Opinie

Leer de les van Max Caldas

Als je in de laatste minuut een onterecht doelpunt maakt, moet je daar eerlijk over zijn.

Bondscoach Max Caldas tijdens het EK hockey 2015. Beeld ANP

Onlangs gaf de bondscoach van de hockeymannen Max Caldas toe niet vals te willen spelen om te winnen. Stel je voor dat je in de Olympische finale in de laatste minuut een dubieus doelpunt maakt, waarvan je eigenlijk wel weet dat hij niet hoort te tellen.

Caldas stelt dat je daar eerlijk over moet zijn. Natuurlijk leverde dit een discussie met zijn spelers op. Zij lijken meer van de gedachte 'alles voor de winst' te zijn. Wanneer zwijgen tegen de scheidsrechter een doelpunt kan opleveren, doe je dat natuurlijk. Het doel heiligt de middelen. Dit lijkt een logische gedachte en past bij de sportmentaliteit die velen van ons met de paplepel ingegoten krijgen. Winnen is niet mogelijk zonder fanatisme. Je moet alles geven

Caldas stelt ter discussie wat dat 'alles geven' inhoudt. Schwalbes zoals Suarez ze maakt, het gras langer laten groeien wanneer je tegen een betere tegenstander speelt of wanneer de scheidsrechter niet kijkt iets gemeens uithalen bij je tegenstander.

Voetbal

De voorbeelden zijn snel gevonden; zeker in het voetbal. Als je zo een extra voordeeltje kan pakken, is het toch slim om dat te doen?! Waarom voelt een schwalbe eigenlijk intuïtief minder slecht dan de marathonloper die een stuk van het parcours afsnijdt? In alle gevallen van valsspelen gaat het toch om een egoïstische en oneerlijke daad die de kans op winst vergroot? Of zoals de Dikke van Dale het noemt: 'heimelijk de regels van het spel overtreden om zo de uitkomst te beïnvloeden'.

De reden dat kinderen worden gestimuleerd om te gaan sporten is niet een eventuele winstpartij, maar zijn de voordelen van het bewegen, de sociale interactie en de lessen die een kind erdoor kan leren.

Zelf heb ik jarenlang fanatiek gehockeyd. Mijn vriendinnen zijn nog altijd de meiden uit het team waar ik ooit als klein meisje bij begon. Mijn sociale capaciteiten zouden minder groot zijn wanneer ik die sport niet had gedaan. En de lessen over samenwerken, discipline en doorzetten neem ik mijn hele leven mee. Hoe kan het dan toch dat we de uitspraak 'alles voor de winst' in de sportwereld zo normaal zijn gaan vinden? Veel lezers zullen aan het begin van dit stuk de zwijgende hockeyspelers hebben gesnapt. Natuurlijk is het aantrekkelijk om via een slimmigheidje winst te behalen, maar als we het in de sport acceptabel vinden, heeft dat ook invloed op onze maatschappij.

Sepp Blatter

Van de grenzen opzoeken en overtreden binnen het veld, kom je snel bij iemand als Sepp Blatter terecht die dat buiten het veld doet. Maar de lijn kan nog verder worden doorgetrokken, bijvoorbeeld naar de bankwereld. De medewerker die betrokken is bij het Libor-schandaal probeert toch ook, denkend aan zijn eigenbelang, via een slimmigheidje een voordeel te behalen. Ook hij denkt 'zolang ik ermee weg kom, ben ik gek als ik het niet doe'. Zoals de schwalbe in het voetbal of de marathonloper die afsnijdt, is die bankmedewerker de grens overgegaan.

Max Caldas pleit voor 'moreel winnen' in de sport, omdat wij het 'moreel verplicht zijn om goed te winnen en niet vals te spelen'. Hij neemt hierbij het rugby als voorbeeld; waar een groot respect voor de scheidsrechter en tegenstander de norm is.

Max Caldas is misschien het braafste jongetje van de klas, maar wel een man naar mijn hart. Want zo'n zelfde respect naar elkaar en zulke morele normen willen we toch ook in onze samenleving? Laten we dan in ieder geval bij de sport beginnen en ophouden met de alles-voor-de-winst-mentaliteit. Pas wanneer we zelf die omslag om het sportveld maken, is onze verontwaardigheid over zoiets als een Libor-affaire gerechtvaardigd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.