OpinieLezersbrieven

Laat coronacrisis niet einde betekenen van de bruine kroeg

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 30 juli.

Café Domkop in Utrecht.Beeld Eva Faché

Brief van de dag: oer-Hollands fenomeen van bruine kroeg verdient meer steun

De Volkskrant mag best een kritische vraag stellen als horecaondernemer Won Yip zegt: ‘Een horecabedrijf van 80, 90 vierkante meter, zonder of met een terras, dan weet je toch dat het game over is? Zombiebedrijven... Het schip is zinkende, de noodregeling van de regering is onverantwoord.’ Je mag je ook afvragen of hij misschien wat concurrentie uit wil schakelen. Want wat hij daar eigenlijk zegt, is: de coronacrisis betekent het einde voor de bruine kroeg.

De bruine kroeg, een oer-Hollands fenomeen. Die tweede huiskamer, een extra familie, waar je terecht kunt voor een praatje, een luisterend oor, een iets te harde lach om een iets te grove grap. Ik ben benieuwd hoeveel psychische zorg een bruine stamkroeg voorkomt. Dat doet er blijkbaar niet toe.

Yip kan gelijk krijgen. Mijn bruine kroeg in Utrecht ontvangt 6.300 euro bedrijfshulp. In totaal nog geen vijf weken aan vaste lasten. Voor een periode van 6,5 maand, waarvan je elf weken gedwongen gesloten bent en vervolgens op een kwart van je capaciteit moet draaien. Dit beleid maakt je per definitie onrendabel en de ondersteuning is nog geen 1.000 euro per maand. Een fooi.

Als enige bedrijfstak zijn we verantwoordelijk voor het gedrag van onze gasten. Op straffe van een boete van 4.350 euro. Het coronaprotocol is draconisch, onnatuurlijk, bijna onmenselijk. Een stamgast die bij binnenkomst een bekende ziet, een boks geeft en staand een praatje maakt binnen 1,5 meter. Dat zijn drie overtredingen. Met dergelijk beleid is de traditionele bruine kroeg inderdaad ten dode opgeschreven.

Ik neem dit virus serieus. Natuurlijk, ik heb twee ouders van in de 70. Ik wil zelf evenmin ziek worden en al helemaal niet verantwoordelijk zijn voor besmettingen. Dus ik probeer zo goed mogelijk te ventileren en heb een luchtreiniger gekocht. Of die helpt? Geen idee. Zelfs twee afdelingshoofden van het RIVM konden me niet vertellen welke soort luchtreiniger ik het beste kon kopen. Zoals ook in het coronaprotocol met geen woord wordt gerept over ventilatie.

Het beleid is puur op die anderhalve meter gericht. Een gemiddelde, de afstand die speekseldeeltjes overbruggen bij een normaal gesprek. En ook als je dat strak handhaaft, zijn er geen garanties. Barst iemand met corona in lachen uit, bereiken die speekseldeeltjes elke hoek van de ruimte. Ik weet donders goed dat mijn kroeg een risicogebied is.

Maar waarom moeten de horeca, evenementenbranche en reissector alle klappen opvangen? Een klap waar niet iedereen van herstelt. Intussen lijden de financiële en vastgoedsector geen centje pijn. De KLM krijgt miljarden, vervolgens probeert de topman een bonus te incasseren en vraagt twee maanden later doodleuk een loonoffer van z’n personeel. Valt het nog onder ondernemers­risico, de klap die de horeca krijgt? Of zijn we als samenleving vergeten wat solidariteit is?

Mijn kroegje blijft. Ik ben behoudend, ik had en heb nog reserve. Niet veel, maar ik overleef. Ik moet wel. Als eenmanszaak ben je hoofdelijk aansprakelijk. Dus faillissement betekent 80 duizend euro eigen geld weg. En geen recht op WW natuurlijk. Ik vind wel een manier om m’n zaak overeind te houden. Maar het steekt hoe de pijn van deze crisis wordt verdeeld. En dat ondernemers als Yip zonder weerwoord de bruine kroeg dood mogen verklaren.

Onrendabele bedrijven help je natuurlijk niet. Aldus Yip, en onze minister van Economische Zaken, die nog nooit op enige vorm van empathie is betrapt. Jammer dat ik geen multinational ben. Dan mag ik met de belastingdienst afspraken maken over mijn belastingpercentage. Want Nederland is een belastingparadijs. Maar niet voor het eigen mkb. U weet wel, dat deel van de economie waar innovatie en banengroei plaatsvindt.

Wilt u graag met een vingertje naar een kroegbaas wijzen? Maak er eens een praatje mee. En prijs uzelf gelukkig dat u niet in zijn of haar schoenen staat. Draagt u een kroeg een warm hart toe? Ga dan ook eens op een dinsdag- of woensdagavond rond zeven uur een drankje doen. Nu het nog kan. Want met dit kabinetsbeleid heeft elke stad volgend jaar nog maar één bruine kroeg. Een museum.

Wiljan de Jongcafé Domkop, Utrecht

PS Heb je in de zorg aan het bed van coronapatiënten gestaan? Dan staat er in café Domkop een gratis drankje voor je klaar.

