COLUMNAleid Truijens

Laat bij de verdeling van de hulp de weegschaal nu eens niet uitslaan naar de zittende generatie

‘Waar is het feestje?! Hier is het feestje!!!’ De stemming zat er goed in bij de schreeuwende meute die deinde op stampende house, zien we op het filmpje. Drank hielp natuurlijk mee, en een ballonnetje lachgas. Samen beeldden ze dansend één dikke middelvinger uit tegen het gezag, dat alles wat hun lief was had afgepakt. Een middelvinger tegen de dood ook. Die zou hen echt niet treffen.

De illegale feestgangers werden als makke schapen afgevoerd, zag ik op een ander filmpje, door gemoedelijke oom-agenten. Sommige strafbaren droegen zelfs een mondkapje, wat in deze opruiende setting iets schattigs had. Misschien zijn dit óók de jongeren die ervoor waken om hun oma te besmetten.

Afgelopen zaterdag was het feestje in Hilversum, op een bouwterrein, de avond vond ervoor in Naarden, onder een viaduct, eerder in de week in Spaarnwoude. De bezoekers kunnen van feest naar feest hoppen. Gewoon even je app checken waar het die avond is. Handig, als je toch niets te doen hebt omdat je studie stilligt en je je bijbaan kwijt bent. Goedkoper ook, dan een avond in een club. De lugubere locaties en de dreiging te worden betrapt maken het extra spannend. De feestjes getuigen ook van organisatietalent; alles is geregeld, de muziekinstallatie, de dj en de parkeerplaatsen.

De commentaren in de voxpops en op de sociale media waren voorspelbaar. ‘Schandelijk’, ‘Gestoord’, ‘onacceptabel gedrag’ en natuurlijk ‘ze jagen ouderen willens en wetens de dood in’. En ja, ze hebben heus wel gelijk, de verontwaardigde burgers. Zo’n broedplaats voor corona creëren is onverantwoordelijk en egocentrisch; terecht dat handhavers ingrijpen. Het deugt niet, maar ik begrijp die feestgangers wel. Als je weken thuiszit snak je naar lol met vrienden. Zonder hen besta je niet. Even je zorgen vergeten, jezelf vergeten.

Er is meer aan de hand met jongeren dan dat ze zin hebben in een feestje. Ruim de helft van hen voelt zich angstig of gestrest door de coronacrisis, blijkt uit een onderzoek van psychologenplatform OpenUp. Het klinkt als een onwaarschijnlijk hoog percentage, en ik neem aan dat ze niet allemaal in een diepe depressie zitten (hoewel 27 procent graag met een psycholoog zou praten). Ze zijn somber en voelen zich eenzaam.

Jongeren zijn momenteel angstiger dan ouderen; niet bang voor het virus, maar voor de ongewisse toekomst. Ze weten niet of ze een baan zullen vinden, of hun studie nog wat voorstelt, of ze ooit op zichzelf kunnen gaan wonen. In welke wereld leven ze straks? Heeft het wel zin om te dromen van een toekomst als acteur, zangeres, piloot of kok? Het erge is dat niemand hun vertelt wanneer het ophoudt, en of het goedkomt.

Ook op dit nieuwsbericht las ik vertrouwde commentaren. De woorden ‘verwend’, ‘watjes’ en ‘oorlog niet meegemaakt’ kwamen er frequent in voor.

Ik heb ook niet de oorlog meegemaakt, het leven heeft mij behoorlijk verwend en ik ben blij dat ik nu niet 22 ben. Dit wordt de minst verwende generatie sinds 1945. Zij zullen hun werkende leven lang de gevolgen van de coronacrisis voelen, niet wij. Dat is niemands schuld en jong en oud hoeven niet tegen elkaar te worden uitgespeeld.

De overheid wordt nu geacht de hoeder van vele omvallende broeders te zijn. Het is dringen. Maar laat bij de verdeling van de hulp de weegschaal nu eens niet uitslaan naar de zittende generatie, maar naar degenen die straks moeten puinruimen. Ouderen willen ook een wereld die doordraait.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden