Column Joost Zaat

Lange leve de ict, maar niet heus

Ik snap wel dat het bij het CBR een zooitje is. Een uurtje nadat ik bij mijn ontbijt in deze krant over de rampspoed bij het CBR las, zie ik Levi, die al maanden probeert rijexamen te doen. Naast een boel andere pillen slikt hij een pilletje dat zijn rijvaardigheid zouden kunnen beïnvloeden. Hoewel hij al besloten had daarmee te stoppen, had hij het eerlijk op een CBR-formuliertje ingevuld. Een goed geoliede overheidsmachine zou supersnel aan mij kunnen vragen hoe dat zit, maar zoals veel instanties is het CBR dikke stroop en duurde het vele weken voordat ze bedacht hadden dat een vraagje aan de huisarts wenselijk was.

Dagje eerder had ik een mail gehad met een link om alvast te bekijken wat ik moet invullen. Samen openen we het formulier en loggen in mijn verwijssysteem in, want daarin zou dan een formulier klaarstaan. Nu ben ik niet helemaal achterlijk, maar ik begreep er niets van. Een schermpje met alleen ‘Geneesmiddel’, met wat invulvakjes over de mogelijke voorschrijver en wanneer en waarom die pillen waren voorgeschreven. Over welk pilletje het CBR zich zo’n zorgen maakte, stond er dan weer niet bij. Als het aan het CBR had gelegen had ik er nog steeds naar gekeken, maar gelukkig kunnen patiënten gewoon praten. Ik vul het in (patiënt is gestopt met deze pillen), druk op een verzendknopje en weg is het formulier. Ik hoop dat het zo goed is. Erg vriendelijk vond ik zo’n schermpje trouwens niet. Niet eens iets als ‘Beste collega, wilt u vertellen wat het probleem is?’. Nu is enige hoffelijkheid al lang de norm niet meer in de omgang tussen dokters, maar ik mis het wel. In plaats van de verzuchting te slaken dat programmeurs lompe zakkenwassers zijn zou ik dan mild glimlachen voor zoveel begrip.

Niet-werkende ict zorgt bij iedereen voor acute en heftige jeuk. Bij het CBR bedachten techneuten dus dat niet-werkende systeem dat ervoor zorgt dat daar alle dokters en administratieve krachten gillend gek de deur uit lopen, terwijl patiënten wanhopig zijn over het uitblijven van zinvolle beslissingen. Ik heb dan alleen nog maar last van hun rare schermpjes. Dit soort ellende is helaas niet uniek voor het CBR. Mijn eigen huisartsendossier werkte bijvoorbeeld maandenlang nauwelijks omdat de programmeurs hun werk niet hadden afgestemd met de beheerders van het beveiligde netwerk waar ongeveer mijn hele regio mee werkt. Ze gaven eerst ons simpele werkmieren de schuld en later elkaar. En sinds een paar weken zoek ik me op laboratoriumformulieren in mijn verwijssysteem te pletter naar bepalingen omdat ‘de lay-out veel duidelijker is geworden’. Er is altijd en overal ict-gedoe en dat wordt met het jaar erger.

Aan het eind van de dag haal ik een chique – gratis – tijdschrift over de zegeningen van ict in de zorg uit mijn postvakje. Dat staat vol met kreten als ‘co-creatie’ en ‘techno-adoptie’. Mag die nieuwe taalbrigade van de overheid ook kijken naar taalkundige ict-gedrochten voor professionals?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden