Column

Laten we zowel ideologische als etnische diversiteit nastreven

Klassiek liberalisme preekt verdraagzaamheid, met als motto de uitspraak die vaak aan Voltaire wordt toegeschreven: 'Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal tot mijn dood uw recht om het te zeggen verdedigen.'

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Op de Amerikaanse universiteiten wordt deze uitspraak soms aangepast tot: 'Ik verafschuw wat u zegt, dus houd uw mond.'

In een column van enkele weken geleden kritiseerde ik mijn medeprogressievelingen dat zij op de universiteiten alle soorten diversiteit bepleiten, behalve ideologische diversiteit. Ik betoogde dat universiteiten het risico lopen linkse enclaves te worden die vijandig staan ten opzichte van conservatieven en evangelische christenen.

Zoals ik het zie, zijn we hypocriet: we verwelkomen mensen die er anders uitzien dan wij, zolang ze denken zoals wij.

Het komt niet vaak voor dat een column veel eensgezinde reacties oproept, maar deze wel. Bijna alle progressieven waren het erover eens dat ik er helemaal naast zat. Het commentaar op de site van The New York Times dat het meest door de lezers werd aanbevolen (1.099 keer) luidde: 'Men doet niet aan diversiteit met idioten.'

Zeker, er zijn domme en dogmatische conservatieven, net zoals er domme en dogmatische progressieven zijn. Dus laten we de dommen en de dogmatici mijden, maar wel zonder de politieke of religieuze overtuiging te gebruiken als een bewijs van mentale ongeschiktheid.

Op de campussen wordt wat dit betreft het antiliberalisme aangevoerd door links. De reflex om te protesteren tegen rechtse sprekers op universiteiten is zo sterk dat zelfs een Democraat als Madeleine Albright, de eerste vrouwelijke minister van Buitenlandse Zaken, erdoor getroffen is.

Uiteraard zijn de weerstanden die conservatieven ondervinden niet dezelfde als die waarmee zwarten te kampen hebben als gevolg van eeuwenlange discriminatie die tot op de dag van vandaag voortduurt. Ik heb vaak geschreven over onbewuste vooroordelen en over de vele blanken die dat gewoon niet doorhebben. Maar progressieven beweren dat ze kampioenen zijn in het binnensluiten - dus waarom zijn we zelf niet inclusief op het terrein dat we domineren: de academie? Waarom werken we onze eigen linkse blinde vlek niet weg?

Volgens mij zijn er drie goede redenen voor universiteiten om niet alleen meer vrouwen en zwarten, maar ook meer conservatieven binnen te halen.

In de eerste plaats zijn stereotypering en discriminatie fout, of het nu gaat om homo's, moslims, conservatieven of evangelische christenen. Wanneer uit onderzoek blijkt dat meer dan de helft van de academici in sommige disciplines bereid is een sollicitant af te wijzen, alleen omdat hij een evangelische christen is, dan is dat wat mij betreft verwerpelijk.

In de tweede plaats is er veel bewijs voor de zegeningen van diversiteit. Het aanstellen van mensen uit minderheidsgroepen is geen liefdadigheid, maar een manier om de organisatie te versterken. Toch lijden de universiteiten aan een ziekelijke uniformiteit: uit vier studies blijkt dat op zijn hoogst één op de tien hoogleraren in de humaniora en de sociale wetenschappen een Republikein is. Onderzoeken tonen aan dat Amerikanen negatieve opvattingen over moslims hebben wanneer zij geen moslims kennen. Ik verdenk progressieven ervan evangelische christenen te minachten, omdat ze geen vrienden uit die kring hebben.

Het werken aan diversiteit kan frustrerend zijn, maar het verrijkt organisaties en komt de besluitvorming ten goede. Dus laten we zowel ideologische als etnische diversiteit nastreven.

In de derde plaats marginaliseren wetenschappers zich wanneer zij samenklonteren aan de linkerkant van het spectrum. We hebben academici als sociologen en antropologen hard nodig om het beleid van de Verenigde Staten te beïnvloeden op terreinen als armoedebestrijding, maar wanneer ze op een linkse planeet blijven zitten, zal hun wijsheid niet worden aangeboord.

Economen daarentegen blijven invloedrijk. Voor een deel lijkt mij dat omdat er een kritische massa bestaat van Republikeinse economen die de Democratische economen bestrijden en zo deze discipline naar de hoofdstroom van het Amerikaanse spectrum manoeuvreren. Er zijn geen eenvoudige oplossingen om de ideologische homogeniteit op onze universiteiten tegen te gaan, maar we kunnen toch erkennen dat dit een manco is, in plaats van onszelf te feliciteren met onze eenzijdigheid?

© The New York Times

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden