Column Kort proza

Kort proza: Het motel aan het einde van de wereld

De nachtportier kan staand slapen,

met zijn ogen open. De receptioniste

werkt aan haar memoires.

Ik neem alles terug wat ik ooit

over plastic kamerplanten heb gezegd.

Als deze anonieme aquarellen konden praten.

Als het kamermeisje oren had.

Als de tv een alziend oog was.

De parkeerplaats en het grindpad,

voetstappen die me doen denken

dat ik in een hoorspel ben beland.

O Sint Fanta Citrus, beschermheilige

van de frisdrankautomaten, hoor onze gebeden.

O Onze Lieve Vrouwe van de Universele

Afstandsbediening, ontferm u over ons.

Als ik midden in de nacht wakker word,

denk ik dat ik de zee hoor,

maar het is een pepermuntje in mijn oor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden