lezersbrieven donderdag 13 december

Kan een goedbetaalde cliniclown echt beter grappen maken dan verpleegkundigen?

CliniClowns op reis naar een ziekenhuis in Den Haag. Beeld ANP

In de column van Marjon Bolwijn (O&D, 12 december) schrijft ze dat in het ziekenhuis op het prikbord A4’tjes hangen met vakbondstaal: de salarissen van cliniclowns (2.800 euro) en verpleegkundigen (2.000 euro). Dat (kinder-)verpleegkundigen moeite hebben met de cliniclowns (en hun mooie salaris) is geen kritiek op de clowns.

Maar de verpleegkundigen die de kinderen vervelende en pijnlijke handelingen moeten laten ondergaan, zouden ook wel wat tijd willen hebben om grapjes te maken, liedjes te zingen en anderszins lief voor de kinderen te zijn. Daarom kies je voor dat vak, omdat je van kinderen houdt, ook als ze ziek zijn. Nu stromen de cliniclowns ook de afdelingen voor volwassenen binnen. Wat betekent dat voor de verpleegkundigen daar? Mogen die ook niet meer praten, zingen en grapjes maken met de bewoners en patiënten? Kan een goedbetaalde cliniclown dat beter? Dat verpleegkundigen daar geen tijd voor hebben, is een reden om het personeelstekort aan te pakken, niet door een paar roodneuzen aan te stellen.

Ad Beckeringh, docent verpleegkunde, Rotterdam

Arts als coach? Nou nee

De Nederlandse arts schrijft gedurende het terminale ziekbed te veel medicatie voor of schrapt juist te weinig. Ook besluit hij geregeld tot nutteloze diagnostiek, aldus onderzoeker Eric Geijteman (Ten eerste, 12 december). De voorzitter van de artsenfederatie KNMG, René Héman, onderkent het probleem en stelt voor om de arts voor de terminale fase om te vormen tot coach. Hoe ziet hij dat voor zich? Een coach heeft geen patiënten, maar cliënten of coachees: personen die training krijgen van een coach. 

De terminale cliënt moet dan ook btw gaan betalen, want van geneeskunde of gezondheidszorg is geen sprake meer. Medische en tuchtrechtelijke aansprakelijkheid zijn van de baan in de wereld van coach en klant. En daar wringt de schoen: het klachtrecht in de gezondheidszorg is in 2016 juist laagdrempeliger geworden. Iedereen kan de arts en de instelling aanklagen voor alles wat je maar kan bedenken. Schadevergoedingen tot 25 duizend euro kunnen worden toegekend zonder tussenkomst van de rechter. De arts dient zich meer en meer aan iedereen en alles te verantwoorden.

Laten we daarnaast niet vergeten dat OM-baas Rinus Otte een nieuwe hobby heeft opgevat om artsen strafrechtelijk te gaan vervolgen. Zowel in de eindfase als daarna kunnen naasten maar ook verre vrienden klagen en daar heeft de arts niet genoeg tijd voor. En waarschijnlijk ook weinig trek in. Daar verandert een herziening van de geneeskundestudie niets aan.’

Valentijn Holländer, psychiater, Amsterdam

In ziekenhuis sterven

Nog altijd sterft een te hoog percentage mensen in het ziekenhuis, terwijl niemand dat wil. Dat komt mede doordat er te lang wordt door behandeld’, zegt de directeur van de Patiëntenfederatie in reactie op het nieuws dat artsen te lang doorbehandelen (Ten eerste, 12 december). Mijn stervende moeder heeft haar laatste fase echter juist graag in het ziekenhuis willen doorbrengen. Ze lag thuis onder een dekentje, opgesloten in een lichaam vol reuma en een longontsteking. In het ziekenhuis aangekomen, vroeg zij direct om pijnmedicatie. Ik zie nog steeds de opluchting in haar ogen toen ze van de arts aan de morfinepomp mocht. Ik denk dat sommige patiënten juist wel graag hun laatste fase in het ziekenhuis willen doorbrengen. Maar als je zelf gezond bent en niet wil sterven, is dit moeilijk voor te stellen.

Kees de Jong, Utrecht

De keuze is reuze

Wil je als sanitairbedrijf op pagina 2 van de Volkskrant kunnen adverteren, dan moet je menig reetje van een wc’tje voorzien. Dankzij Sloganverkiezing.nl verkrijgt Aarts Sanitair Service (‘Voor ieder reetje een Aarts W.C’tje’) atis landelijke publiciteit, net als Solmar Tours, fietsenmaker Harrie en de electriciteet van Theo en Peet (‘Theo en Peet, voor al uw electriciteet’). Zo zijn de slechtste slogans uiteindelijk de beste.

Marcel Verspeek, Rotterdam

Romantisch

Geweldig hoor, die romantische kijk op graffiti op het openbaar vervoer (Uitgelicht, 12 december), maar het was toch goed geweest ook de andere kant even te belichten, namelijk de moeite die ov-bedrijven moeten doen om hun spullen in redelijk schone staat te houden, er zijn namelijk maar weinig mensen die het fijn vinden in een ondergespoten trein/tram/bus te zitten. De kosten hiervoor worden doorberekend in de kaartjes.

Dik Smolders, Tilburg

Sterkte Erdal

Ik volg Erdal Balci als columnist al tijden en wordt vrijwel altijd geraakt door zijn wijze woorden. Zo ook door de bijdrage over het wachten op nieuw leven voor Deniz (O&D, 11 december). Ik wens de familie en vooral ook zijn dochter heel veel sterkte. 

M. Smulders, Zoetermeer

Kriebels

Als ondernemer krijg ik altijd de kriebels van verhalen over ‘kwetsbare zzp’ers’ (Ten eerste, 12 december). Om de haverklap moeten ze uit de put worden geholpen, hun risico’s worden afgedekt, hun pensioenen opgebouwd, of moeten ze worden gewaarschuwd tegen malafide telefoon- en deurverkopers en nu weer tegen dure leningen. Zelfs mensen die gedwongen zzp’er zijn moeten toch in staat worden geacht om zelf rationeel na te denken, ook in noodsituaties. Dat is nu net de uitdaging van het runnen van een eigen onderneming. Net als stoppen trouwens. ieder geval zie ik voor de overheid ook hier geen enkele reden om in te grijpen.

Jaap van Velzen, Vlissingen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.