Column

'Kuthomo' roepen met een kind op je rug

Op het kruispunt van het Mercatorplein in Amsterdam-West scheurde een chauffeur over het zebrapad terwijl het groen voor de voetgangers was. Een familie werd bijna omvergereden. 'Kankerhoer, faggot!' klonk het tegen de inmiddels verdampte auto. 'Vuile kuthomo!' De familie haalde uiteindelijk veilig de overkant. Een drietrapsraket van maatschappelijk leed in niet meer dan tien seconden: een hufter achter het stuur, een scheldende man en tot slot een kind van een jaar of 3 dat op de rug van de schelder zat, en al vroeg leerde: homo als scheldwoord, ja, dat kán.

Homo's, lesbiennes, transgenders en biseksuelen lopen mee in de PrideWalk van het Vondelpark naar de Dam op de Roze Zaterdag tijdens EuroPride. 23 juli 2016. Beeld anp

Afgelopen zaterdag zag ik een ontwapenende foto in het het V Zomermagazine. Het was een haast bijbels tafereel van verscheidene Nederlanders met Marokkaanse roots die in het bijbehorende artikel van Nadia Ezzeroili en een online video (zie vk.nl) een lans braken voor de lhbt-gemeenschap. Op de sociale media zag ik de gebruikelijke eigenaardige reacties ('Waarom kijkt Tofik Dibi van de camera weg, raar voor een publiek figuur!'), maar minstens zoveel loftuitingen.

In het ideale geval zou ik dergelijke foto's en artikelen ook willen zien van de verkoopteams van hifiwinkels, de klandizie van de hengelsportbedrijven, de juristen van notariskantoren en de vrijwilligers van de voetbalkantines uit heel Nederland. Ooit veronderstelde ik dat we na de revolutionaire jaren zestig en de bonte popcultuur van de jaren zeventig en tachtig vol kleurrijke figuren uit de disco, punk en new wave wel klaar waren met de emancipatiestrijd voor alles dat 'anders' was. Maar inmiddels geloof ik dat de acceptatie van iedereen die geen heteroseksueel ANWB-lid is, ver weg is.

Transgenders en vrouwen met baarden winnen wedstrijden op tv, volksstammen lachen om Geer en Goor, Arie Boomsma helpt tieners uit de kast, de jaarlijkse Gay Pride: we vieren toch de seksuele diversiteit? Tja. Dat zijn nu juist de excessen. Elk jaar ontmoet ik als docent aan de Hogeschool van Amsterdam weer een paar studenten die ernstig worstelen met hun geaardheid. Die persoonlijke worsteling is tot daar aan toe, maar het bangst zijn ze voor de reacties van hun omgeving. En dit gaat ook gewoon om volbloed Hollanders van wie de ouders werden geboren toen het COC allang was opgericht. Als we in de hoofden konden kijken, zouden we er misschien nog van schrikken hoe conservatief men werkelijk is.

'Er zit een kind op je rug', mompelde ik nog met mijn fiets in de hand tegen de man die zojuist zijn scheldpartij had geleverd, maar ik geloof niet dat hij me begreep. Hij liep stoïcijns door. Gelukkig kan ik mijn eigen kinderen wel beïnvloeden. Iedereen moet anders kúnnen zijn, maar dat gaat alleen als normale mensen (?) dat tot de laatste snik blijven verdedigen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden