Column Davaj, Willem Vissers

Kunnen de Belgen het WK winnen? Willem Vissers gunt het ze van harte

De WK-column Davaj (hup in het Russisch) wordt tijdens het WK verzorgd door Hassan Bahara, Tom Vennink en Willem Vissers.

Je ziet in hun ogen en aan hun houding dat ze verlangen naar iets groots, de Belgen. Ik was vorige week in hun trainingskamp in Dedovsk, bij Moskou, en genoot van de opgewekte, hongerige sfeer, ook bij journalisten. Ze zijn kritisch, maar ze hopen intens dat deze generatie het succes brengt. Ze dromen anders dan wij, Nederlanders, vier jaar geleden in Brazilië. Wij verwachtten weinig en kregen onze kapsones pas terug toen we met 5-1 van Spanje wonnen. België is nu verder dan wij toen. 

Kunnen ze winnen, de Belgen, zelfs van Brazilië? Het zal lastig zijn, maar van mij mogen ze wereldkampioen worden. Ik houd van Belgen. Ik ben geboren op vijf kilometer van de grens, bij Maaseik. De Hollanders hebben ons, Limburgers, jarenlang willen afstaan aan België. Mogen wij ons dan nu een beetje Belg voelen, nu dat eindelijk voordelen heeft?

Als je vroeger een toernooi moest voetballen als jongen, was je onder de indruk van de discipline van die knullen uit België. Zij liepen allemaal in een rij naar het frietkot, terwijl onze trainer allang blij was dat op het eind van de dag niemand onder een auto was gekomen.

Door de jaren heen sprak ik Nederbelgen die nu furore maken in Rusland. Jan Vertonghen, in 2012 bij Ajax. Wat een aangenaam mens. Hij praatte liefdevol over zijn vriendin Sophie, die hij ontmoette op een vwo in de Bijlmer. Het was warm die dag en ze droeg een lange rok, slippers en een T-shirt. Hij sprak over de NBA, over wielrennen, over zijn ambassadeurschap voor Warchild, over zijn liefde voor Tom Lanoye en over zijn laatst gelezen boek: het Geheugenpaleis van Joshua Foer.

Jan Vertonghen Beeld Getty Images

In 2014 schreef ik een stuk over het imperium van toenmalig aanvoerder Vincent Kompany, destijds een soort politicus zonder politiek te bedrijven. Hij noemde zich honderd procent Belg en honderd procent Congolees, om aan te geven dat kleur niet ter zake mag doen. We ontmoetten zijn vader Pierre, zo sympathiek. Hij kuste mijn vrouw Bernique meteen, alsof ze elkaar al jaren kenden.

Vincent Kompany Beeld Getty Images

Om nog één plekje te vullen in de krant toog ik in januari 2009 naar Heiloo, om aanstaand kampioen AZ tegen AGOVV te zien voetballen. Daar liep een aardige aanvaller rond. Driesje Mertens, een ventje van vier turven hoog, scoorde drie keer voor AGOVV. Wat deed hij daar eigenlijk? Nou, veel clubs vonden hem te klein, vandaar. Trainer Van den Brom had de avond ervoor tegen hem gezegd: ‘Dries, lekker slapen, morgen is het jouw dag.’

Dries Mertens Beeld Getty Images

En onlangs was ik bij het jaarlijkse toernooi van Kevin De Bruyne, waar zijn vader Herwig zo heerlijk trots zat te wezen op zijn topvoetballende zoon. Fijne ploeg, fijne mensen. Dus laat ze maar winnen, de Belgen. Wat voor mij dan ergens weer jammer is, want als zij winnen, ben ik toch weer die Hollander. Mochten zij de titel eerder winnen dan wij met onze drie finales, laten we dan een nederige vraag stellen aan de Belgen: dat het Hollander pesten stopt tegen het einde van het jaar. Afgesproken?

Kevin de Bruyne Beeld Getty Images
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.