Koninklijke Marine mag niet verder richting periferie verdwijnen

De ingezonden lezersbrieven van maandag 26 maart.

Brief van de Dag: Marine

Meidenvaardag bij de marine in Den Helder. Foto Arie Kievit

De recente ophef over het toegenomen personeelsverloop bij het toch al uitgedunde Korps Mariniers kan in een bredere context worden geplaatst. De weerstand van ervaren onder­officieren om overgeplaatst te worden van de centraal gelegen kazerne in Doorn (ook ten opzichte van oefengebieden) naar een nieuwe kazerne in het havengebied van Vlissingen kan niemand verrast hebben.

In de afgelopen decennia is de sterk gekrompen Koninklijke Marine steeds verder weggepoetst uit het hart van Nederland richting periferie. Voorbeelden te over: Marinekazernes Amsterdam en Hilversum opgeheven (functies naar Den Helder), Marinevliegkamp Valkenburg opgeheven (vliegtuigen verkocht), Marinierskazerne Doorn wordt gesloten, Marinierskazerne Rotterdam (in afgeslankte vorm) na grote politieke en publieke druk behouden voor Rotterdam maar hun hoofdkwartier verplaatst naar Den Helder. Ook de Admiraliteit/marinestaf is verplaatst van Den Haag naar de uithoek Den Helder.

Dit heeft uiteraard gevolgen voor de woon- en werkomgeving van marinegezinnen en dus ook op de toch al matige wervingskracht van de marine als geheel. Het aantal vacatures op vitale functies is beslist zorgwekkend. De inzet van schepen en marinierseenheden is hierdoor nu al beperkt. Het heeft ook gevolgen voor de maatschappelijke inbedding en het draagvlak voor de marine in ons land.

‘Uit het oog uit het hart’ geldt ook hier. Geen marineblauw meer op straat. Dit is natuurlijk ook gekomen door het opschorten van de dienstplicht en het verbod om buiten de vestigingsplaats een militair uniform te dragen in verband met mogelijke terroristische aanvallen.

De nieuwe minister van Defensie en de marineleiding dienen ervoor te waken dat de marine niet nog verder wordt weggepoetst uit het hart van Nederland.

G.C. Reitsma, Venlo
oud-marineofficier

Grote grazers en zeehonden

Het is misplaatst van Hugh Jansman om er van uit te gaan dat de grote grazers in de Oostvaardersplassen voor hun voortbestaan niet afhankelijk zijn van de mens. Zolang wij de dieren achter hekken plaatsen en hen ongebreideld hun gang laten gaan zijn wij mensen ook ethisch verantwoordelijk voor hun welzijn.

De vergelijking met de zeehondenpopulatie in de Waddenzee is onjuist. De zeehondjes leven in het wild en dat doen de grote grazers helaas niet.

Cor OnderwaterSmilde

Mensgebonden natuur

Heel Nederland kent alleen mensgebonden natuur, zelfs het privétuintje van Frans Vera. Dus mens, doe je plicht en verzórg je dieren.

Chris de Bont, Rhenen historisch geograaf

Hamvraag

In het artikel over kweekvlees (Sir Edmund, 24 maart) komt de hamvraag niet aan bod: Is kweekvlees wel duurzaam?

Kweekvlees wordt gemaakt met stamcellen. Die stamcellen worden gekweekt in grote fermentoren, die niet alleen nogal wat energie nodig hebben om op 37 graden te blijven, maar vooral ook hoogwaardige grondstoffen en perfect steriele omstandigheden. Allemaal voorwaarden die direct of indirect energie vreten en vervuiling opleveren.

Ikzelf verwacht veel meer van ‘vruchtvlees’: genetisch gemodificeerde planten waarvan de vruchten de samenstelling en voedingswaarde hebben van vlees (hoogwaardig eiwit, vitamine B12, ijzer, et cetera). Die kunnen vervolgens gewoon buiten in de polder worden gekweekt. Planten zijn immers veel efficiënter dan dieren inzake voedselproductie.

Martijn van der PlasLeusden

Referendum

In het Commentaar van Raoul du Pré over het referendum (Opinie, 24 maart) wordt een belangrijk nadeel niet genoemd. Mensen kunnen voor of tegen een wet stemmen, maar als je tegen bent, waar ben je dan voor? We weten wat de tegenstemmers niet willen, maar wat willen ze wel? Dit blijkt niet uit de uitslag.

Een betere vorm van het referendum is eentje waarbij je uit twee (of meer) opties kunt kiezen. Zoals in Weesp, waar inwoners de keuze hadden uit een fusie met Gooise Meren of met Amsterdam. Nu de uitslag bekend is (Amsterdam) weet de politiek wat te doen. Zo kan het dus ook!

Dimitri Reinderman, Amsterdam

Tegelende ouderen

Er moet meer groen komen in de steden anders loopt het riool over, maar ouderen hebben geen geld om hun tuin te onderhouden (U, 24 maart). Ikzelf, ook oudere, laat al het regenwater in mijn tuin en van het dak in een grindkuil lopen. Voor het riool is dat beter (dan lopen de zuiveringsinstallaties niet over met relatief schoon water) maar het is ook veel beter voor het grondwater. Dat wordt schoner, en blijft beter op peil. De bomen worden groener.

Omdat ik ook het water van de helft van het dak van de buren in de grond laat lopen, schat ik dat 150 procent van het oppervlak dient als wateropvang zonder riool.

Dus: betegel gerust je tuin, maar laat het terras aflopen of maak een gootje, zodat het water in de grond verdwijnt. Graaf zo nodig een grindkuil. Vang het regenwater van het dak op in een regenton, met een overloop naar de grindkuil.

Mijn (be)tegelwijsheid: ‘Tegel wel of tegel niet, maar hemelwater moet in de grond, niet in het riool!’

Richard V. de Mulder, Rotterdam, lid waterschapsbestuur voor 50PLUS in Rotterdam (Hoogheemraadschap Schieland en de Krimpenerwaard)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.