Wilhelmus

Merlijn Kerkhof loopt in zijn artikel over volksliederen niet erg warm voor het Wilhelmus. Dat is jammer, want ons volkslied is voor de goede verstaander veel meer dan de borstklopperij van een prins. Door tegenover loyaliteit aan het hogere gezag het recht op vrijheid en een eigen mening (dapperheid) te stellen, is het Wilhelmus een lied over mensenrechten en waarden. Deze interpretatie wordt bevestigd in het zesde couplet, waar gesproken wordt over ‘de tirannie verdrijven’. En als dan ook nog gerefereerd wordt aan een veel ruimer territorium dan de enge landsgrenzen (Duitsen bloed, Orange, Spaanse koning) mogen we het Wilhelmus met enige onbescheidenheid als het eerste Europese volkslied bestempelen dat ver uitstijgt boven de oorlogszuchtige taal op marsmuziek die elders domineert. En ja, het zou best wat pittiger gespeeld en gezongen kunnen worden.

Dick den Haas, Noordwijk

Turncoaches (1)

Er wordt door de media moord en brand geschreeuwd over het gedrag van turncoaches. Als alles waar is wat er wordt gezegd en geschreven, is het verdomd erg. Waar ik echter nergens ook maar iets lees of hoor, is de rol van de ouders van die jonge meisjes. Horende doof en ziende blind. Foei.

Jan Krewinkel, Sittard

Turncoaches (2)

Wat een prachtig treffende opmaak op de sportpagina (28 juli): twee coaches met ieder een olympisch kampioene aan hun zijde. De één coach in de turnwereld waar intimidatie en machtsmisbruik noodzakelijk wordt geacht voor succes. De ander shorttrackcoach die gaat voor transparantie en saamhorigheid.

Beter kan het ongelijk van machtsmisbruik niet in beeld worden gebracht. Let op, KNGU: er zijn echt meer wegen naar succes.

Trudie Groen, oud-amateurturnster

Mondkapjes (1)

Voordeel van mondkapjes op in Frankrijk is wel dat je die smerige wc’s niet ruikt, appte mijn dochter net vanuit haar vakantie in la douce France.

Marijke van den Berg-Leydesdorff, Monnickendam

Mondkapjes (2)

Even vooropgesteld: ook ik vind het niet prettig om een mondkapje te dragen. Mijn bril beslaat en het is warm. Maar wat betekent dat ongemak afgezet tegen een economie die in elkaar stort? In veel landen om ons heen zijn ze verplicht. En dan wil de regering hier vasthouden aan de ­mening dat ze geen toegevoegde waarde hebben?

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er gevreesd wordt voor gezichtsverlies. Sinds maart wordt stellig vastgehouden aan de opinie van enkelen die het menen te weten, met als gevolg dat talloze ouderen besmet werden door het zorgpersoneel dat onbeschermd naar binnen moest en zelfs van hun meerderen te horen kreeg dat er niets aan de hand was als ze niet langer dan 15 minuten binnen waren.

Geef toe dat dit gezegd werd omdat er schaarste was en denk aan het spreekwoord ‘beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald’. Nu wordt er gegokt met onze economie en met de gezondheid van het volk.

Lilian Otten, Gulpen

Chocola

Wat doe je als consument nadat je een vierkante chocoladeplak uit de verpakking hebt gehaald? Je breekt er een lekker groot stuk vanaf en eet het op. Weg vierkant. Wat doe je als chocolademaker nadat je geen vierkante chocoladeplakken meer mag maken van de hoogste rechter omdat een ander je voor was? Complicerende factoren: een dure mal, verpakkingsmachines en een klantengroep die je het liefst wilt behouden.

Antwoord: snij de vierkanten aan het eind van het proces, voordat je verpakt, in tweeën. Te denken valt aan twee rechthoeken, twee driehoeken en speciaal voor jubilea de gulden snede.

Arjen Oldenhuis, Rotterdam

Hondehart

Max Pam beschrijft in zijn column een zoektocht naar voorbeelden van zoantropie, naar aanleiding van de Belgische vrouw die zich een kip waande. Hierbij komt hij beroemde boeken tegen, waaronder The Man who mistook his Wife for a Hat van Oliver Sachs, Wooff, Wooff or Who killed Richard Wagner van Stefan Themerson, gevolgd door Die Verwandlung van Kafka.

Ik dacht aan Hondehart (1924) van Michail Boelgakov, waar een spannende omgekeerde metamorfose plaatsvindt, van dier naar mens. In een experiment door zoöloog Persikov op zijn hond Sjarikov, verandert het goedaardige beest in een gevreesde proletariër, gestoken in een vetleren jack.Hij terroriseert niet alleen zijn baas, maar stelt zich op als strenge almachtige buurtbewaker. Een meesterlijk geschreven persiflage op de sovjetmaatschappij en de wetenschap. In 2010 ontstaat de opera Hondehart, naar dit boek en opgevoerd in Amsterdam.

Els van Dinteren, Assen

Zwijgen

Elma Drayer stelt met instemming vast dat gast Inez Weski in Zomergasten, ondanks aandringen van presentator Janine Abbring, weigerde vragen te beantwoorden over haar privéleven, emoties of persoonlijke drijfveren. Als dat de nieuwe trend wordt, wordt Zomergasten overbodig. Er zijn al genoeg filmrecensenten die filmfragmenten bespreken.

Het gaat, zo dacht ik altijd, om een onversneden wie, wat, waar, wanneer, hoe en waarom, verborgen achter prominente persoonlijkheden. Om het delen van intimiteiten tot taboe te verklaren, doet voor mij de deur dicht. Dan kan het programma Zomergasten, wat mij betreft, voorgoed zwijgen.

Herman van Rouwendaal, Goirle

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden