Opinie

Johan heeft niets met bevooroordeelde babbelzieke mannetjes

Hij had het met zijn 'Schmäh-Gedicht' opgenomen voor de beklaagde collega's van het liedje Erdowie, Erdowo, Erdogan. Maar de Turkse president, normaal toch dol op geiten, kon er niet om lachen.

null Beeld null

En zo kreeg ook Jan Böhmermann, in de media heel soms 'de Duitse Jon Stewart' genoemd, te maken met een in zijn eer gekrenkte Recep Tayyip Erdogan, zeg maar de Turkse Wendy van Dijk. Ook in fraai a a b b-schema wilde meneer horen van bestialiteit, kinderporno noch beperkingen in de genitale sfeer, en dus slingerde hij zijn lange arm maar weer eens de grens over.

Ondertussen had Johan Derksen het Marokkanenprobleem in het Nederlandse voetbal op de kantinetafel van Voetbal Inside gelegd. Die jongens durven niet eens in hun blote kont te douchen. Ze houden overal hun onderbroekje aan. Nee, je mag het allemaal niet hardop zeggen, maar de 'vloedstroom' aan allochtone inschrijvingen helpt oude Nederlandse clubs naar de klote. En waar hommeles is, zijn Marokkanen. En wat hij nog even vergeten was, ze willen dus niet in hun blootje douchen. Waarom doen ze nou zo moeilijk? Stroop die broekjes toch lekker af. Laat ome Johan gewoon je piemeltje zien. Eventjes maar. Toe?

De volgende avond mocht Derksen het bij Pauw nog eens herhalen. Want je mag het natuurlijk niets zeggen in dit land, behalve dan twee avonden achter elkaar op tv. Johan stoorde zich eraan - nog even los van de onderbroekjes - dat als je zegt dat er te veel Marokkanen zijn, je opeens in het kamp-Wilders wordt geduwd. De meneer met wie hij in debat ging, vond hij maar 'een babbelziek mannetje' dat 'met een soort vooroordeel' naar de studio was gekomen. Moet je net Johan hebben. Heeft-ie helemaal niks mee. Bevooroordeelde, babbelzieke mannetjes.

Mensen als Derksen, die op de karkassen van morsdode taboes inrammen om er trots naast te poseren, daar kunnen wij de hele dag van genieten. Er zijn nou eenmaal dingen die we al zo'n vijftien jaar horen, maar die net even spannender klinken als je doet alsof je het niet mag zeggen. Net zoals er dingen zijn, meneer Plasterk, die je beter niet kan zeggen, maar waarvan je het toch niet kan laten. En dan heb je nog dingen die je echt niet mag zeggen, maar die gewoon gezegd zouden moeten kunnen worden, zoals een (vermeende!) presidentiële passie voor evenhoevigen.

Inmiddels slaan de satirici in Duitsland terug met een nieuwe Turkendeal: voor elke grap over Erdogan die in Turkije wordt toegelaten, nemen zij er eentje terug. Nee, het idee dat ze daar geen gevoel voor humor hebben is ongeveer even achterhaald als het idee dat wij hier aantrekkelijk voetbal spelen. En dus heulen de Betrouwbare Mannetjes naar oud Nederlands gebruik graag met onze oosterburen. Want je mag het eigenlijk niet zeggen, maar die Duitsers zijn dus gewoon echt best grappig.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Om te zien of het smaad is, zal meneer de Sultan toch op z'n minst eerst zijn onderbroekje uit moeten trekken.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Betrouwbare Mannetjes Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden