Kinderen die zeggen dat pistolen niet op scholen horen zijn niet slim en nobel, maar goed opgevoed

Naomi Wadler hield een prachtige toespraak. Tienduizenden antiwapen­demonstranten in Washington DC en miljoenen televisiekijkers over de hele wereld hoorden haar korte, elegante betoog over zwarte meisjes die omkomen door wapengeweld. Die zijn er namelijk ook, maar ze halen minder vaak de voorpagina’s dan witte kinderen, aldus Wadler. Terwijl die zwarte meisjes natuurlijk net zo goed ‘stralende, mooie meisjes, vol potentie’ waren. Misschien leuk om erbij te vertellen: Naomi Wadler is pas elf.

De reacties op haar toespraak waren lyrisch, van The Washington Post tot de BBC. Ze wordt geprezen als het meisje dat Amerika inspireert. Op sociale media regent het ‘Naomi for president’ en andere superlatieven over het kind dat ‘pas elf jaar oud is en toch slimmer dan wij allemaal’. En ze was niet de enige: er waren meer kinderen met goede toespraken over vuurwapengeweld, zo veel zelfs dat onze eigen correspondent Michael Persson (Buitenland, 26 maart) verzuchtte: ‘Het blijft wonderlijk hoe volwassen deze kinderen spreken, of nee, ze spreken beter dan volwassenen.’

Toch heeft het iets ongemakkelijks: kleine kinderen met slim geformuleerde meningen die letterlijk en figuurlijk op de schouders worden gehesen alsof ze allerlei geniale inzichten verspreiden. Dat doen ze namelijk niet. Ook niet als ze gelijk hebben. Zelfs als ze hun geestige protestbordje helemaal zelf in elkaar hebben geknutseld – meestal niet, gok ik – is hun mening over vuurwapens niet een knap gevonden oplossing, lekker out of the box of zo, maar een emotionele simplificatie van een ingewikkeld debat.

‘Wij willen niet worden doodgeschoten’ – goh.

De reden waarom volwassenen zo genieten van kinderen die zich uitspreken, is dat ze hun eigen mening erin weerspiegeld zien op een manier die totaal onverdacht is. Kinderen zijn puur en onbedorven, dus als zij iets vinden, dan moet die mening wel heel mooi en zuiver zijn. Alsof je ergens leest dat microben ook het meest van Bach blijken te houden, en dan denkt: nou, toch aardig, dan is mijn smaak dus niet bepaald willekeurig.

Kinderen worden gebruikt als nobele wilden, en net als bij andere minderheden, wordt bij kinderen de denkfout gemaakt dat een paar charismatische voorvechters de hele groep vertegenwoordigen. Dat we hier ‘de’ stem van ‘de’ jeugd hebben gezien. Terwijl er natuurlijk best kinderen zijn met een andere mening. Er zijn bijvoorbeeld ook kinderen vóór pistolen. Het verschil is alleen: als die in beeld komen, denk je me­teen: ach wat zielig, die zullen wel geïndoctrineerd zijn.

Maar dat geldt natuurlijk ook voor de ‘slimme’ kinderen, met de góéde mening. Alles wat ze weten, hebben ze nu eenmaal gehoord. En ja, vaak van hun ouders. Kinderen die roepen dat God een hekel heeft aan homo’s, zijn niet zozeer dom of slecht, maar onderwezen door sukkels. Kinderen die zeggen dat pistolen niet op scholen horen en dat geestelijke patiënten ondanks het Tweede Amendement niet zomaar een vuurwapen moeten kunnen kopen bij de Walmart, zijn niet slim en nobel, maar goed opgevoed.

Vlnr Edna Chavez, Zion Kelly, Jennifer Hudson, Emma Gonzalez en Naomi Wadler op het podium bij de demonstratie 'March For Our Lives' in Washington. Foto Getty Images for March For Our Lives

De pijnlijke vraag is natuurlijk of dat voor volwassenen niet ook geldt. Of er echt, op magische wijze, iets verandert als je achttien wordt, zoals wij graag pretenderen. Ik vrees van niet. De meeste dingen die ik denk te weten heb ik ook niet zelf bedacht, maar ergens gehoord of gelezen. Net als een kind dus, alleen wat meer. De invloed van mijn ouders is wat minder sinds ik uit huis ben, maar dat is het wel zo’n beetje.

Teun van de Keuken (Economie, 26 maart) pleit voor overheidstoezicht op vlogs, omdat YouTube-sterren stiekem reclame maken voor dure spulletjes of hysterisch fitnessen, waardoor kinderen, beïnvloedbaar als ze zijn, dat ook willen. Ik snap de behoefte om de jeugd te beschermen tegen de keiharde commercie, maar moeten ze er niet juist maar alvast aan wennen? Zodat ze er later beter tegen bestand zijn?

Want de laatste weken zagen we hoe een campagnebedrijf data van Facebook heeft misbruikt om precies de juiste mensen precies de juiste propaganda voor te schotelen, waardoor ze massaal op Trump of voor de Brexit zouden hebben gestemd – weerloos en beïnvloedbaar als ze zijn. Want kinderen zijn dom, maar volwassenen ook.

Jonathan van het Reve is schrijver.

Meer over