column loes reijmer

Kinderopvang Hestia kreeg duizenden boze reacties en is toch blij. Verfrissend

Loes Reijmer werpt in deze rubriek een blik op onlinecultuur.

‘Als dit mijn kinderen waren’, schreef een jonge vrouw op Facebook, ‘dan had ik jullie allemaal levend verbrand.’

‘Hoera! Verse sneeuw! Nu kunnen de kinderen sneeuwtrappelen’, plaatst kinderdagverblijf Hestia op Facebook. Beeld Hestia Kinderopvang - Facebook

De dag was nog zo mooi begonnen. Het was eind januari en er lag verse sneeuw, krakend en wit. Bij kinderdagverblijf Hestia in Amsterdam gaan ze dan sneeuwtrappelen. Hup, de peuters naar buiten, de blote voetjes tien tellen in de sneeuw, en dan snel weer naar binnen voor het middagslaapje. De opvangorganisatie is ervan overtuigd dat ze er beter door slapen, maar de kinderen zelf vinden het natuurlijk gewoon leuk. Een jongetje rent die dag steeds weer terug naar de sneeuw als de medewerkers zich omdraaien.

‘Hoera! Verse sneeuw! Nu kunnen de kinderen sneeuwtrappelen’, plaatst Hestia die middag op Facebook. Bij het bericht staan foto’s van peuters met een dikke jas of trui, maar wel vaak met blote beentjes. De kinderen zijn onherkenbaar gefotografeerd. Zo doen ze het altijd als er sneeuw ligt, al jaren. Die foto’s krijgen dan ongeveer vijf likes.

Deze keer gaat het anders. Het bericht wordt opgepikt en al snel stromen duizenden woeste reacties binnen. ‘Deze opvang moet worden gesloten’, klinkt het. ‘Kindermishandeling!’, vinden velen. Er wordt dreigend gereageerd op een medewerker die de praktijk verdedigt onder de foto’s, mensen laken het plaatsen van blote peuterbeentjes op Facebook, want dat zou pedofielen aantrekken. Anderen laten negatieve recensies achter, waardoor de beoordeling al snel zakt naar 1-ster. De eindstand: ongeveer 14 duizend reacties, artikelen in De Telegraaf, het Algemeen Dagblad en op de site van RTL Nieuws.

Nu de storm is gaan liggen, bel ik Hestia op. Jullie zijn vast geschrokken, zeg ik. Het zal je maar overkomen. En dat in een sector die met argusogen wordt gevolgd, waar reputatie alles is omdat ouders hun kostbaarste bezit er ’s ochtends afleveren. Directeur Ileen Purperhart hoort mijn empathische geneuzel aan en zegt dan: ‘Nee hoor, ik was er juist heel blij mee.’

Mensen die in een socialemediastorm terechtkomen ondervinden daar vaak last van. De massale, ongerichte haat kan vernietigend gericht voelen. Natuurlijk, er zijn er ook die er nuchter onder blijven, hooguit een beetje chagrijnig. Maar er blij mee zijn? Verfrissend.

Ik ga langs bij Hestia, omdat uit het optimisme van Purperhart misschien lessen te trekken zijn. Bij deze kinderopvang loopt een medewerker in zilveren yogapants en worden termen als ‘een holistische benadering’ zonder omhaal gebruikt. De nadruk ligt op kunst, cultuur en natuur, als het even kan in combinatie. In een promotievideo zitten kinderen buiten onder een afdakje te schilderen . ‘En de vaccinatiegraad?’, informeer ik voorzichtig. Alle kinderen zijn ingeënt, zegt Purperhart. De sfeer is alternatief, maar niet antroposofisch.

Ze lachen om ‘die hype’. ‘Mensen schreven dat ik in de Bijlmer thuishoorde’, zegt de directeur, die van Surinaamse komaf is. ‘Als ik het pand verlaat, roep ik nu: dag, ik ga weer naar de Bijlmer’. Oké, haar medewerkers schrokken wel even, maar de lucht klaarde toen ze zagen dat zij alleen maar ‘excited’ was. Ze krijgt ook veel lieve berichten, van ouders en onbekenden uit het land. ‘Wat erg’, schrijven die. Dan gaat Purperhart weer door de reacties scrollen om te zien wat er precies zo erg is. Maar ze ziet het niet.

Dat zit zo. Als het misgaat op sociale media, dan komt dat veelal door een verandering van context. Een bericht wordt uit zijn vertrouwde omgeving gerukt en krijgt zo een breder publiek, van mensen die er met andere ogen naar kijken. Dat kan intimiderend zijn, maar hier benadrukten die duizenden boze reacties precies wat de directeur zelf graag benadrukt ziet: haar opvang is niet voor de massa, ‘niet voor narrowminded mensen’. Van ouders kreeg ze geen klachten, natuurlijk niet, want die kiezen bewust voor deze organisatie. In die zin was het eigenlijk alleen maar goede pr. Er meldden zich al meerdere geïnteresseerden voor een rondleiding.

‘Dit is geen normale opvang’, schreef een boze vrouw bij haar 1-sterrenrecensie. Een betere aanbeveling kan Purperhart zich niet wensen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden