Laat jezelf niet reduceren tot één verhaal

Arnon Grunberg

‘Ironie is het onmogelijke samengaan van wens en realiteit’, schrijft Carel Peeters in Vrij Nederland in een beschouwing over Dichtbij en ver weg, een essaybundel van Maarten Doorman. De ironicus een hardleerse stoïcijn; iemand die weet dat hij zijn wensen moet opgeven, maar het lukt niet.

Andere definities zijn ook mogelijk.

Ironie is het besef op drijfzand te staan, schreef ik al eens. Tevens maakt zij de dialoog mogelijk: niet volledig overtuigd zijn van het eigen gelijk, daar begint de ironie.

Nog twee begrippen die opduiken in het stuk van Peeters spelen een rol bij ironie: authenticiteit en doen alsof.

Kan doen alsof authentiek zijn? Zeker. Leren is imiteren. Je speelt voor schrijver, op een dag schijn je het te zijn.

Laat jezelf niet reduceren tot één verhaal. Er zijn meerdere verhalen over eigen en andermans leven te vertellen. Dat besef is niet alleen ironie, dat besef is ook vrijheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.