Column

Jonge Juliana plonsde in vijver van niets dan heerlijks

Na al die ontsteltenis over prins Bernhard in de biografie van Juliana ging ik het boek ook maar eens lezen, en hoewel ik me stevig had voorgenomen om me te concentreren op Juul door de jaren heen, merkte ik al snel dat de figuur van Bernhard me toch meer boeide. Terwijl ik dat niet wilde, want ik vind Bernhard een vervelende man.

Prinses Juliana en koningin Wilhelmina. Beeld anp

De rol van Bernhard boeide me overigens vooral in combinatie met Juliana: die tragische combinatie van een volleerde Duitse golddigger met een niet al te makkelijk huwbare, lompe prinses. Waarbij de Duitse golddigger, als het huwen eenmaal gelukt is, al gauw om de twee weken 'op reis' gaat met een sexy Engelse piloot zonder remmingen genaamd Pempe, en dat de rest van hun huwelijk blijft doen.

Maar goed, hoe erg ik Bernhard ook vind, ik moet toegeven dat ik - ik had de digitale versie van het boek - de stukken zónder Bernhard zo saai vond dat ik zijn naam intypte bij de zoekfunctie zodat ik alleen alinea's hoefde te lezen waarin hij voorkwam.

Gelukkig raakte ik ook, al was het wat op de achtergrond, gecharmeerd van Juliana, vanwege haar briefjes. Juliana schreef, zoals mensen vroeger wel vaker deden, vooral als ze eenzaam opgesloten zaten in een tochtig kasteel, nogal veel brieven. Aan vrienden, hofdames, oude oppassers. En die schreef ze in Joop ter Heul-stijl. Ik ben erg gevoelig voor de Joop ter Heul-stijl, omdat ik alle Joop ter Heul-boeken als kind bij mijn oma thuis heb verslonden, die trouwens ongeveer van hetzelfde jaar was als Juul, en hetzelfde kapsel had.

Joop ter Heul, voor wie de serie niet kent, gaat over een jarentwintigmeisje genaamd Joop. Joop is altijd zot, leutig en onwijs-verrukt, en uit zich ook als zodanig. Alles is zalig of moppig, en Joop is een fuifnummer. Ik weet vrij zeker dat ik het woord 'naarstig' ooit bij Joop heb opgedaan.

Welnu, Juliana had kennelijk ook een rij Joop-boekjes - dit weet de biograaf niet zeker, maar ze denkt van wel, en ik ook - en ze uit zich in haar brieven altijd volgens dit stramien: ''k Had gedacht dat zo'n ontzettend plechtig diner ontzettend vervelend en flauw en aanstellerig zou zijn. Maar 't was vreselijk aardig!!' Over een conferentie: 'Ik plons in een grote vijver van niets dan heerlijks bijna als ik aan de conferentietijd terugdenk.' Of, in het algemeen: ''t Is heerlijk om te leven en om allerlei dingen te mogen doen, als je maar wilskracht hebt.'

Alles is een vijver van heerlijks, als je de briefjes van de twintigjarige Jula leest.

En dat is extra erg omdat je als lezer weet dat weldra Bernhard om het hoekje komt kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden