OpinieZwakke wijken

Laat volksbuurt niet verworden tot een open inrichting

Zwakke wijken krabbelen op, maar krijgen te maken met de komst van verwarde personen, waarschuwt Berry Kessels.

Het modekwartier in de voormalige Vogelaarwijk Klarendal in Arnhem.Beeld Hollandse Hoogte / Flip Franssen

Zeker, in de meeste betere buurten zijn wel een of twee voorzieningen voor mensen die het moeilijk hebben in het leven. Maar er hoeft maar één schreeuwer over straat te gaan of de WhatsAppgroepjes komen op stoom, de laptops worden opengeklapt en de vingers blauw getikt aan eloquent verwoorde petities. Dit kan toch niet in een woonwijk!

In de meeste volksbuurten met veel sociale huur is het tientallen malen erger. Toch hoor je de bewoners nauwelijks. Ze zijn bedwelmd door hun eigen sores, geneigd om hun mond te houden over lastige buren of bang om naar de autoriteiten te stappen.

De inrichtingen stromen leeg en busladingen mensen met psychische en andere problemen gaan de maatschappij in. Helaas stopt de bus alleen in wijken waar toch al veel aan de hand is. Want daar zijn de woningen die deze mensen kunnen betalen. Zij hebben recht – terecht – op een sociale huurwoning.

Logisch, humaan en, misschien wel, prettig voor de betrokkenen.

Doorgedraaide buurman

Maar als het even wat minder gaat, is de hulpverlening helaas te vaak ver weg. Ontdekken de buren in het holst van de nacht dat de nieuwe buurman is doorgedraaid en luid gillend naakt door de buurt loopt. Geen idee wie ze kunnen bellen. Ze zitten het uit of waarschuwen de politie. In een stad als Arnhem rijdt die ’s nachts met twee auto’s rond en het lukt lang niet altijd om op tijd te komen. De politie is in onze samenleving de organisatie die altijd de laatste steun en toeverlaat is. Maar ze kan het niet aan. Te weinig personeel, te veel te doen.

We hebben onze zwakke broeders en zusters, die het leven maar lastig vinden, de samenleving in gekwakt. Alsof je een blind kind leert lopen door hem alleen in de keuken te laten met een loeiende oven en dampende koppen thee op tafel.

Overdag is het ook steeds minder gezellig. Drugskoeriers op blèrende scootertjes bedienen hun groeiende schare klanten die op beschutte plekjes in de wijk samenschoolt. Rotzooi stapelt zich op naast de vuilcontainers.

Tot 2015 hebben woningcorporaties en gemeenten met bewoners hard gewerkt in de wijken. De straten en pleinen zijn mooier en schoner geworden. Nieuwe bedrijvigheid heeft een plek gekregen. Koopwoningen trokken mensen met geld – lees: een baan. De volkswijken werden gemêleerder. Voor het eerst in vele decennia werd de kloof tussen arme en rijke buurten kleiner.

Hulpverlening

Het hoeft niet zo te zijn dat al deze maatschappelijke winst wegspoelt. Spreiding van voorzieningen over de hele stad, dus ook in gegoede wijken, is wel het minste. Maar beter is om de hulpverlening de mogelijkheid te bieden om hun (voormalige) cliënten langer en beter te begeleiden. Ga met een nieuwe bewoner langs bij de buren en vertel iets over zijn achtergrond. Zodat ze minder schrikken als hij doordraait. En niet met een beroep op de privacy alles geheimhouden. Zet een 24uurs-overlastambulance op om mensen snel te helpen en de politie te ontlasten.

Tegelijkertijd rollen er vele honderden miljoenen euro’s door de sociale huurwijken. Corporaties steken per woning tienduizenden euro’s in verduurzaming. Ze komen huis-aan-huis bij hun huurders en zien wat er aan de hand is. Neem de hulpverleners mee naar binnen en grijp deze kans om mensen te activeren. De bouw staat te springen om handjes. Hier zijn ze voorhanden.

Bewoners en professionals moeten opnieuw gezamenlijk werken aan schone, mooie en gevarieerde wijken. Schoon, mooi en gevarieerd - dat is de definitie van een leefbare woonomgeving. We kunnen deze buurten niet laten verworden tot open inrichtingen, waar nieuwe manieren van hulpverlening getest worden, ten koste van de mensen die er al wonen en genoeg aan hun hoofd hebben.

Berry Kessels werkte voor een wooncorporatie en nu als adviseur in de wijk Klarendal. 

Lees meer

Lévensgevaarlijk, straks worden we allemaal doodgeslagen en -gestoken door een dolende gek
Sheila Sitalsing schreef in haar column over de regelmatige meldingen die bij de politie binnenkomen over ‘verwarde mensen’. ‘Men weet ook niet wie je anders zou kunnen bellen bij onbestemde zorgen over een onbekende op straat.’ 

Politiechef Anja Schouten: ‘Er moet een eerste hulp bij onbegrepen gedrag komen’
De politie wil het aantal meldingen dat ze krijgen van ‘verwarde personen’ - 96 duizend per jaar - drastisch omlaag brengen. De meeste van die meldingen horen niet bij de politie thuis, zegt politiechef Anja Schouten. En dus komt ze met twee radicale oplossingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden