Lezersbrieven Vrijdag 10 januari

Kennis is overdraagbaar, ervaring niet

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 10 januari

Ouderen dagje uit in Den Haag. Beeld Raymond rutting

Brief van de dag

Eén aspect in het stuk over flexibeler pensioen komt niet duidelijk naar voren: het belang dat oude werknemers voor de maatschappij kunnen hebben. Het stuk is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van de pensionado’s en benadrukt dat het zo zielig is dat hij/zij zich na pensionering verveeld en nutteloos voelt. Ik zou zeggen dat er genoeg vrijwilligerswerk voorhanden is. Ook verlies van identiteit, zoals een rechter in het stuk benoemt, lijkt mij geen sterk argument. 

Als emeritus behoud je ook je identiteit. In mijn ogen is het acute verlies van kennis en ervaring wel een groot probleem. Kennisoverdracht wordt door slimme werkgevers soms nog geregeld, maar ervaring is niet overdraagbaar. En dat geldt voor veel beroepen: artsen, rechters, onderwijzers, museumcuratoren..., noem maar op. Beslissingen die oudere professionals nemen, zijn vaak meer gewogen en sterk gekleurd door lang opgebouwde ervaring. Acuut verlies van die ervaring is een enorme aderlating voor de kwaliteit en continuïteit van een organisatie. Een overgang, na de pensioenleeftijd, naar een tijdelijke verbondenheid met de organisatie in de vorm van een onbetaalde consultancy, zou daarom een goede optie zijn.

Jim Reekersemeritus hoogleraar, Amstelveen

Boomer

Sander van Walsum fulmineert in de krant van 4 januari tegen de boomers. Ik voel mij aangesproken, omdat ik in 1950 ben geboren. Hij lanceert een indrukwekkende lijst van aanklachten. Ik verwacht dus een dezer dagen een dagvaarding.

Ik hoef geen advocaat, want ik verklaar mij op alle punten schuldig. Ik heb bijgedragen aan een totaal verziekte maatschappij. Een ellenlang juridisch proces, waarin ik slechts nodeloos financieel parasiteer op de maatschappij, is overbodig. Uitspraak kan direct op dezelfde dag, ja op hetzelfde uur. Ik verheug mij erop tot de schaarse Nederlanders te behoren die hun misdaden meteen toegeven en die er niet eindeloos op los liegen.

Frans Claessen, Ede

Ongedeerd

Bij een aanrijding tussen een NS-bus en een bakfiets is een vrouw om het leven gekomen. Het kind in de bakfiets bleef volgens het artikel ongedeerd. Enkele weken geleden werd een man doodgeschoten in zijn auto, er zat een kind op de achterbank. Ook dit kind was volgens de krant ongedeerd. Ik probeer mij voor te stellen hoe dat gaat als je ’s avonds een kindje naar bed brengt en probeert te troosten. Zeg je dan: geen schrammetje te zien, gelukkig ongedeerd, morgen gezond weer op. Ben je zonder lichamelijk letsel ongedeerd?

Hettie van Wijk van Wijngaarden, Harmelen

Paus als anticonceptie

Prikkelend nieuws: in de maanden na de aanwezigheid van de paus in verschillende Italiaanse regio’s zijn 10 tot 20 procent minder abortussen uitgevoerd.

Het verbaasde de onderzoekers en de economen wel dat het geboortecijfer in diezelfde periode niet steeg. Zij concluderen dat de mensen dus minder (onbeschermde) seks moeten hebben gehad. Is het een ideetje om het geboortecijfer niet ‘in diezelfde periode’ te meten, maar 9 maanden daarna?

Geesje Tomassen, Voorburg

Engels in Twente

Paulien Cornelisse schrijft in haar column ‘Of Twente’ dat de universiteit Twente Engels nu als voertaal heeft.

De buitenlandse studenten op de Universiteit Twente noemen het Engels in deze streek Twengels.

Bennie Waanders, Enschede

Engels in Twente (2)

Doordat de Universiteit van Twente (University of Twente) per 1 januari het Engels als officiële taal invoerde, wordt in die regio een al bestaande lijn doorgetrokken. In Twente is de eigen ‘Twentse taal’ ook al afgeschaft.

Een grappige bijkomstigheid is dat in het huidige Engels zo’n 40 procent van de woorden van Saksische (dus ook Twentse) oorsprong zijn. Die woorden komen als het ware weer thuis.

Gerhard Elferink, Rhenen

Ongelijke kansen

Rob Jetten en Jan Paternotte, voormannen bij D66, vinden dat het met de integratie in Nederland uitstekend gaat. Zo lezen we in de oudejaarsdageditie van deze krant.

Zij vertellen niet dat met de huidige integratie de discriminatie niet stopt. Als kleine jongen werd ik stevig gepest op school, want ik was een ‘nerd’ met een raar petje op vanwege een hardnekkige oorontsteking.

Om het pesten te voorkomen deed ik mijn uiterste best om te integreren. Door niet op te vallen en met de pesters ‘mee te lopen’ bijvoorbeeld. Helaas, zonder succes, ze zagen me niet als een gelijke. Het niet erkend worden als ‘gelijke’ geldt voor veel mensen die ‘anders zijn’. Integreren is voor degene die wordt gediscrimineerd een noodgreep om discriminatie te ontlopen. Bij een goede integratie hoort dat we ‘anders zijn’ waarderen. Alleen die acceptatie stopt discriminatie.

Volgens Jetten en Paternotte laten ‘statistieken zien dat het met de integratie beter gaat en houdt de politiek zich hiervoor blind’. Eerder zijn zij zelf blind voor de ongelijke kansen in de huidige integratie. Discriminatie kunnen we alleen stoppen als politici gaan inzien dat de integratie pas is geslaagd als deze niet langer meer gepaard gaat met discriminatie.

Gert Dijkstra, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden