OpinieBetrokkenheid jongeren

Jongeren over te stille studenten en hoe de VN een voorbeeld voor het kabinet kan zijn

Het kabinet kan bij het betrekken van jongeren een voorbeeld nemen aan de VN, schrijft Eva Koffeman. Haar generatie is als geen ander voorbereid op de anderhalvemetersamenleving, schrijft Inger-Lise Schuffel.

Premier Rutte ontvangt begin juni jongerenorganisaties op het Catshuis om te praten over hoe Nederland er de komende periode uit moet zien. Beeld ANP

Geen tijd te verliezen, een wereld te winnen

Het komt niet vaak voor dat een minister-president oproept tot revolutie of verandering van onderaf, maar tijdens de coronacrisis was het toch het geval. Geen oproep om het Catshuis of het Binnenhof te bestormen, de premier dacht aan het in de weg zitten van het schoolhoofd, het veranderen van het buurthuis of de sportschool. Een oefening in droogzwemmen.

De besluitvorming van het kabinet ziet er niet uit alsof de crisis als keerpunt gezien wordt. Terwijl we een enorm voorschot nemen op de toekomst van generatie Y, de millennials. Wij moeten opdraaien voor de schuldenberg die op dit moment ontstaat. Wij zitten straks opgezadeld met een studieschuld, met een woningmarkt die op slot zit, met een torenhoge staatsschuld en een wankel monetair stelsel.

De coronacrisis is nog beperkt te noemen vergeleken met de gevolgen van de klimaatcrisis. Terwijl politici bezig zijn met rekenmodellen over stikstofneerslag, waarschuwt de VN dat ecosystemen imploderen waardoor meer dan een miljoen plant- en diersoorten met uitsterven zijn bedreigd. Niet alleen ver van ons bed, zoals de Afrikaanse olifant, maar ook onder onze ogen. Ik ben getuige van het uitsterven van soorten als het vliegend hert en ik zal de grutto niet meer aan m’n kleinkinderen kunnen laten zien wanneer de verdwijning van de soort in het huidige tempo doorgaat.

Als het de premier ernst is met zijn bewering dat er een revolutie nodig is, betrekt hij jongeren actief bij de vormgeving van het post-coronatijdperk. Niet alleen op het gebied van economie, maar vooral ook bij de redding van de ecologie en bij duurzame oplossingen voor de voedselvoorziening. Nederland zal dit jaar voor het eerst een VN jongerenvertegenwoordiger krijgen op het gebied van biodiversiteit en voedsel.

Het zou het Nederlandse kabinet sieren wanneer ze de toekomst van onze jongeren niet alleen in woorden, maar vooral ook in daden serieus gaat nemen. Het kabinet kan een voorbeeld nemen aan de VN. Er is geen tijd te verliezen en een wereld te winnen.

Eva Koffeman, NJR jongerenvertegenwoordiger bij de VN

Te veel studenten houden zich stil; neem de touwtjes in handen

Sinds het fysieke onderwijs begin maart is stopgezet en werd vervangen door online werkgroepen, hoorcolleges en tentamens, klagen veel studenten in de media steen en been. Ze vinden dat er te weinig aandacht voor hen is en noemen zichzelf een ‘verloren generatie’. Hoorcolleges worden gekeken vanuit bed, tijdens de werkgroepen wordt ontbeten. De inzet van de student neemt af. Opvallend, want juist onze generatie zou nu niet moeten afwachten en klagen, maar zelf de touwtjes in handen moeten nemen.

Studenten moeten zich meer inzetten voor succesvol online onderwijs. Velen menen dat de onlinelessen ten koste gaan van de kwaliteit van hun onderwijs, maar zelf doen ze niets om het te verbeteren. Het online aanbieden van de lesstof vormt voor veel docenten een uitdaging omdat internet voor hen niet zelden onbekend gebied is. Ze zijn lang niet zo bekwaam als wij, studenten, die ermee opgegroeid zijn.

Wij weten ons een weg te banen door de veelal ingewikkelde technologie. Het valt op dat studenten vaak geen poot uitsteken als de docent de meeting niet inkomt, iemands internet vastloopt of de docent moeite heeft de juiste powerpoint in beeld te krijgen. En hoewel juist wij, met onze kennis en kunde van online contact, hen hierbij zouden kunnen helpen, houden de meesten van ons zich stil. Ondertussen lopen de groepschats vol met geklaag.

Niet alleen ontbreekt de inzet van studenten tijdens de lessen, ook in het opzetten van online-onderwijs schort het aan betrokkenheid. Hoewel veel studenten precies weten wat ze missen in het aangeboden onderwijs, schijnen ze toch een drempel te voelen om hun mening te laten horen. Veel studenten voelen zich niet gehoord en denken dat hun input niet serieus genomen wordt, terwijl universiteiten vaak juist aangeven die input erg te waarderen.

Naast het tonen van inzet zouden wij, studenten, er ook baat bij hebben in te zien dat deze periode van online-onderwijs ons ook kansen kan bieden. Neem de tijd die professoren ieder jaar opnieuw moeten steken in het voorbereiden van de hoorcolleges. Wat nou als een opname van dit college ieder jaar beschikbaar komt, en de professor zijn tijd kan gebruiken voor een online Q&A, of een extra verdiepend college over de nieuwste ontwikkelingen? Dan zou de kwaliteit van het onderwijs verbeteren.

Studenten zouden deze tijd van onlinelessen moeten zien als een mogelijkheid. Een mogelijkheid om te leren initiatief te nemen en inzet te tonen. Dit gaat mogelijk gepaard met veel vallen en opstaan. De vaardigheden die je hiervan leert, zijn later van waarde op zowel de werkvloer als in het privéleven. Student, zie dit als een kans, laat je horen en neem zelf de touwtjes in handen. Want vertrouwen in docenten is goed, maar controle is nog beter.

Inger-Lise Schuffel (tweedejaars student geneeskunde in Utrecht)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden