Opinie Commentaar

Kabinet doet een te kleine handreiking naar adoptiekinderen die willen weten waar hun eerste wieg stond

Het kabinet moet ruimhartiger assisteren bij de zoektocht van geadopteerde kinderen naar hun wortels.

Sander Dekker, minister voor Rechtsbescherming, is vooralsnog niet enthousiast over de oproep vanuit de oppositie om meer hulp te bieden aan geadopteerden. Beeld ANP

Het recht om te weten waar je vandaan komt is een belangrijke leidraad in de Nederlandse politiek. Donorkinderen, bijvoorbeeld, kregen daarom de afgelopen jaren steeds meer waarborgen om desgewenst te kunnen achterhalen waar hun biologische wortels liggen.

Nogal wat adoptiekinderen die in de jaren zeventig en tachtig uit landen als Colombia en Indonesië naar Nederland kwamen, kampen ook met die vraag. Zij kwamen met toestemming van de Nederlandse overheid maar niettemin onder andere zorgvuldigheidseisen dan we nu wenselijk zouden vinden. Adoptie was in de eerste plaats een privéaangelegenheid. Hoewel al begin jaren tachtig verhalen naar buiten kwamen over kinderroof en adopties zonder toestemming van de moeder, duurde het tot 1989 voordat Nederland stringenter toezicht ging houden.

De duizenden volwassen adoptiekinderen die nu meer willen weten over hun afkomst, ondervinden de gevolgen. Dossiers in landen als Colombia blijken vaak onvolledig, zoek of zelfs verwisseld. De voortschrijdende techniek biedt enige hoop – internationale dna-databanken als Family Tree leveren nieuwe zoekmogelijkheden – maar de weg naar hereniging blijft vaak lang en hobbelig, ook omdat de ouders vaak het geld en de kennis niet hebben om het benodigde dna-onderzoek te laten uitvoeren.

Die situatie leidde onlangs tot een oproep van PVV, GroenLinks, SP, PvdA, 50Plus, PvdD, Denk en SGP aan het kabinet om hulp te bieden aan de organisaties die geadopteerden ondersteunen bij de zoektocht. Maar het kabinet is vooralsnog niet enthousiast en verwijst naar de herkomstlanden: het is in de eerste plaats hun verantwoordelijkheid, vindt minister Dekker. Verder dan het bieden van gratis inzage in de Nederlandse dossiers wil hij niet gaan.

Dat is een te kleine handreiking, aangezien nou juist die dossiers vaak niet kloppen. Mensen met de gerechtvaardigde wens om te weten waar hun eerste wieg stond, blijven zo aangewezen op dure, tijdrovende procedures. De overheid, die het in vorige decennia allemaal heeft laten gebeuren, zou hier toeschietelijker mogen zijn. Al is het maar omdat het om een relatief geringe groep mensen gaat. Kleine bedragen kunnen in dit geval veel betekenen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.