Jonge vaders zijn meer dan hulpsinterklazen

Tijdens de start van de verzorging en opvoeding van hun kroost worden mannen in de marge gemanoeuvreerd, vooral ook door de overheid en de moeders zelf.

Een moeder geeft haar baby de fles tijdens de Negenmaandenbeurs in Amsterdam.Beeld anp

Bevreemd keek ik naar de verpleegster toen ze zei dat ze onze kersverse dochter voor de eerste keer ging verschonen, omdat ik nog niet kon opstaan. Alsof mijn man zich niet in dezelfde kamer bevond en dat niet zelf wou doen. 'Oh, kan hij dat dan?' Ook de andere verpleegsters, mijn kraamverzorgster en mijn verloskundige spraken in eerste instantie alleen mij aan over de verzorging van onze baby en negeerden grotendeels mijn man. 'Misschien kan hij nog een boodschapje doen?'

De tijd dat de man de bevalling op de gang afwachtte, ligt hoop ik ruim achter ons. De jonge vaders in mijn omgeving doen hun stinkende best om hun vrouw of vriendin bij te staan tijdens de zwangerschap en de bevalling. Ze baren het kind nog net niet zelf, maar voelen zich minstens zo verantwoordelijk voor hun nieuwbakken baby. En toch behandelen de professionals die je tijdens bevalling en kraamtijd tegenkomt hen in het beste geval als een hulpsinterklaas. Om de zorg van baby's is een roze muur gebouwd, niet alleen door professionals, maar ook door de overheid en moeders.

Werkende vaders in loondienst hebben maar liefst twee dagen verlof voor de bevalling, de dag van de bevalling telt daarbij mee. Om over hun zelfstandige werkende broeders maar te zwijgen. Een deel van de vaders zal deze regeling wellicht als prima ervaren. En natuurlijk, vaders die er langer bij willen zijn kunnen vakantiedagen opnemen en in de toekomst wordt het verlof met wel twee onbetaalde dagen uitgebreid. Maar het maatschappelijke signaal dat de overheid hiermee afgeeft, duidt erop dat de rol van vaders niet noemenswaardig is: ga zo snel mogelijk maar weer aan het werk.

Nadelen van borstvoeding

We zouden wat meer kunnen kijken naar Zweden, waar vaders, net als moeders, recht hebben op 240 dagen verlof na de bevalling. De Nederlandse overheid spreekt ook in andere voorlichting rondom de geboorte vooral de moeders aan: 'Uw partner kan de baby bijvoorbeeld ook 's nachts uit bed halen voor de voeding. Zijn steun zorgt ervoor dat u de borstvoeding langer kunt blijven geven', stelt het voorlichtingsboekje van de gemeente Amsterdam, waar ik woon.

Overal lees je over de voordelen van borstvoeding, maar nergens over de nadelen. Borstvoeding maakt een van de meest essentiële benodigdheden van de baby in de eerste maanden tot het exclusieve domein van de moeders. Papa's rol beperkt zich daarmee in het beste geval tot secundaire activiteiten als het 'aangeven van de baby' en het verschonen van een luier.

Maar zelfs dat verschonen en oppakken van de baby doen moeders ook nog het allerliefste zelf. Jarenlang gestudeerd, fulltime baan, 'maar ja, ik weet toch wat het beste is voor mijn kind'. Niet alleen de professionals en de overheid zetten vaders in een bijrol, ik zie ook genoeg (veelal hoger opgeleide) jonge moeders in mijn omgeving die 'stiekem' vinden dat zij toch als enige het allerbeste weten wat goed is voor hun baby.

Roze muur

Kortom: bij het begin van de verzorging en opvoeding van hun kroost worden mannen in de marge gemanoeuvreerd, niet alleen door professionals, maar vooral ook door de overheid en de moeders zelf. Diezelfde overheid en moeders willen dat vaders later plotseling een volwaardige rol spelen in de zorg voor kinderen.

Terecht klagen jonge moeders over het glazen plafond. Gelukkig worden mannenbolwerken toegankelijk gemaakt voor buitenstaanders: vrouwen. Maar het is niet alleen het old-boys network dat vrouwen remt in hun carrière. Als het gaat om carrière maken hebben wij vrouwen de biologie nu eenmaal tegen. Het dragen en baren van kinderen blijft aan ons voorbehouden. Maar het opvoeden niet. Als moeders in het cruciale eerste jaar, aangemoedigd door professionals en overheid, alle zorg naar zich toetrekken, dan betekent dat dus ook dat ze hun man meer tijd geven om aan zijn carrière te werken. Met als gevolg: precies.

Dus breek ook die roze muur af. Neem als ouders in dat ontzettend belangrijke eerste jaar een gelijkwaardige rol in de opvoeding van je kind, dan houden moeders meer tijd over om dat glazen plafond zelf kapot te slaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden