tweede München

De Russische ambassadeur in Den Haag Alexander Shulgin schrijft in de Volkskrant dat de Sovjet-Unie op 23 augustus 1939 de Britten voor was met een deal met Hitler (O&D, 2 september). De Britten wilden zelf een overeenkomst met Duitsland sluiten en Hitlers agressie oostwaarts richten, tegen de Sovjet-Unie.

Het is juist dat Groot-Brittannië, samen met Frankrijk, in september 1938 (niet in maart van dat jaar, zoals de ambassadeur schrijft) op de conferentie van München instemde met de Duitse claim op een stuk van Tsjechoslowakije. Dit was de zogenaamde ‘appeasement’-politiek, die ervan uitging dat Hitler na concessies wel bereid zou zijn in te binden. Maar toen de Duitsers zelfs heel Tsjechoslowakije annexeerden, gaven de Britten en Fransen in maart 1939 garanties aan de Polen in het geval de Duitse agressie zich ook tegen hen zou keren. Ambassadeur Shulgin schrijft dat de Britten deze garanties niet erg serieus namen en dat er zelfs in het geheim gesprekken plaatsvonden tussen de Britten en de Duitsers die moesten leiden tot een ‘Tweede München’.

Het is waar dat er in Britse politieke kringen een sterk pro-Duits en anti-Russisch sentiment bestond. Na de omvangrijke zuiveringen die onder meer in de legertop van het Rode ­Leger hadden huisgehouden, beschouwden de Britten de Sovjet-Unie als een onbetrouwbare bondgenoot. Ook bleven er kanalen naar Berlijn open. Maar om te spreken van een ‘Tweede München’ in de maak is een sterke overdrijving. Die beschuldiging is vooral bedoeld om de Sovjet-Unie vrij te pleiten. Dat land sloot immers zelf een overeenkomst met Duitsland die de ramp van de Tweede Wereldoorlog met zijn vele miljoenen doden mogelijk maakte.

Marc Jansen, auteur van het boek De toekomst die nooit kwam: Hoe Rusland worstelt met zijn verleden, Amsterdam

Mededogen

Een prima brief van de dag van de hand van de Russische ambassadeur. In ons land en de westerse wereld ­bestaat er maar één visie van de geschiedenis: wij hebben gelijk. Of het nu over de inval in Irak gaat of de beide wereldoorlogen, de geschiedenis staat aan onze kant. O ja, wat ­Indonesië aangaat: wat waren wij Nederlanders toch grote weldoeners.

Laten we eindelijk eens beginnen aan dialogen met andere landen en volken om elkaar en de gedeelde geschiedenis te begrijpen en mededogen te ontwikkelen voor elkanders fouten en tekortkomingen. Misschien dat we dan ooit kunnen ­samenleven zonder ons tot de ­tanden toe te bewapenen.

Theo Steenbergen, Ooij

Regelneuker?

In reactie op de column van Eva Hoeke (Magazine, 31 augustus): die brave burger, die jouw man erop wijst dat hij niet mag bellen op de fiets, dat ben ik.

Niet omdat ik een regelneuker ben of mijn medeburgers erbij wil lappen. Maar omdat ik me als fietser in het verkeer niet veilig voel met al die bellende en appende mensen die geen aandacht hebben voor wat er om hen heen gebeurt.

Marlies Jansen, Oegstgeest

Vervloekte millennial

Iets minder bombastisch met die ­column, Sander Schimmelpenninck, dan wordt het vast wat (O&D, 2 september).

Ernst Detering, pre-millennial, Den Haag

Met een knipoog

Dat was een geweldige binnenkomer als vervloekte millennial. Een woordenstroom van ‘waarheden’ met een knipoog, met cynisme, maar goed verwoord, ik heb genoten.

Mieke van Wijk-Engbers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden