Opinie Brieven

Kom op Nederland, tijd om te moderniseren

De ingezonden brieven van dinsdag 18 juni. 

Spelende peuters in kinderopvang. Beeld ANP XTRA

Ik woon sinds kort in Noorwegen, en daar speel ik soms met mijn mannelijke kennissen een spelletje. Deze mannen kennen Nederland als een heel progressief land, waarschijnlijk vanwege het drank- en drugsbeleid. Dus als ik ze vraag om te raden op hoeveel betaald verlof de nieuwe vaders recht hebben in Nederland (‘Hint: het is onlangs verdubbeld!’), is hun eerste gok: een jaar.

Haha! Minder. Zes maanden? Nee, minder. Fronsend: vier maanden? Minder. Ronduit sceptisch: twee maanden? Mínder? Nu treedt verontwaardiging op. Zes weken? Vier? Twéé?

Vier dagen. (Vijf inmiddels, zie ik. Het schiet al lekker op!) Mijn kennissen staan paf. Een baby van 6-12 maanden wordt hier traditiegetrouw door papa rondgezeuld, zonder een spoor van gêne. Na dat eerste jaar mag het kind naar een van de vele, uitstekende, gratis ‘barnehager’, en zijn beide ouders weer aan het werk. De vader merkt dat hij met nieuw respect wordt behandeld: hij heeft zijn volwassenheid en verantwoordelijkheid bewezen.

Maar het gulle ouderschapsklimaat in Noorwegen zit hem ook in de kleine dingen. De moeder die zorgeloos haar kind de borst geeft in het winkelcentrum. De moeder die haar baby’tje meeneemt naar een lezing, en meerdere keren in- en uitloopt als hij onrustig wordt, zonder dat iemand zich daaraan stoort. De manager die een vergadering om kwart voor vier afkapt, omdat het tijd is om de kinderen van school te halen.

Er is niets dat de Noren doen wat wij in Nederland niet kunnen. Het vereist stoere beleidskeuzes: voor lang betaald verlof, universele kinderopvang, en behoorlijk opgeleide en betaalde verzorgers, maar je maakt mij niet wijs dat daar in Nederland geen geld voor is. Wat echt moeilijk is, is de omslag maken naar een samenleving waarin moeder, kind, én vader worden ondersteund. Zónder dat ouderwetse keurslijf van broodwinner en huisvrouw. Kom op Nederland, wanneer worden we nou eens echt modern?

Myrte Vos, Tromsø, Noorwegen

Hup Mark, je kunt het

Mark Rutte, de enige persoon in heel Nederland die verantwoordelijk is en actief invloed kan uitoefenen op de koopkracht van de gemiddelde Nederlander gaat nu anderen (‘Rutte: de ‘bazen’ zijn nu aan zet’, Ten eerste, 17 juni) verwijten dat juist zij iets moeten doen om onze koopkracht te verbeteren?

Fred Kwakman, Volendam

Bernard Haitink

Veel dank voor het wondermooie artikel over Bernard Haitink in de Volkskrant maandag door Merlijn Kerkhof.

Paul Impens, Utrecht

Feiten graag

Je kunt van studenten politicologie en filosofie, S. van der Horst en S. van der Waal (Opinie & Debat, 17 juni) blijkbaar niet verwachten dat ze enig idee hebben van historische concepten als ‘standplaatsgebondenheid’ (U, 15 juni): namelijk niet met de bril van nu naar het verleden kijken. In dit geval het Hoorn van de 17e eeuw. We zullen hun zienswijze maar ‘een mening’ noemen. Anders wordt het als het om feiten gaat: dat ‘de’ monumenten van Hoorn neergezet zouden zijn van koloniale winsten. Nu is het allang bekend, dat de handelseconomie (ook die van Hoorn) van de Republiek in de 17e eeuw voor nauwelijks 10 procent afhankelijk was van die winsten. Zeker 90 procent kwam uit de veel profijtelijker handel in vooral graan en hout met het Oostzeegebied, de ‘moedernegotie’ genaamd.

Willem van Haarlem, Amsterdam

‘Rijke ouderen’

In vervolg op het eerdere terechte commentaar (Opinie & Debat, 17 juni) op de foto ‘ouderen in sloep op de Vecht’ (Ten eerste, 15 juni) waaruit blijkt dat de ‘rijke ouderen’ in de sloep alleen meevaren, wil ik er graag op wijzen dat het een gehuurde sloep betreft, te herkennen aan naam en telefoonnummer verhuurder op de zijkant en het feit dat alle stootwillen buitenboord hangen (bij huursloepen verplicht echter een doodzonde bij particuliere vaartuigen). Iedereen kan voor een schappelijke prijs een sloep huren om te varen, ook de minder rijken. Ergerlijk en kwetsend dat wij ouderen wederom worden neergezet als rijke profiteurs.

Cathy McKell, Wijchen

Au, dat is heet

In zijn rubriek: ‘Hoe moeilijk kan het zijn’ beschrijft Jasper van Kuijk een pan met: ‘Rubber vlakken op de deksel om je duimen op te zetten tijdens het afgieten’ (Wetenschap, 15 juni). Leuk geprobeerd, maar hij gaat zijn duimen verbranden. Rubber isoleert weliswaar, maar als de pan een kwartier op het vuur staat zijn de rubber vlakken net zo heet als de pan zelf. Hij gaat dus zijn duimen verbranden.

Jan van Londen, Lochem

Huisvrouw

Briefschrijver Fons Nijpels stelt maandag dat vrouwen vanwege hun langere levensverwachting drie jaar later van AOW mogen gaan genieten. Een paar jaar geleden schreef ik ook zoiets in deze rubriek.

Een dag later werd ik fel terecht gewezen door een vrouw met emancipatoire argumenten. Want huisvrouw is een zwaar beroep. En dus mag een vrouw na levenslang huisvrouw te zijn geweest drie jaar langer genieten van de AOW.

Roelof Heyser, Almere

Gelijke monniken

Fons Nijpels schrijft dat vrouwen 3 jaar later van hun AOW zouden moeten gaan genieten dan mannen. Dat kan natuurlijk alleen maar door een man geschreven zijn. Gelijke monniken, gelijke kappen. Zullen we dan eerst maar eens beginnen met de gelijkstelling van de salariëring voor vrouwen aan die van mannen?

Yvonne van Elten, Hengelo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden