Sander Donkersin 150 woorden

‘Kom binnen’, zei de man. ‘Je moet me wél een hand geven, want ik ben hartstikke rechts’

Op de Rotterdamse Maaskade belde ik aan bij een onbekende. ‘Goeiemiddag’, zei ik. ‘Mijn oudtante is hier geboren en ik zou graag…’ Daar zwaaide de deur al open. ‘Kom binnen joh. Je moet me wél een hand geven, want ik ben hartstikke rechts en die Rutte kan me m’n rug op.’ Ik kreeg koffie en een uitgebreide rondleiding door het huis, waar de afgelopen eeuw nauwelijks iets aan veranderd leek. Mocht ik foto’s maken? ‘Túúrlijk joh!’

Later zat ik in Hillegersberg met de huidige bewoonster van het huis waar Tante Jo tijdens de oorlog woonde, in een kledingkast op de muur te kloppen, speurend naar de schuilplaats die zij daar had uitgezaagd voor haar Joodse zwager. Beetje vreemd, zo tussen andermans kleren? ‘Ah joh, geeft niks!’

Zoveel onbevangen bereidwilligheid, twee keer op rij. Dat dit vermoedelijk niet helemaal los te zien is van mijn huidskleur is een gedachte die drie weken geleden niet zomaar in mij zou zijn opgekomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden