Laten we meer respect tonen voor vluchtelingen, in plaats van zinloze raketaanvallen uit te voeren

Het grote nieuws omtrent Syrië was natuurlijk de raketaanval van Amerika, Groot-Brittannië en Frankrijk, die zoveel mooie ­omschrijvingen heeft gekregen: Een bescheiden aanval met bescheiden gevolg, proportioneel maar met een beperkt effect, een speldenprik, een symbolische aanval, een veilige en beperkte aanval. Bewust beperkt om geen tegenaanval van Rusland uit te ­lokken. Voor zover we weten, vielen er maar er een paar gewonden.

Militaire doelen zijn bestookt met 105 (kruis)raketten, het gros ervan Tomahawks, die per stuk al 1,2 miljoen euro kosten. Het mag wat kosten om ervoor te zorgen dat je met zo’n precisiebombardement precies geen effect zal hebben. De oppositie van Assad was ­teleurgesteld, de aanhangers dansten op straat. Er is niets veranderd. De mensen die met elkaar spraken, spreken nog steeds met elkaar. De mensen die dat niet deden doen dat nog steeds niet.

Ik werd begin deze week wakker van mijn wekkerradio en viel midden in een nieuwsupdate. De nieuwslezer vatte samen wat de politieke partijen in Nederland nou precies vonden van de aanval. Wie hem ­begreep, wie hem respecteerde, wie hem afkeurde en wie het ook allemaal niet meer wist. Het Nederlandse kabinet had begrip, maar geen steun en een ruime meerderheid van de Tweede Kamer steunde het kabinet in zijn begrip. Zo sprak de nieuwslezer gemoedelijk even door. Het voelde alsof ik nog droomde en in een lucide scrabbelwereld was verzeild. De aanval leek een semantische kwestie te zijn geworden. Ik vond dat ­begrijpelijk, maar ik steun het niet.

Ik vind eigenlijk heel veel begrijpelijk. Als ik zeg dat ik iets begrijp, zegt dat in principe weinig. Ik denk dat dit ook voor het kabinet geldt.

Ander nieuws omtrent Syrië, wellicht veel belangrijker, kwam uit Alkmaar deze week en werd veel minder besproken. In het asielzoekerscentrum in Alkmaar, waar vooral veel gevluchte Syriërs zitten, moeten de bewoners borg betalen om een sleutel voor de wc te krijgen. Het idee is dat iedereen dan naar zijn eigen wc gaat en niet naar die op een andere verdieping en dat ze de wc op hun eigen verdieping beter schoonhouden. De bewoners zijn niet blij.

Een vrouw met een paar peuters zegt: ‘Als ze moeten dan moeten ze snel. Maar hoe kan dat als ik elke keer een sleutel moet gebruiken?’

Een Palestijnse man verwoordde het zo: ‘Ze zeggen dat ik moet relaxen. Maar hoe kan ik dat als ik niet eens kan schijten zonder sleutel?’ En natuurlijk worden ze niet vrolijk van het opruimen van andermans shit.

Ik stel me voor dat we die miljoenen die de ­Tomahawks kostten, hadden kunnen gebruiken om vluchtelingen hun eigen wc te geven, onder andere in Alkmaar. Waarschijnlijk had zo’n investering meer gevolgen gehad voor de wereldvrede dan een symbolisch bombardement.

Een beetje hygiëne en een beetje respect voor iedereen die gevlucht is. Een schoon toilet waar je zonder sleutel heen kunt. Mensen die zich schoon en gerespecteerd voelen zijn tot grootse dingen in staat. Mensen die zich vies voelen en niet gerespecteerd, zijn tot heel andere dingen in staat.

Daarom denk ik dat zo’n honderd miljoen euro voor toiletten voor vluchtelingen wereldwijd, een mooi disproportioneel aanvalsplan zal zijn met een onbeperkt effect.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.