Julian Assange

WikiLeaks heeft ons de afgelopen tijd beziggehouden, Julian Assange is inmiddels gearresteerd en zit in een Britse gevangenis. Ik zag Zweden altijd als een beleefd land en kende de Zweden als fatsoenlijke mensen, een land dat nooit iets met duistere Amerikaanse CIA en FBI toestanden te maken zou willen hebben.
Maar de bedenkelijke vermeende affaire van de twee Zweedse vrouwen met Julian Assange heeft mijn onbevlekte denkbeeld over Zweden bevuild.
Al met al is Zweden in een klap van een koud, ver, nuchter land veranderd in een land met riskante vrouwen en een rechtbank die de schijn van partijdigheid wekt.
Het is van mondiaal belang dat Stockholm nu even pas op de plaats maakt en Assange niet een dezer dagen, waarop hij het mikpunt van Amerikaanse haat is, wil voorgeleiden.
Het zou van klasse getuigen als Zweden Assange tijdens de kerstdagen vrij laat om naar huis te gaan. Dat zou je kunnen interpreteren als een gepaste juridische reactie op een foute daad van een man die een grote digitale stap voor de gerechtigheid heeft gezet.
Julian Assange heeft iets merkwaardigs gedaan.
Hij heeft de aanval op Irak gewraakt.
De aanval op Afghanistan gewraakt.
Zijn daad is een harde veroordeling van Guantánamo Bay.
Na zijn enorme aanval op het Amerikaanse digitale geheugen blijkt het voor de mens bijna niet meer mogelijk om zijn herinneringen weg te stoppen.
Een van de belangrijkste karakteristieken van de mens is het dat hij de dingen vergeet. Je doet dit, je schrijft dat, je vertelt iets, je stuurt een berichtje en je vergeet na een tijdje bijna alles. Maar de moderne immense digitale hersenen zeggen nu het volgende: ‘Alles is bewaard gebleven. Alles wat je vergeten bent, ligt hier bij ons.’
En als al die gegevens van de FBI, CIA en het Witte Huis op straat kunnen komen te liggen, als al die leugens, roddels en complotten van wereldleiders kunnen worden gelekt, wie zijn wij dan met onze kleine eenmans-pc’s?
We hebben het nog niet opgemerkt, maar sinds vorige week zijn we allemaal met automatische zelfcensuur begonnen. Zonder dat we erbij stilstaan, denken we even na voordat we op de ‘send’ button in onze mail klikken.
Instinctief heeft de mens de behoefte om narigheid weg te stoppen, op die manier creëert hij ruimte voor het leven waar hoop begint te schitteren.
De nieuwe lelijke berichten over het dictatoriale gedrag van Shell in Nigeria zullen geen enkele invloed op de dikke krokodillenhuid van Shell hebben. Wij kunnen ook niets veranderen, wegstoppen is de remedie. Wat Julian Assange heeft gedaan, is heldhaftig, maar we zullen het allemaal geleidelijk benauwd krijgen van zo veel informatie.
Waarschijnlijk zullen we nog een weekje bezig zijn met WikiLeaks, daarna zullen we het verruilen voor de kerstviering, we hebben behoefte aan licht. De mens was bijzonder, de mens is bijzonder en is fascinerender dan ooit. Hoogstwaarschijnlijk zijn we met onszelf op deze planeet alleen achtergelaten in het wonderlijke heelal. We mogen alles doen en alles wegstoppen en vergeten wat we ook willen.
Dat is de enige troost voor onze grote bijzondere magische eenzaamheid.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden