columnJasper van Kuijk

Laten we de Spelen van 2032 niet proberen te houden in Amsterdam, maar verspreid door heel Nederland

Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door innovatie-expert (en cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: olympisch bid.

Er wordt voorzichtig gelobbyd om de Olympische Spelen van 2032 naar Nederland te halen, in en om Amsterdam. Moet je dat willen? De Olympische Spelen van 2016 in Rio hebben 13 miljard dollar gekost, vooral opgehoest door belastingbetalers. Traditiegetrouw staan er ook in Rio weer stadions weg te rotten. Economen houden het erop dat de Spelen voor de organiserende stad eigenlijk altijd verlieslijdend zijn. Deze enorme kapitaalvernietiging slaat nergens op, al helemaal niet met het oog op duurzaamheid. Zelfs binnen het IOC begint zo langzamerhand dat besef te komen.

Kortom, het is inderdaad tijd dat wij als Nederland de Olympische Spelen proberen binnen te halen. Maar dan met een plan dat laat zien dat het anders moet en kan.

Een plan waarbij we zo veel mogelijk gebruikmaken van wat er al is. Dit doen we door de Spelen niet te houden in en om Amsterdam, maar verspreid door heel Nederland. Bij de allereerste moderne Olympische Spelen in Athene in 1896 was alles in één stad nog charmant, maar inmiddels zijn de Spelen oneindig veel groter en de vervoersmogelijkheden oneindig veel beter. Achterhaalde opzet dus.

Door te spreiden kunnen sporten plaatsvinden daar waar al faciliteiten zijn én men er een band mee heeft. Dus zwemmen in Eindhoven, paardensport in Twente, wielrennen in Limburg. Nederland is perfect geschikt voor deze aanpak, want we zijn naast een klein land ook een grote metropool met een zeer goede vervoersinfrastructuur. Bijkomend voordeel: dan ziet heel de wereld gelijk wat Nederland naast Amsterdam te bieden heeft. Dat past perfect in de strategie om het toerisme meer te spreiden.

De eenmalige piekcapaciteit die nodig is voor de Spelen vangen we op door stadions en sporthallen tijdelijk uit te bouwen. En als er echt nieuwe faciliteiten nodig zijn, dan zorg je ervoor dat je er daarna ook nog iets mee kunt. Dus olympisch dorp: na afloop woningen. Ook voor het openbaar vervoer tússen de locaties geldt: gebruikmaken van wat er al is, ontwikkelen wat daarna ook nog waarde heeft (hallo Zuiderzeelijn?). Door de spreiding slaan de benodigde investeringen door heel Nederland neer, wat dan weer goed is voor het draagvlak.

Kortom, we gaan geen stad nomineren, maar een heel land. Niet Amsterdam 2032, maar Netherlands 2032.

Nederland heeft hier de kennis en kunde voor in huis. We hebben stedenbouwkundigen, architecten, civiel ingenieurs en ontwerpers van wereldklasse, zet die samen aan deze opdracht. Daarna het resultaat superstrak visualiseren en wereldwijd promoten. Overtuig niet het IOC, overtuig de wereld en daarmee het IOC. Met een beetje mazzel gaan we als land viral.

Dit plan kan het denken kantelen over hoe de Olympische Spelen moeten worden georganiseerd én we laten zien wat we als land in huis hebben. Aan voorzieningen, maar ook aan creativiteit, innovatievermogen en duurzaamheid. Als dit ons bid is, winnen we sowieso, onafhankelijk van de uitslag.

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden