Laat de Afrikaanse boeren gewoon vrij kiezen tussen het een en het ander, het zijn geen robots

Brieven

De ingezonden brieven van donderdag 12 april.

Maisveld in Kenia waar het gebruik van organische mest en kunstmest wordt vergeleken, 2013. Foto HH Beeld -

Brief van de dag: de kleine boer in Afrika

Paul Hebinck steekt de loftrompet over kleinschalige maisboertjes in West-Kenia (O&D, 5 april), en legt de nadruk op de lokale, kleurrijke rassen, de rituelen en culturele aspecten ervan, de zegen van de voorouders, maar zet die teelt schril af tegen de moderne hybriderassen, de kunstmest en de zaadindustrie.

Er klinkt voor mij iets in door van de toespraak van Multatuli tot de Hoofden van Lebak (‘ik ontwaarde dat uw bevolking arm is, en hierover was ik blijde in het binnenste mijner ziel’) en van rapporteur aan de VN Olivier de Schutter, met zijn niet aflatende kruistochten ten dienste van de keuterboer in de Derde Wereld.

Hebinck vindt dat we meer naar de kleine boer moeten luisteren en eindigt zijn verhaal met de hoop dat die lokale praktijken beter bijdragen aan de voedselproductie dan de moderne zaden en manieren. Waar is dat op gebaseerd? Wat we niet te horen krijgen is dat die lokale rassen niet meer dan 2 ton/ha opbrengen, tegen de 8 ton/ha van de moderne hybriden met wat kunstmest, en dat navenant ook de dagelijkse verdiensten het dubbele of driedubbele zijn (want gecertificeerd zaadgoed en een zakje kunstmest kost nu eenmaal wel wat).

Waarom toch altijd weer dat afzetten van het een tegen het ander? Laat de boeren daar gewoon vrij kiezen tussen het een en het ander, het zijn geen robots. Moderne rassen zijn nu ook in de handel in kleinverpakking, waardoor de keus nog makkelijker wordt.

Het is te hopen dat het gedweep met de kleine boer niet ook nog eens in dure projectvorm in de dorpen opgedrongen wordt, want dan zijn we, bij wijze van spreken dan, nog weer verder van huis.

Dirk Zoebl, Utrecht

Wachttijden ggz

Terecht dat staatssecretaris Blok overweegt de wachttijden van de ggz mee te nemen bij het vaststellen van de kwaliteit van de zorgverlening (Voorpagina, 11 april). De ggz geeft aan zich liever te richten op de kwaliteit van de daadwerkelijk door hen geleverde zorg, maar dat is een wassen neus. De ggz is als expert verantwoordelijk voor de geestelijke gezondheidszorg in Nederland en dus ook voor mensen met psychische ongemakken die nog op de wachtlijst staan en wellicht ook voor hen die verloren rondlopen zonder enige hulp.

Alleen beoordeeld worden op de daadwerkelijke hulp is bovendien een perverse prikkel die kan leiden tot een totaal verkeerd beeld van de kwaliteit van de geestelijke gezondheidszorg. De ggz kan zo namelijk goed scoren op relatief makkelijke casussen in de behandelkamer, terwijl buiten de wereld aan waanzin ten onder gaat.

Rutger van Eijken, Eindhoven

Anton van der Hoef

Mooie necrologie van markant Groninger Kees van der Hoef (1935-2018) in de Volkskrant van 10 april. Die één correctie behoeft: het door zijn vader Anton van der Hoef (1899-1946) gerunde café-restaurant ‘Chez Antoine’ opende niet ná de oorlog, maar in juli 1940. Ik weet nog goed hoe het pand bij de bevrijding van Groningen, april 1945, verwoest werd. Anton zelf was in 1944 door de Duitsers gearresteerd, en zat tot kort voor de bevrijding in Kamp Amersfoort. Hij schreef over zijn ervaringen aldaar de dichtbundel Mijn kamp (1945). Hij overleed een jaar later, vermoedelijk als gevolg van de kampontberingen.

Bart FM Droog, Eenrum
Samensteller Nederlandse Poëzie Encyclopedie

Majesteitsschennis

Ik ben voor het handhaven van de wet op majesteitsschennis. Dat hoort bij ons cultureel erfgoed. Net zoals de Engelse wet die verbiedt om in harnas het Lagerhuis te betreden.

Marcel Hendriks, Schagen

Adjiedj Bakas

Een prachtig interview, ‘Juichneger’, met Adjiedj Bakas in de V-bijlage van 10 april. Wat een wijsheid, directheid en humor! Dit compenseert minstens honderd met beschuldigende vinger wijzende Gloria Wekkers.

Jan Tesselaar, Schagen

Schoenen uit

Tja, Peter R. de Vries, je schoenen moeten uit in de ‘Bunker’ (Ten eerste, 10 april). Shit. Roep dat je weigert en boos bent. Uurtje later ben je er weer.

Maar nu met gewassen voeten en schone sokken zonder gaten. Zoals mama zei: altijd een schone onderbroek, je weet nooit of je in het ziekenhuis belandt.

H.Bosma, Dronten

Beleggen in farmabedrijven

Ondernemingen die steunen op kostbare research die, zoals bij farma-ondernemingen, niet vaak en niet op korte termijn tot succes leidt, kunnen de continuïteit alleen handhaven als de cash flow van de onderneming als geheel (dus niet per medicijn beoordeeld) voldoende groot is om aan alle verplichtingen te voldoen. Dat zorgverzekeraars in staat worden gesteld om dure medicijnprijzen te vergoeden en zorgpremies laag te houden door juist wel te beleggen in farma-ondernemingen die voldoende cash flow genereren, is voor velen blijkbaar niet duidelijk (Ten eerste, 4 april). Toch moet het mogelijk blijven om in de toekomst nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen, met name voor al degenen die soms dure medicijnen dringend nodig hebben. Over het hoge ethisch gehalte van die maatschappelijke doelstelling van beleggers en farmabedrijven kan geen twijfel bestaan.

Piet Duffhues, emeritus hoogleraar Finance aan Tilburg University

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.