Column Esther Gerritsen

Laten we tijdens de schaapscheerderskou van onze vrienden houden

Het waren de perfecte dagen om mijn schapen te scheren. Het weerbericht is soms het mooiste nieuws in de krant. De plots zo koude dagen aan het eind van de lente, hebben de naam schaapscheerderskou gekregen omdat je dan het best de vacht eraf kan scheren, zonder dat de schapen meteen last hebben van de brandende zon op hun huid.

Bij de buren deden ze het ooit, toen ik klein was. Mijn broer mocht helpen. Het mooiste vond ik hoe stevig de beesten door de mannen werden vastgepakt, zonder ze pijn te doen. Het leek me heerlijk om zo gegrepen te worden.

Van een bevriende slager hoorde ik ooit dat ze schapen slachten het ergst vond, omdat ze zich zo weinig verzetten. Blijkbaar had ze nog een illusie van een eerlijk gevecht tussen haar en het slachtoffer. Misschien leidt het gevecht met een dier dat zich verzet, je precies genoeg af zodat je er niet bij stil hoeft te staan? Of misschien ben ik een weekhartige onwetende op het gebied van de psychologie van de slacht.

Ik zou eens in een van die vele slachthuizen moeten gaan werken waar gelukkig geen grote misstanden zijn volgens het rapport van de NVWA. Er zijn wel wat ernstige incidenten met verdronken varkens, en een levend gevild kalf, maar nogmaals: geen grote misstanden. Laat ik mij richten op het positieve deel: de meeste dieren worden na hun korte gekooide leven, niet kreupel vervoerd en krijgen wél wat te drinken onderweg naar het slachthuis, worden dan netjes verdoofd en dan pas geslacht.

Tijdens die perfecte dagen om mijn schapen te scheren, miste ik mijn schapen en moest ik iets anders verzinnen waar het een goed moment voor was. Ik had de rest van het nieuws ook wel meegekregen, over Trump, Jong-Un, Michael P. , tbs, de woningmarkt, de slachthuizen en hun incidenten… Maar het was alleen bij dat weerbericht dat ik extra zuurstof leek te krijgen en ik wist dat er ergens in dat weerbericht van de schaapscheerderskou een waarheid lag die ik nergens anders zou vinden.

Die paar onverwachte dagen met extreme weeromslag, die unieke tussenfase…. Hoe kon ik iets anders doen dan ik op de warme dagen hiervoor had gedaan en de warme dagen hierna zou doen?

Ik wist het. Het inzicht liep parallel aan mijn liefde voor het weerbericht.

In mijn persoonlijk leven bespeurde ik namelijk de tendens om al mijn gedachten uit te laten gaan naar vooral de mensen van wie ik last heb. De lieverds in mijn vriendenkring komen er meestal bekaaid vanaf. De mensen bij wie je het niet verkeerd kunt doen, de mensen die je vertrouwt, de mensen van wie je zielsveel houdt, ja, daar hoef je niet naar om te kijken. Die vinden het niet erg dat je het nu net even te druk hebt met belangrijke problemen. Voor hen hoef je je best niet te doen. Iedereen kent het wel: je leukste kleren draag je voor vreemden, je liefje moet het met het joggingpak doen. Je luistert niet naar hem, maar je leest wel alles wat Trump zegt.

Laten we dat anders doen tijdens de schaapscheerderskou.

Het is niet erg als u zich deze week niet opwindt over de slechte berichten. Laat ze maar even aan u voorbij varen, als een schip asielzoekers. Nu is het tijd om uw schapen te scheren, om van uw vrienden te houden, en vooral te denken aan alle dieren die u deze week niet opeet. Het is maar voor even. Dinsdag wordt het weer warm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.