Kopzorgen voor gelovigen: de teloorgang van het gezin

Hoe gelovigen de klassieke familie willen redden

In de moderne samenleving lijkt het gezin steeds meer te worden weggecijferd. Toine Heijmans bezocht het Pro Family Platform, de start-up voor christenen die zich inzetten voor het behouden van het klassieke gezin. 

Een vader haalt zijn dochter op van school Beeld ANP

Het Pro Family Platform i.o. komt bijeen in een zaaltje centraal in de bijbelgordel. Ze zijn met veel. Het is een start-up voor christenen met zorgen over de teloorgang van het klassieke gezin. Ze komen overal vandaan en werken systematisch met flip-overs.

Dit is, zeg ik tegen Arnoud Proos van de SGP, het laatste bastion. ‘Er is geen bastion’, zegt Arnoud terug. ‘Als je de media moet geloven, bestaan de natuurlijke gezinnen niet meer.’

De eerste keer kwamen ze in het geheim bij elkaar, nu is de samenkomst halfopen. Protestanten en katholieken uit overwegend orthodoxe hoek en in een overwegend opgewekte stemming - over Bijbelteksten is gesteggel, maar hierover niet. Iedereen lobbyt voor van alles, niemand lobbyt voor het gezin.

Het gezin gaat naar de gallemiezen, ziehier de laatste strijders. Maar wel voorzichtig, want voor je het weet sta je te boek als reli-gekkie. ‘We proberen een twijgje te poten’, zei Jan Schippers, de directeur van het wetenschappelijk bureau van de SGP. ‘Daarna wachten we af of het kan uitgroeien tot een boom.’ Hij zei ook: ‘Wij zijn niet anti-homo of wat dan ook, wij zijn pro family.’

Bij de beraadslagingen zelf kan ik niet zijn; dit is een interessante maar ook wat wiebelige alliantie van politiek, kerk en belangengroepen, bekommerd om een genadeloos moderne buitenwacht. Wel buitelt af en toe een woord naar buiten, bijvoorbeeld als C.J. Meeuse een gebed aanheft waarvan ik ‘strijden tegen de satan’ kan verstaan.

Na afloop is er alle ruimte om te praten. De opkomst reikt van Joël Voordewind, volgens zijn twitterbio eerst ‘echtgenoot en vader’ en daarna Kamerlid namens de ChristenUnie, die onversaagd vertelt over de scheiding van zijn ouders en het belang van een stabiele liefdesrelatie voor de opvoeding, tot pastoor Michel Hagen die de teloorgang van het gezin vergelijkt met een milieuramp, tot de onwankelbare stem van Meeuse, emeritus predikant van de gereformeerde gemeenten. Als ik hem vertel ongetrouwd in het bezit te zijn van drie kinderen, zegt hij: ‘Wat!? Ik heb er negen. En negenendertig kleinkinderen met de veertigste op komst! Dat is zo’n zegen - ik ben er soms klein onder.’

En nu wordt die ‘bloem door de modder gehaald’. Egoïsme en individualisme gaan met de echte liefdestrouw aan de haal, zegt hij, aangevuurd door economie, overheid en media die in hun emancipatiestreven geen oog meer hebben voor het traditionele. Alles kleurt genderneutraal. En daar tovert hij 1 Korinthiërs 13 tevoorschijn: ‘Wie dat leest, erkent dat de liefde zichzelf niet zoekt.'

Het is inderdaad een schitterende tekst - ‘De liefde is geduldig en vol goedheid. (…) Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, alles volhardt ze’ – die prima past bij een homohuwelijk. Maar met dat laatste is Meeuse het op basis van de Schrift niet eens.

Hoe gaan ze het gezin redden?

Pastoor Hagen stelt een film voor, een nieuwe ‘inconvenient truth’. ‘Bij het milieu waren we te laat en nu begint het gezin als zand uit onze handen te glippen.’ Gerdien Lassche wil meer aandacht voor de eenverdiener. ‘Een vrouw kan eigenlijk niet meer thuisblijven’, zegt ze. Of een man, zeg ik. ‘Ja! Het gaat om liefde en stabiliteit, zodat kinderen veilig opgroeien.’

Gerdien is van de Reformatorische Oudervereniging, en trekt op met Yvonne Koopman van het Katholiek Opgroeisymposium. Yvonne: ‘Het klassieke gezin is al eeuwen en eeuwen de meest logische en bewezen vorm. Maar dat wordt niet meer gezien.’ Gerdien: ‘Waar wij tegenaan lopen is de beïnvloeding.’

Komen we op tv-dokter Corrie, die seksuele voorlichting geeft en er een mooi boek over maakte dat op het nachtkastje ligt van mijn puberzoon. Yvonne begon er een petitie tegen, Stop Dokter Corrie, omdat het seks belachelijk maakt. ‘Het gaat daar alleen om het technische verhaal’, zegt Gerdien. ‘Als het maar leuk en lekker is.’

De week van de lentekriebels – heb ik daar al van gehoord? ‘Ook zoiets.’

Ik zeg dat het me wel verstandig lijkt eerst te oefenen, voordat je een gezin begint. Daar zijn ze het niet mee eens.

Is dit geen achterhoedegevecht, vraag ik Joël Voordewind, en hij zegt: ‘Dat moet je eens de vrouwenbladen vragen.' Die schrijven zich suf over relatiesores en de gevolgen die het heeft voor de kinderen. Niet voor niets ook zijn de scheidingsboeken van Elke Geurts en Henk van Straten populair – de schrijvers gaan zelfs samen het theater in.

En die waren allebei toch best wel klassiek getrouwd.

De belangrijkste vraag waar de vergadering zich over buigt staat op een flip-over: ‘Wat is een gezin?’ Voorstel: ‘Een gezin omvat één man en/of één vrouw en één of meer kind(eren).'

Iedereen is het daarmee eens.

De volgende dag maakt SGP-Kamerlid Elbert Dijkgraaf bekend met zijn werk te stoppen, vanwege ‘steeds meer spanning’ op zijn huwelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.