Ingezonden brieven

Kerncentrale in Groningen is een affront

Betogers tegen het aardgasbeleid omringen premier Rutte  in Groningen. Beeld ANP
Betogers tegen het aardgasbeleid omringen premier Rutte in Groningen.Beeld ANP

Brief van de dag

Beste meneer Rutte,

Ik moet toegeven dat het woord ‘beste’ maar met moeite uit mijn pen komt. Want ik ben verschrikkelijk boos. Ik ben boos omdat u met zoveel gemak voorstelt om een kerncentrale in Groningen neer te zetten. In aardbevingsgebied nota bene. Al jarenlang negeert u de onveilige situatie waarin de Groningers verkeren. Al jarenlang wachten Groningers op versterking van hun huizen. Een kernenergiecentrale in aardbevingsgebied zorgt voor nog meer risico’s. Was u dat vergeten toen u het voorstel deed? Of kan het u echt niets schelen?

Wat extra pijn deed, was de zin dat Groningen toch de ambitie had om energieprovincie te worden. Een ambitie die u rechtstreeks heeft gehaald uit de beleidsstukken van instituten zoals de New Energy Coalition, die de NAM en Gasunie als partners heeft. Een zin die ook nog eens oneigenlijk gebruikt wordt, want kernenergie is een energie die we in Groningen niet willen. Zelfs uw eigen VVD-gedeputeerde wil die niet. Zowel het oneigenlijk gebruiken van een groene energieambitie als ook het citeren van lobbyisten is een premier onwaardig. Het toont aan dat u uw oor laat hangen naar de industrie en geen flauw benul heeft wat er leeft onder uw bevolking.

Mogelijk bent u geneigd om uw excuses aan te bieden. Maar dat kennen we van u. Er verandert daardoor niets. Een excuus maakt de huizen niet veiliger. U bent niet meer geloofwaardig. Het wordt tijd dat u opstapt.

Fenna Feenstra, Paul Kusters, Groningen

Kwaaiige types

Drie keer heb ik de opiniebijdrage gelezen van Wilma de Rek. Het stond er echt: ‘Commotie die zich afspeelt in een wereld waarachter een klein groepje kwaaiige types elkaar zit op te stoken.’ Om vervolgens Janice Deul neer te zetten als ‘mode-activiste’ en het onderwerp weg te zetten als geneuzel in de marge. Dan heb je het écht niet begrepen.

Wat een diepe belediging voor al die mensen, van welke kleur of geaardheid ook, die iedere dag weer proberen het moeilijke gesprek over diversiteit en inclusie naar een hoger niveau te brengen. Het relaas van notabene de Chef Boeken van de Volkskrant bracht me terug bij de Zwarte Pietendiscussie van een aantal jaren geleden. Ook toen werd een klein groepje weggezet als ‘klein groepje kwaaiige types’.

Fijn dat de reactie van Marieke Lucas Rijneveld op de discussie eerlijk, respectvol en inclusief is.

Bianca Maasdamme, Leiden

Leek

Sheila Sitalsing schrijft in haar column over het geschutter/gesputter van Mark Rutte naar aanleiding van de vragen die hij kreeg voorgeschoteld door Kristie Rongen, slachtoffer in de Toeslagenaffaire. Is het niet beschamend dat een ‘leek’ dit voor elkaar moet krijgen in plaats van door de wol geverfde journalisten die vaak het lef niet hebben om door te vragen?

Hans Noppert, Borne

Eindverantwoordelijke

De functie van eindverantwoordelijke blijft ook voor Sheila Sitalsing een bron van misverstanden. In theorie is de eindverantwoordelijke degene die men als eerste verantwoordelijk kan stellen voor de fouten die onder zijn leiding worden gemaakt.

In de praktijk is de eindverantwoordelijke echter vaak (letterlijk én figuurlijk) de laatste die deze verantwoordelijkheid neemt.

Boudewijn Otten, Groningen

Tegenslagen

Brievenschrijver Hans Willemse is trots op zijn zoons van 20 en 23 jaar die volgens hem zijn geslaagd voor de cursus omgaan met tegenslagen veroorzaakt door het coronabeleid. Zijn generatie kan dat zeker niet zeggen, want die schuift alles door naar de jongere generatie.

Zijn zoons zullen hun diploma omgaan met tegenslagen de komende tientallen jaren nog vaker nodig hebben dan Hans Willemse lief is.

Ronny van de Water, Amsterdam

Genocide

‘Alle genocides zijn gelijk maar sommige genocides zijn gelijker dan andere’, schrijft Rob Vreeken zeer kritisch over het gedrag van Denk. Vreemd is echter ook dat de volkerenmoord op de indianen bij de verovering van het gehele Amerikaanse continent door de Tweede Kamer nog steeds niet veroordeeld is als genocide door de regering van de Verenigde Staten.

Had ook een mooi initiatief kunnen zijn van D66, zo vlak voor de verkiezingen. Maar deze globalistische partij heeft vast evenveel vriendjes in de Verenigde Staten als Kamerlid Tunahan Kuzu van Denk in Turkije.

Inderdaad, niet alle genociden zijn gelijk, en sommige mogen helemaal niet besproken worden.

Peter van den Hoogen, Ravenstein

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden