Land voor vrede werkt niet

Het is een van de centrale leerstellingen van de linkse kerk: ‘land voor vrede’.


Dat zou een einde maken aan het conflict in het Midden-Oosten. Dezer dagen beleven we het definitieve einde van die wensdroom. Het Israëlische leger keerde zondag terug in Netzarim. Drie jaar geleden werden Netzarim en andere zogenaamde 'nederzettingen' verlaten in het kader van de disengagement. Die terugtrekking moest toen leiden tot vrede. Maar 5000 argumenten in de vorm van Kassam-raketten daalden neer op de bewoners van de Negev dat de realiteit anders ligt.

‘Land voor vrede’ is het medicijn gebaseerd op de verkeerde diagnose. De oorlog tegen Israël is geen territoriaal conflict en kan dus niet worden opgelost met territoriale concessies. Gebied weggeven helpt niet. Hamas cs strijden niet voor stukken land maar voor de totale eindoverwinning van de islam, waarbij de spoedige vernietiging van Israël slechts een tussenstation is. Het conflict is jihad, de geweldadige plicht van elke moslim. Israël is gelegen op de breuklijn van de dar-al-islam en de dar-al-harb. Voor de islam is heel Israël bezet gebied en Tel Aviv is net zozeer een 'nederzetting' als Netzariem was. In het handvest van Hamas komt het woord ‘poldermodel’ niet voor.

Aanmoediging
De terugtrekking uit Gaza in 2005 was een enorme aanmoediging voor de agressieve islam. Wat het westen krampachtig probeerde te zien als een stap naar vrede, wordt door islamieten juist geëntepreteerd als een teken van zwakte. De 5000 rakketten uit Gaza waren dan ook het logische gevolg van een ideologie die streeft naar de vernietiging van het westen. Samuel Huntington, die ironisch genoeg stierf in de week voor de eerste bombardement op Hamas, schreef het al: Islam has bloody borders. Die bloedige grenzen van de islam kun je opschuiven, maar daarmee verplaats je slechts de jihad. Wat blijkt? 'Nederzettingen' zijn geen barrière voor vrede, maar juist een barriere tegen terreur.

Islamieten vatten het conflict op als een islam-gerelateerd conflict. Niet voor niets klinkt op pro-Hamas-demonstraties over de hele wereld vooral ‘allah hoe akbar’. Zaterdag bracht daarvan een illustratie toen moslim-kolonisten in Amsterdam demonstreerden samen met extreem links. De SP (Harry van Bommel), Olijfboomcampagne/Icco (van Doekle Terpstra) en de onvermijdelijke Gretta Duisenberg lieten zien hoe zeer links Nederland vergroeid is met de islam en Israëlhaat.

Collega van Bommel toont zijn ware extreme gezicht door zonder enige gene publiekelijk luidkeels op te roepen tot een volgende intifadah tegen Israël. Links demonstreert met vlaggen van Hamas en Hezbollah, samen met portretten van Khomeiny en Hezbollah-leider Nasrallah. Zeventig jaar na Auschwitz klinkt in de straten van Amsterdam, mede op kosten van de belastingbetaler, 'Hamas, Hamas, Joden aan het gas'. Dit bedoelt Doekle de Dhimmi blijkbaar met ‘benoemen en bouwen’. Zou hij de Jodenhaters van zaterdag zien als gematigde moslims?

Nooit meer land weggeven aan de Arabieren dus. Wat dan wel? Om te beginnen is er natuurlijk al een Palestijnse staat, dat is Jordanië. Dat land beslaat bijna tachtig procent van het historische Palestina. De meeste bewoners van Jordanië zijn Palestijnen, zoals bijvoorbeeld koninging Rania. Wie een territoriale oplossing zoekt heeft die dus gevonden. Een eventuele tweede Palestijnse staat is geen verbetering, maar juist een aanmoediging tot meer jihad en dus meer bloedvergieten. Judea en Samaria, het hart van Israël, moeten hoe dan ook in handen van Israël blijven, met Jeruzalem als de ongedeelde hoofdstad van de Joodse staat.

Afschrikking
De oorlog tegen Israël is permanent omdat het jihad is. Toch kan het conflict beheersbaar worden gemaakt en Nederland kan daar een rol in spelen. Om te beginnen moet afschrikking weer de hoeksteen worden van het Israëlische veiligheidsbeleid. Dat was het, tot het in 1992 overgaf aan de Oslo-wensdroom. Nederland moet helpen Israël ervan te doordringen dat het vecht voor het westen en dus niet mag toegeven aan de Arabieren. Geen millimeter. Als Israël valt, is Europa aan de beurt. Israël is onze eerste verdedigingslinie. De strijd tegen Israël is een strijd tegen Europa en Nederland.

De miljarden die de EU en de VN de afgelopen jaren stortten in de bodemloze put in Gaza moeten worden omgebogen. De Palestijnen hebben niets positiefs met het geld gedaan, behalve het dienstig gemaakt aan de razendpopulaire Hamas-terreur. Het zou goed zijn dat geld te investeren in de magistrale Israelische wetenschap en high-tech. Het piepkleine Israel is uitgegroeid tot een mondiaal centrum waar de knapste koppen ter wereld op dagelijkse basis uitvindingen doen die een zegen zijn voor de hele mensheid. Een dergelijke ombuiging zorgt voor een boost van de Israelische economie. Dat succes toont de hele wereld dat Israel niet van voorbijgaande aard is, maar blijvende bron van vooruitgang.

Zou het niet geweldig zijn als het geld dat nu gaat naar de terreur-infrastructuur van Hamas straks bijvoorbeeld gebruikt wordt door het Weizman Instituut in Rechovot voor het vinden van een middel tegen Alzheimer of multiple sclerose? Internationaal hulpgeld niet meer voor dood en vernietiging maar voor een toekomst van onze zieken en ouderen. Een mooier begin van het nieuwe jaar is niet denkbaar.

En aan het Israelische leger: kol hakawod, alle succes! Jullie vechten ook voor ons.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden