columnEva Hoeke

Kritiek op de babyboomer is vooral een klassenverhaal

Beeld Aisha Zeijpveld

Nog even over de babyboomer, zij die grofweg tussen 1945 en 1955 geboren zijn en op wie de laatste tijd zo hartstochtelijk wordt gemopperd. Dat mopperen begon bij de Nieuw-Zeelandse politicus Chloë Swarbrick (25), die in november 2019 een betoog hield over klimaatverandering in het Nieuw-Zeelandse parlement. Ze werd daarbij nogal ruw onderbroken door Todd Muller, parlementslid van de New Zealand National Party en twee keer haar leeftijd. Ze hoorde het even aan en wuifde hem toen weg met de tekst: ‘OK boomer.’ 

Het filmpje ging viral en ‘OK boomer’, oftewel: ‘lul maar raak’, werd de leus waarmee de generatie van zelfgenoegzame en opportunistische lui die wel de grote problemen van deze tijd hebben veroorzaakt, maar daaraan verder niets willen doen, op zijn plek werd gezet. ‘Boomer is a state of mind’, verklaarde Chloë Swarbrick naderhand. ‘De populariteit van de term zegt iets over de collectieve frustratie die jonge mensen voelen wanneer ze opbotsen tegen de dogma’s van die generatie.’

Fair enough. We kennen allemaal de voorbeelden van mensen die tien jaar hebben gestudeerd en alle tijd van de wereld kregen om zichzelf te ontdekken, waarna ze de hele wereld overvlogen en en passant een hele dikke rente pakten, dat zijn vaak dezelfde mensen die ons nu de les lezen dat wij dat allemaal níét mogen.

Allemaal waar.

Maar je doet ermee ook veel mensen onrecht aan. Het grootste deel van de babyboomers was namelijk helemaal niet bezig met profiteren, die waren gewoon hard aan het werk om zich te ontworstelen aan de materiële zorgen die hun ouders en grootouders hadden gekend. Goed, daar kregen ze ook alle ruimte en mogelijkheden voor, maar daar staat tegenover dat veel babyboomers uit grote gezinnen van tien of meer kinderen komen. 

Daarmee zijn zij de eerste generatie die zowel naar boven als naar onderen zorgt: de oudsten hielpen vaak mee met de opvoeding van de kleinere broertjes en zusjes, daarna voedden ze hun eigen kinderen op en nu helpen ze weer mee met de opvoeding van de kinderen van hún kinderen. En hoe: mijn generatie is nergens zonder de vaste oppasdag plus de vliegende keep die opa’s en oma’s wekelijks bieden. 

Andersom hoefde een vrouw als mijn moeder (geboren in 1951, in het holst van de babyboom) daar niet op te rekenen: als kind uit een gezin van dertien kinderen prakkiseerde haar moeder, eindelijk klaar met zwoegen en zorgen, er niet over om op een van haar drie miljoen kleinkinderen te passen. Crèches waren zo gewoon nog niet, en toen haar moeder oud en ziek werd, verzorgden zij en haar broers en zussen haar acht jaar lang.

Dubbel belast dus. En ze is de enige niet.

De kritiek op de boomer lijkt dus vooral een klassenverhaal: in de media, aan de talkshowtafels, in de grote steden en op mooie posities vind je misschien wijsneuzen die in prachtige huizen wonen, die ze voor een habbekrats hebben gekocht, en ondertussen iedereen de les lezen. Dat geldt niet, of in ieder geval een stuk minder, voor de gewone babyboomer. 

Daarnaast zijn de mensen die nu zo vrolijk ‘OK boomer’ roepen, ook weer vooral in de media, dikwijls precies de mensen die binnen nu en tien of twintig jaar dat mooie pand van hun ouders zullen erven, waarna zij in alle rust kunnen nadenken over wat ze nu weer eens zullen gaan doen in het leven – een beetje zoals de boomers dat toen ook deden. Of ze zijn nu zélf al als een gek de overwaarde van hun huis, dat ze met een jubelton van hun ouders hebben gekocht, aan het verzilveren.

Daarom pleit ik bij deze voor een lichte rehabilitatie van de gewone babyboomer. Een lichte, ja – ze zijn tenslotte ook verantwoordelijk voor Hotel California, dat blijft onvergeeflijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden