Kort proza: de dachshunden dartelden vrolijk door het dal

Twee dachshunden. Foto EPA

‘Een mooie dag in maart. Vogelgezang. Het getjirp van krekels. De dachshunden dartelden vrolijk door het dal.’

Ik ben een kort verhaal over dachshunden aan het schrijven. Ik probeer me in het hoofd van de dachshund te verplaatsen. Het is er een vrolijke boel. Confetti, veel confetti. Alleen maar confetti, eigenlijk.

‘Ze leken zich niet bewust van het onheil dat hen boven het hoofd hing.’

Ik wil niet te veel verklappen, maar het loopt niet goed af met de dachshunden.

‘Toen rook een van de dachshunden onraad. Hij probeerde de andere dachshunden te waarschuwen, maar het was al te laat.’

De dachshund van Wittgenstein had een effect op vrouwen dat later bekend zou komen te staan als het Wittgensteins-dachshundeffect. Nietzsche hield niet van dachshunden.

‘De krekels tjirpten niet meer. De vogels waren opgevlogen. Confetti, veel confetti, dwarrelde in serene stilte door het dal.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.